•ܦ߭ܝߊࡅ࣪ߺܭࡋߺࡅ࡙ߺࡍ߭🥤•
Відкрити в Telegram
100
Підписники
-2324 години
-4907 днів
-53230 днів
Архів дописів
خوشحال کردن من خیلی راحته.
تو میتونی از آسمون عکس بگیری و برام بفرستی و بگی " اینارو برای تو گرفتم "
یا یه موزیک برام بفرستی و بگی " وقتی پلی شد یاد تو افتادم " و من تا چند ساعت از این کار ذوق کنم.
روحمان پاره پاره بود، اما وقتی کنارِ هم بودیم
"زخمهایمان" کمتر درد میکرد...
کارما میگه:
واسه اینکه بذاری و بری احساس گناه نکن؛
تو لیاقت خوشحال بودن رو داری
و اینکه تو نمیتونی واسه آدمی که
اون چیزی که لایقشی رو بهت برنمیگردونه،
هی خودتو به آب و آتیش بزنی!
Repost from کآژین | کجاست زندگی؟
اگه قابلیت این رو داشتین که به گذشته
برگردین، چیکار میکردین؟
فور کنید چنلاتون جواب بدید، فور میکنم اینجا-
از آدمایی که دائما از خودشون تعریف میکنن حالم بهم میخوره. چون آدمی که سرش به تنش بیارزه دنبال اثبات خودش به بقیه نیس و در کل به قول کرهای ها “گاری خالی بیشتر سر و صدا داره”
دیگه حوصله ندارم حرفام رو بقیه ثابت کنم. یکی بود میگفت:
” حتی اگه تو میگی زمین صافه، حرفی ندارم. بهرحال من دارم روی زمین گرد خودم راه میرم.”
آقای حافظ مگه شما نگفتی :
با درد صبر کن که دوا میفرستمت..
- له شدیم بابا ، پس چی شد : )🌵💛
دکتر میدونی نهنگا خیلی بدبختن؟!
هرچی گریه میکنن دلِ دلبرشون براشون نمیسوزه، فکر میکنه آب دریاس رو صورتشون!
اینه که نهنگه یهو دلش می پُکه، میاد میشینه تو ساحل و میمیره
من میدونم، من خودم یه نهنگ مُرده م.! :)
من واقعا نباید وابسته هیچ انسانی باشم. خانواده، دوست، هر کی. کوچیکترین تغییر رفتارشون میتونه نابود و افسردهام کنه.
شاید تلخ و دردناک باشد اما ما نمیتونیم پدر و مادرمون رو تغییر و یا نجاتشون بدیم.
تغییر کردن و بیرون اومدن از شرایطی که آشناست و حس امنیت میده، سخته و همه آمادگی انجام اون رو ندارن.
بزرگترین کاری که ما میتونیم در حق والدینمون و خودمون انجام بدیم، اینه که دست از تلاش برای تغییرشون برداریم و اونها رو به همون شکلی که هستند بپذیریم🌸
