نوآی ماه..

یسری چیزارو من بجای رفیقم دائم مرور میکنم اصلا مرور چیه در لحظه پیام میاد ویدیوهاش در میاد میبینم و اینجوریم که واقعا با این آدم؟دوباره؟مطمئنی دیگه؟ و میدونی مشکل کجاست؟ مشکل اینجاست که با همین آدم، دوباره و مطمئنه.

اینطوریه که اولویتمی، هوات رو دارم، صبر می‌کنم و تو فقط بهم بی لیاقتی نشون می‌دی و من یهو قید همه چی رو می‌زنم و طوری کنارت می‌ذارم انگار هیچوقت وجود نداشتی، کاش بفهمی قرار نیست تا ابد صبور بمونم.

من از اون آدم هام که میگم اشکالی نداره و تو یه شب رندوم ساعت دو شب بلاکت میکنم.

دعوت نشدی؟ نرو. بهت نگفتن؟ نپرس. ازت نپرسیدن؟ نظر نده. دعوت های دیر رو قبول نکن. بی توجهی دیدی؟ حذف کن. و قدر خودتو بیشتر بدون.

حجاب آزاد نشده. آن بخش از آزادی پوشش کنونی هم چیزی بود که به بهای “خون” به دیکتاتور تحمیل شد. آزادی حجاب، چیزی زنانه و محدود به پوشش نیست. حجاب اجباری، نفی فردیت انسانی‌ست.

دو‌ساعت وقت داریم تابستونو بترکونیم.

رتبه یک کنکور ازمون بترسه.

رتبه یک کنکور ازمون بترسه.

‏نه طرز نگهداری رو بلد بودی،نه خداحافظی رو فقط شروع کننده‌ی خوبی بودی.