3 553
Підписники
-124 години
-207 днів
-6430 днів
Архів дописів
3 553
گاهی تنها یک مهربانی کافیست تا انسانی که دنیا فراموشش کرده، دوباره به زندگی ایمان بیاورد.
16 лист, 00:35
3 553
و من ای کاش میتوانستم این دل خسته و غمگین را دور از چشم همگان انگار که برای من نیست، کنار خیابانی رها کنم.
14 лист, 13:45
3 553
عاشق اینم که یک نفر همینطوری وسط روز برام چیزهای رندوم بفرسته. معلومه که دلم میخواد بدونم امروز ناهار چی خوردی.
11 лист, 15:45
3 553
حالا فکر کردن برای من عادت شده. هدف شده. همهاش دلم میخواهد بنشینم و فکر کنم. مهم نیست که دستهام به چه کاری مشغولند...
- سمفونی مردگان - #عباس_معروفی
07 лист, 21:21
3 553
بعد از تو هیچکس الفبای روح و خطوط قلبم را نخواهد خواند. نمیگذارم، نمیخواهم... :)
- بابا لنگدراز - #جین_وبستر
06 лист, 20:10
3 553
ثورو گفت : با اطمینان سمت رویاهایت برو. زیستنی را زندگی کن که تصورش کردهای...
- کتابخانهی نیمهشب - #مت_هیگ
05 лист, 22:17
3 553
ولي از من میشنوید
هیچوقت کسی رو مجبور
به انجام کاری نکنید؛
حالت رو نمیپرسه؟ نپرسه.
نمیاد ببینتت؟ نیاد.
نگرانت نمیشه؟ نشه.
رفتار آدما وقتی با ارزشه
که از ته دلشون باشه
نه از سر زور و اجبار.
05 лист, 13:13
3 553
یکی از دردناکترین تجربه های هر آدمی، خاموش شدن یک ذوق عمیقه، چیزی رو از دست ندادی اما دیگه برای هیچی نمیتونی مشتاق باشی، انگار چراغی درونت خاموش شده و برای مدتی همه چیز تاریکه.
01 лист, 14:27
3 553
در عاشقی با یکدیگر مدارا کردیم، انگار که تنها آدمهای روی زمین هستیم؛ برای بوسیدن یکدیگر، برای جاودانه شدن از شدت عشق، برای ابدیتی غرق در دوست داشتن هم.
26 жовт, 07:34
3 553
در عاشقی با یکدیگر مدارا کردیم، انگار که تنها آدمهای روی زمین هستیم؛ برای بوسیدن یکدیگر، برای جاودانه شدن از شدت عشق، برای ابدیتی غرق در دوست داشتن هم.
25 жовт, 07:32
25 жовт, ~07:33
3 553
برایت مینویسم تا بدانی اگر صدسال دیگر هم بگذرد هرگز از نوشیدن قهوهی قجریِ عشقت پشیمان نیستم.
25 жовт, 06:58
3 553
میتوانستم این کنم یا آن کنم
اما چون کاجی تنها
در دشتی بیکران در خود زیستم.
18 жовт, 10:56
3 553
به من نگو زندگی همین است، اگر قرار است در نامههایمان مدام به یکدیگر حرفهای امیدوارانه بزنیم، همان بهتر است که چیزی ننویسیم چون در این سرزمین بعضی حرفهای قشنگ، از صدها فحش بدتر است.
17 жовт, 11:02
3 553
عدالت جهاننمای زندگی است آیا؟
که اگر چنین است، در رزمگاه آغشته به خون
بر تیغه شمشیرکشان
کدامین عدالت نشسته است!
16 жовт, 14:04
3 553
قسمت شیرین و دلپذیر عاشقی همینجاست، تو میآیی و آن خاکستریهای دلزده را تماماً آبی میکنی.
16 жовт, 03:12
3 553
از هياهوی بسیار این روزگار پناه میبرم به خلوت خویش که آدمیان بی رحم و ترسناکاند!
14 жовт, 21:08
