244
Підписники
-124 години
-37 днів
-3130 днів
Архів дописів
یادش نداده بودند که وقتی غمگین است حرف بزند و چیزی بگوید،
همیشه گوشه‌ای تنها و ساکت می‌ماند و احساساتش را میکشت.
من هیچوقت درمورد زندگیم با کسی حرف نمیزنم چون تا اون لحظه ای که به زبونش نیاوردم اونقدری عمیق نمیدونمش، اما دقیقا وقتی که میام حرف بزنم تبدیل به اقیانوس میشه و منو میکشه تو خودش..
و متوجه میشم که چقدر آسیب دیدم
متوجه میشم اصلا سطحی نیست.
من هیچوقت درمورد زندگیم با کسی حرف نمیزنم چون تا اون لحظه ای که به زبونش نیاوردم اونقدری عمیق نمیدونمش، اما دقیقا وقتی که میام حرف بزنم تبدیل به اقیانوس میشه و منو میکشه تو خودش..
و متوجه میشم که چقدر آسیب دیدم
متوجه میشم سطحی نیست.
بعد از آن لبخند تو باران‌های رنگارنگی
از آسمان این شهر بارید...
_جمال ثریا
