˹ Med & Mind ˼
Відкрити в Telegram
Just a curious medical student 🩺🍓 A quiet corner for books, ideas and medicine 🐦⬛📚 .*•° 5/14 ----- منابع 🔗(https://t.me/manabe_man) ----- ارتباط 🔗ربات ناشناس( @msincrrrbot )
Показати більше420
Підписники
-224 години
-17 днів
+530 днів
Архів дописів
برای امتحان ادبیات باید پادکست ها هلن کلر و شازده کوچولو رو گوش کنیم. پادکست ها رو داخل کانال منابع گذاشتم. خیلی خوبن اگر دوست داشتید شما هم گوش کنید.
اون موقع من که داشتم درس می خوندم داداشم فیلم جدید پیدا می کرد و می دید و من بهش گفتم اسم هاشون رو بنویس من بعد از کنکور ببینم. می دونین چی شد؟ بعد از کنکور اینقدر خسته بودم که فقط یکی دو تا رو دیدم! بقیه تابستان رو هدر دادم. الان هم می ترسم که اینطور بشه. نمی دونم چرا فقط وقتی امتحان مهم داری شوق زیادی برای فیلم و سریال دیدن داری :/
نگاهم به save massage میفته و می بینم کلی فیلم و سریال ذخیره کردم که بعد از تموم شدن ترم توی 2 هفته استراحت قبل از شروع ترم جدید ببینم. به یاد دوران کنکور میفتم البته اون موقع شدتش خیلی کمتر از الان بود. در کل می خواستم بگم هیچی عوض نشده هیچی !
Repost from حرف‌های نگفته
این پیامو فوروارد کنید جهتِ فولدر و این حرفا.✨🎀
-صبور باشید. -خوشحال میشم نوشته های منو بخونید.
اون روزی که من از رشته قبلی انصراف داده بودم و داشتم برای کنکور می خوندم تصور می کردم که دارم روی آینده ام قمار می کنم. اگر ببرم نتیجه خیلی عالی بدست میارم ولی اگر ببازم انگار زندگی رو باختم، دقیقا مثل قمار بازها که وقتی می برن پول زیاد به جیب میزنن و اگر ببازند ورشکست میشن.
سلام عزیزم، ممکنه خیلی از دانشجوها این عقیده رو داشته باشن. چون بالاخره ما از بچگی توی وضعیتی رشد کردیم که جامعه فقط تعداد کمی از رشته ها رو به عنوان "رشته تاپ" تشخیص میده و با این عقیده روی ذهن ما از بچگی تاثیر گذاشتن که فکر کنیم فقط رسیدن به یه سری رشته های خاص موفقیت محسوب میشه.
همیشه روز نتایج کنکور از بین ۱۰۰٪ کنکوری ها فقط کمتر از ۱۰٪ خوشحال هستند، چون سالانه فقط همین تعداد اون رشته های خاص رو قبول میشن. شما تصور کنید این یک فاجعه است!! چرا ما نباید رشته های دیگه رو دوست داشته باشیم؟ مگه کسی که رشته دیگه ای قبول میشه موفق نیست؟ مگه جامعه به اون رشته نیازی نداره؟ نه؟ آخه چرا ما نباید خودمون رو دوست داشته باشیم؟
ببین عزیزم ادامه حرفی که می زنم رو خوب بخون:
شما دو حالت داری، یا اینکه علاقه واقعیت رو پیدا نکردی و فکر می کنی که به یه سری رشته های خاص علاقه داری. یعنی علاقه شما تلقین شده هست و چون بهشون نرسیدی احساس شکست خوردگی می کنی. حالت دوم اینکه شما واااقعا به اون رشته علاقه خاص و قلبی داری و الان از رشته ای قبول نشدی راضی نیستی. شما دو تا راه حل داری: اول اینکه کلا کنکور رو فراموش کنی و به آینده امیدوار باشی. دنبال پیشرفت توی همون رشته ای که داری می خونی باشی و در کنارش کارهای متفرقه انجام بدی تا گذشته رو فراموش کنی و به مسیر زندگیت تنوع بدی. راه حل دوم اینکه همه زحماتی که تا الان کشیدی رو بریزی دور و از دانشگاه انصراف بدی و به معنای واقعی صدت رو بزاری تا بعدا پشیمون نشی. این تصمیم خیلی سختی هست، چون ریسکش بسیار بالاست، شما تحت تاثیر فشار زیاد کنکور و غیر قابل پیش بینی بودنش قرار می گیری و وضعیت روانی سختی رو تجربه می کنی اما همینطور که گفتم پر ریسک ترین تصمیمات به نتایج اعجاب انگیز منتهی میشن. یعنی چی؟ یعنی شما روی یه لبه تیغ راه میری، اگر بیفتی دیگه راه برگشتی نیست ولی اگر موفق بشی به نتیجه ای دست میابی که دنبالش بودی.
سلام؛
یک دانشجو ای هستم که اون رشته ای میخواستم قبول نشدم و احساس میکنم اینجا و این مسیر مسیر من نیست..
روز و شبم گریه شده و طی کردن با افسردگی ولی همش سعی میکنم خودمو نشون بدم که خوبم
دوستام اکثرا علوم پزشکی یا زیرشاخش دارن تحصیل میکنن ولی من نه...
وضعیت کنکورم خیلی سخت شده خیلی نمیدونم چیکار کنم انگار دارم زیر آب غرق میشم..:]
یکی از همکلاسی هام با این استایل میاد دانشگاه. البته تفاوتش اینکه طول دامنش نسبت به این عکس ها بلند تره و مقنعه و شلوار مشکی یه کوشولو تنگ می پوشه. جدا حراست هم کاری باهاش نداره، دیگه حجابی از این بهتر؟ به نظرم از مانتو خیلی بهتره ولی مامانم موافق نیست منم این استایل رو بزنم :(( امیدوارم در آینده متداول تر بشه تا مامان منم راضی بشه.
دقیقا، درس خوندن فیزیکی جدا از اینکه به یادگیری بهتر کمک می کنه فوق العاده لذت بخش هم هست. ذوق درس خودندن با استفاده از لوازم التحریر بیشتر میشه. تصور کن هایلاتر، خودکار، مداد، دفتر و... رو از دست بدی :(
دوستم از من پرسید که اگر یه روزی آدم هایی که من رو اذیت کردند یا به هر نحوی باعث شدند که من زودتر به این فکر بیفتم که من بدرد اون رشته نمی خورم و باید برگردم و دوباره برای رسیدن به رشته مورد علاقه ام تلاش کنم رو دوباره ببینم چی بهشون می گم؟
گفتم بهشون میگم ممنونم که من از زندگی کردن با دلی پر از حسرت نجات دادین :)
اینجا هم به این موضوع اشاره کرده ام که من برای رسیدن به پزشکی خیلی سختی کشیدم. انصراف دادن از دانشگاه بار روانی زیادی روی دوشم گذاشته بود و کابوس این رو می دیدم که نکنه اشتباه بزرگی کرده باشم. علاوه بر این همه امتحانات نهایی پایه دوزادهم رو دادم چون نمراتم برای قبل از سال ۴۰۲ بود و باطل بود، تراز ذخیره کنکور هم نداشتم که خیالم راحت باشه چیزی رو از دست نمیدم. در کل از صفر شروع کرده بودم و موفقیتم برام مثل یه معجزه است. یکی بهم گفت "بعدا داستانت خوندنی میشه." :))
+ البته این رو هم اضافه کنم که من تراز سیوی ۴۰۲ نبودم. رشته ای که قبول شده بودم سال ۴۰۱ بود.
وقتی که می خواستم از رشته قبلی انصراف بدم با اینکه خانواده می دونستند که با انصراف من باید هزینه هنگفتی به دانشگاه بدیم با این حال از انصراف من حمایت کردند.
