245
Підписники
Немає даних24 години
-47 днів
-5330 днів
Архів дописів
Repost from قشاع.
من وقتی شرایط سخت میشه نمیرم؛ من وقتی میرم که ببینم تلاشهام به چشم نمیآد. وقتی میرم که ببینم هرکاری کنم باز کافی نیستم. وقتی میرم که بدونم ارزش کارهام دونسته نمیشه. وقتی میرم که بدونم قد من احترام گذاشته نمیشه. من وقتی میرم که بفهمم اندازهای که برای من مهمه، برای طرف مقابل مهم نیست.
وجود غم در زندگیام مانند فرود قطراتِ بیرحم باران بر روی شاخهای خشکیده و شکسته بود.
زندگیبخش، نجاتدهنده و در آخر مرگآور.
امید وجود داشت تا بارها، خیالی و واهی بودن خودشو ثابت کنه.
اگه با چیزی به اسم امید زندهای بنظرم خودتو بکش.
هر بار که نگاهت میکنم، جملهای آشنا به ذهنم خطور میکند:
هنوز در این سرزمین، چیزی هست که ارزش زندگی کردن را دارد.
_محمود درویش
