Betty’s note🩸

رفیقام😂

هوا ۱۰۰ از ۱۰۰

‏خب دیگه به جاهای بدی از بزرگسالی رسیدیم.

قبلا فکر میکردم برای رسیدن به آرامش باید همه‌ چیز درست بشه. باید مشکلات تموم بشن، باید آدم‌های درست وارد زندگیم بشن، باید اتفاق‌های خوبی بیفته تا بالاخره حالم خوب بشه. برای همین همیشه منتظر بودم؛ منتظر یه روز بهتر، یه خبر بهتر، یه شرایط بهتر. اما زندگی هیچوقت اونجوری که توی ذهنم بود جلو نرفت. هر مشکلی که تموم شد، یه مشکل دیگه از راه رسید؛ هر چیزی که بهش رسیدم، بعد از یه مدت عادی شد. بعد فهمیدم آرامش یه مقصد نیست که یه روز بهش برسی؛ یه تصمیمه؛ اینکه وسط همه‌ی شلوغی‌ها، وسط همه‌ی نرسیدن‌ها، هنوز اجازه بدی دلت کمی آروم بمونه. و شاید بزرگترین اشتباه من این بود که سال‌ها منتظر زندگی کردنم، در حالی که زندگی همون سال‌ها داشت میگذشت.

حس شیشمم هیچ وقت بهم دروغ نمیگه

امیدوارم این اندوه یه جایی تموم شه

‏هیچی رو‌ نمی‌تونی از من پنهون کنی؛ یا حسش میکنم، یا خوابشو میبینم، یا میبینمش، یا بالاخره پیداش میکنم، باور کن من همیشه می‌فهمم.

کاش عروس دریایی بودم، خوشگل، نرم، بدون قلب، بدون مغز و تا حد مناسبی سمی.

دلم برا اون ورژن خودم که میتونست روزی یک فصل سریال رو پشت هم ببینه تنگ شده.

اندوه تابستانی هم دیگه تموم شد حالا بریم که توی پاییز افسرده باشیم.

اتفاقا خوشحال کردن من خیلی راحت‌تر از ناراحت ‌کردنمه، ولی خب.

بفرستید برای پسر خوشگلتون؛)

به به چه اهنگایی گذاشتم امروز

قشنگ بود گوش کنید