.pastel dream.

هرجوری بود شد رفتیم این سفر رو و من الان که نزدیک شهر خودمون و خونه ام حالم بهتره

رشت رو با کلی خاطره و عکس به مقصد خونه ترک کردیم، این چندروز کلی معاشرت های تازه داشت با آدم های جدیدی آشنا شدم که در کنارشون بهم خوش گذشت، یه قرار کاری کوچولو هم این وسط داشتم که اون هم به خیر گذشت خداروشکر دیگه وقتی رسیدم خونه میچسبیم به زندگی عادی*

دو سه تا چیز بگو که وقتی یادشون میفتی بگی می‌ارزید زندگی کنی اون روز که یه دفعه باد خورد توی صورتم، رشت، سفرهای عید به رشت، سفرهای تابستان به رشت، هر سفری به رشت و دریا، اون دست که بهش آفتاب میتابید اون روز که ساعت ۶ صبح دیدم داره میاد وقتی گفت دلم میخواد بیای اینجا کنارم و معجزه شد. فرهاد/ ناگهان درخت

اگه فیلم ناگهان درخت رو دیده باشین و دیالوگ پیمان معادی رو یادتون مونده باشه خیلی جالبه که وقتی میاید رشت احتمالا مدام یکی از چیزایی که تو ذهنتون تکرار میشه

اَمان از خود رشت*

اَمان از شب های رشت:)

متاسفانه من یه مدت قفلی بزنم روی یه گروه ول کن ماجرا نیستم کاملا مشخصه*

فکرکنم از این که تصمیم گرفتم تو این سن کمتر درونگرا باشم دیگه و بیشتر برم سمت تجربه کردن(احتمالا به واسطه چندین هدفی که تو ذهنم دارم) خیلی راضی ام.