حوالی‌غرب'

فراتر از ما:)

‏چه آدم هایی را به خاک سپردیم که بیشتر از ما لایق زندگی بودند.

گفتم برنگرد من اسکلم باز خرت میشم=)!

:)))

فکر میکردم اینکه یکی مست بهتون زنگ بزنه بگه فقط بگو دوستم داری چیز قشنگیه،تا که تجربه‌اش کردم. واسه دشمنمم آرزوش نمیکنم:)!

«Maybe in other life:)🩶»

دنیایی من و تو خیلی باهم فرق داشت. من از عشق،فردا،امید و آینده‌ای که میشد باهم داشته باشیم میگفتم. و تو؟تو به فکر اینکه چه بهوونه‌ای بیاری واسه پیچوندن من:)!

از احساساتم هیچی.از چشمام که انقدر پاک نگاهت میکرد خجالت نکشیدی؟

روزهارو به خودم حق میدم. شب هارو واسه خودم دل میسوزونم و از دلتنگی و ناراحتی قفسه سینه‌ام سنگین میشه.اینم میگذره.یه گذر دیگه از روی روح و روانم.

بدترین مرگ، آن نیست که جان را بگیرد؛ آن است که حقِ زندگی را به زور از انسان بگیرد.

ایکاش:)

نمیدونم فقط کاش سرنوشت این نبود.

دیشب یک ایران منتظر 5:15 بود:)!

بنگرید ای اهلِ عالم بر اذان دیگری بر فرازِ دار می‌رقصد جوانِ دیگری.

ما حتی زنده هم نیستیم. آدم یعنی شادی،خوشحالی و امید. برای ما؛کدوم شادی؟کدوم خوشحالی؟امیدی باقی مونده در این حوالی؟

چه جوانانی اسماعیل میبینی؟چه جوانانی!

چرا غمت تمومی نداره ایران خانوم؟ طلوع آفتابت طعم خون میده ..🖤

شمارو نمیدونم من دیگه قبول کردم که ما هیچکس رو نداریم.

تموم تموم ولی جون ماها باهاش تموم

خدا