Expose illuminati

Vrijdag de 13e

Ik vond dit op X . Klopt dit? ‘Geen enkele van deze olieplatforms hoeft door de straat van Hormuz!!’

De "Gelijk Oversteken"-Taks: Betaal eindelijk eens voor je eigen hobby’s Stelt u zich voor: u staat bij de kassa van de biologische supermarkt met een kratje havermelk en een avocado die per privé vliegtuig is ingevlogen. De kassière scant niet alleen uw bonuskaart, maar trekt ook even uw digitale stempas door de lezer. "Ah, D66," zegt ze met een meewarig lachje. "Dat wordt dan 400% klimaatcompensatie-toeslag. U wilde de wereld redden, toch? Uw pinpas mag nu laten zien hoe diep die liefde voor de planeet écht zit." Het is tijd voor het Nationaal Ideologisch Afrekenmodel (NIA). Want laten we eerlijk zijn: de wereld redden is een fantastische hobby, maar waarom moet de buurman in zijn tweedehands Opel Astra eigenlijk meebetalen aan jouw morele verhevenheid? Het beleidsplan is simpel (zelfs voor een sociologiestudent): De Brandstof-Boemerang: Stemde je voor 'groene transitie'? Top! Voor jou kost de benzine 4,50 euro per liter. Zo voel je pas écht die urgentie waar je op X zo over loopt te toeteren. De rest van Nederland betaalt gewoon een eurootje, want zij hebben wél een baan waar ze fysiek naartoe moeten. Wetenschappelijke Biefstuk-taks: D66-stemmers dwepen graag met "De Wetenschap". Prima. In ons nieuwe plan rekenen we de exacte CO2-uitstoot van elk lapje vlees direct door aan de kiezer die de klimaatdoelen heeft ondertekend. Een biefstukje voor de progressieve stadsbewoner? Dat is dan 45 euro, inclusief 'kijk-mij-eens-bewust-zijn'-toeslag. De Warmtepomp-Loterij: Heb je gestemd op een partij die gasvrij wonen verplicht? Dan komt de overheid morgen jouw cv-ketel ophalen. Je krijgt er een warmtepomp voor terug die het geluid maakt van een opstijgende Boeing 747 en die je huis verwarmt tot een comfortabele 14 graden. De rekening van 20.000 euro wordt automatisch van je spaarrekening afgeschreven. Wetenschap is meten is weten, toch? Het is de ultieme vorm van democratie: Eerlijk Zullen We Alles Delen (Maar Vooral Jij). De "wetenschap" waar de grachtengordel zo mee dweept, krijgt plotseling een heel tastbaar prijskaartje. Want wetenschappers zeggen ook dat we minder moeten consumeren, maar dat geldt natuurlijk altijd voor andere mensen. Met het NIA-model wordt politiek weer een persoonlijke investering. Eens kijken hoe snel de "consensus" verandert als de haverlatte plotseling twaalf euro kost omdat de uitstoot van de koffiebonen direct wordt verrekend met het stemgedrag van de drinker. Dus, lieve wereldverbeteraars: de wereld redden kan vanaf nu gewoon per pin. Wel even contactloos, want we willen natuurlijk niet dat jullie je handen vuilmaken aan de realiteit. Gerard..

Er was ooit een inspecteur. Een mens,h met een naam, een bureau en vermoedelijk een lichte irritatie over dossiers die net te dik waren. Iemand die stukken las, feiten woog en als het spannend werd, even nadacht voordat hij besloot. Dat kostte tijd, leverde twijfel op en maakte het geheel niet altijd efficiënt, maar het had één groot voordeel: er zat iemand. Die inspecteur is er nog steeds. Tenminste, dat staat onder de brief. Een geruststellende gedachte. Bijna persoonlijk. Alsof er iemand is die uw dossier kent, heeft bekeken en nu, met lichte tegenzin maar weloverwogen, tot een oordeel is gekomen. Alleen blijkt die inspecteur zich tegenwoordig op een bijzondere manier te manifesteren. Niet zichtbaar, niet aanspreekbaar, maar wel uiterst efficiënt en productief. In de praktijk bent u namelijk geen persoon meer, maar een profiel. Een verzameling kenmerken die samen iets zeggen over wat u mogelijk zou kunnen doen, mits u zich gedraagt zoals mensen die lijken op mensen die ooit iets deden wat ergens niet helemaal de bedoeling was. Het systeem begrijpt dat feilloos. De brief komt uit Heerlen. Een concrete plek, wat helpt om het geheel tastbaar te houden. Het idee dat daar iemand zit die uw zaak behandelt, werkt rustgevend. Alleen is het proces zelf opmerkelijk onpersoonlijk. Er is geen moment waarop duidelijk wordt wie er precies heeft gekeken, afgewogen en besloten. Wat er wel is, is een uitkomst. Zorgvuldig tot stand gekomen, zo staat er vaak bij. Hoe die zorgvuldigheid eruitziet, blijft netjes buiten beeld. Formeel klopt alles. De wet schrijft voor dat een inspecteur beslist, en dus gebeurt dat ook. Ergens, in een schema dat niemand leest maar waar iedereen zich keurig aan houdt, is die rol ingevuld. Het resultaat is fascinerend: een beslissing zonder zichtbare beslisser, maar volledig in lijn met de regels. Mocht u het er niet mee eens zijn, dan is er goed nieuws. U kunt bezwaar maken. Dan wordt uw zaak opnieuw bekeken, door een andere afdeling, binnen hetzelfde systeem en op basis van dezelfde gegevens. Dat heet een heroverweging. Het voordeel daarvan is dat het zorgvuldig voelt. Het nadeel is dat het daar bij blijft. Het systeem zelf functioneert uitstekend. Het kent geen twijfel, geen aarzeling en geen momenten van menselijke zwakte. Het hoeft niets uit te leggen, alleen uitkomsten te produceren die consistent zijn met wat eerder is vastgesteld. Dat is efficiënt. Alleen ontbreekt er iets: iemand die zegt waarom. En toch blijft die handtekening staan. “De inspecteur.” Alsof hij elk moment kan binnenlopen om toelichting te geven. Alsof hij even kan meekijken, kan luisteren en misschien zelfs kan zeggen dat iets niet klopt. Misschien is dat wel het meest verfijnde onderdeel van het geheel. Niet dat de inspecteur is verdwenen, maar dat zijn naam is blijven staan. Zodat het systeem precies menselijk genoeg blijft voelen. En precies ongrijpbaar genoeg om dat niet te hoeven zijn.

Een goed stuk van Noordhollands Dagblad Daan Keizer..

Dick Schoof en Sandor Gaastra kennen elkaar zeer goed van het ABDTopconsult/ topmanagementgroep baantjescarrousel: DG Poltitie is de overlap….👇🙃 Zij zijn dus beide 💯 procent SDG 2030 Agenda uitvoerders en gekoppeld aan het WEF, dit zijn de feiten maar dit mag niet gezegd worden 😉 - politie Nederland is gekoppeld aan het WEF - Schoof was SG van J&V = gekoppeld aan het WEF - SG van het Ministerie van Economische Zaken Sandor Gaastra(klimaat lockdown SG) weet dat zijn ministerie is gekoppeld aan het WEF https://rumble.com/v77r4uo-zeven-nederlandse-ministeries-zijn-gekoppeld-aan-het-world-economic-forum..html?e9s=src_v1_upp_v https://nederlandwatisergaande.nl/world-economic-forum/__trashed-3 Politie Nederland: https://rumble.com/playlists/TMCRL9dKTes?e9s=src_v1_upp_pl https://rumble.com/v71q112-belangrijkste-beelden-van-nederlandse-kabinetsdelegatie-wef-sdg-tent-davos-.html?e9s=src_v1_s%2Csrc_v1_s_o&sci=db2c7c64-0b66-461a-a5ec-ba8f6a9a0c85

Ligt het aan God ?? God heeft ons allemaal een eigen keuzemogelijkheid gegeven ,een eigen verantwoordelijkheid en een vrije wil en laat ons de keuze om onze eigen toekomst te bepalen als volk.Rutte heeft het ons zelfs aangegeven begin CONvid ,dat als wij als volk iets niet willen HET NIET GEBEURT 🤗Dat is zo ongeveer de enige keer dat hij de waarheid sprak .Wij staan nooit op ,pikken alles en werken massaal aan alles mee en gedragen ons als volk als SLAVEN . ALLES wat ze doen is overduidelijk NIET in ons belang .Wat wij doen als volk en wat wij wel en niet toestaan dat is onze eigen Collectieve keuze . Dat kwartje moet eens gaan vallen ! Het is nog niet te laat ! Denk daar maar eens even over na !

De 'Kampeercrisis' is het failliet van de Nederlandse zorgplicht. Opinie: Cees van Loon Het feit dat werkende burgers in een van de rijkste landen ter wereld de nacht doorbrengen in een verregende stationwagen of een slecht geïsoleerde caravan, is niets minder dan een systeemcrisis. We spreken vaak eufemistisch over 'economisch daklozen' of 'alternatieve woonvormen', maar laten we eerlijk zijn: voor de overgrote meerderheid is dit geen hippe vanlife-keuze, maar pure wanhoop. Dit betreft mensen die vaak een baan of inkomen hebben, maar door omstandigheden geen woning kunnen vinden. Er is een tekort van ruim 315.000 woningen in Nederland. Dit is de belangrijkste oorzaak van de stijgende dakloosheid. Voor een sociale huurwoning moet men in veel gemeenten 10 jaar of langer wachten. Veel mensen belanden in hun auto of een caravan direct na een scheiding omdat er geen directe noodopvang of vervangende woonruimte beschikbaar is. Door stijgende kosten voor levensonderhoud en huren kunnen mensen hun vaste lasten niet meer betalen, waardoor ze moeten uitwijken naar goedkopere alternatieven zoals een auto. Omdat deze 'economisch daklozen' vaak als zelfredzaam worden gezien (ze hebben geen zware psychische- of verslavingsproblematiek), krijgen ze vaak geen toegang tot de reguliere maatschappelijke opvang. De Nederlandse woningmarkt is verworden tot een exclusief casino waar de inzet, een dak boven je hoofd, voor een groeiende groep onbetaalbaar is. Terwijl we discussiëren over stikstofnormen en bestemmingsplannen, vriezen mensen vast in de bureaucreatie. Het meest wrange is de administratieve onzichtbaarheid: wie in een auto woont, bestaat officieel vaak niet voor de wet (geen briefadres), waardoor de weg terug naar een normaal bestaan doelbewust wordt geblokkeerd door hetzelfde systeem dat hen liet vallen. Het gedogen van wonen op campings is geen oplossing, maar een brevet van onvermogen; een pleister op een slagaderlijke bloeding.

De 'Het-Raakt-Mij-Niet-Mens' Maak kennis met het toppunt van de moderne beschaving: de 'Het-Raakt-Mij-Niet-Mens'. Een wezen met het empathische vermogen van een stoeptegel en een morele horizon die exact ophoudt bij de rand van de eigen voordeurmat. Terwijl de rest van de wereld in een collectieve burn-out schiet, zit dit type prinsheerlijk in zijn eigen bubbel van onverschilligheid. "De brandstofprijzen gaan door het dak!" roep je paniekerig. Onze held haalt zijn schouders op met de souplesse van een natte vaatdoek. "Maakt niet uit," klinkt het ongeïnteresseerd, "ik heb toch geen auto." Dat diezelfde brandstofprijzen ervoor zorgen dat zijn online bestelde pakketjes duurder worden, is een concept dat simpelweg te ingewikkeld is voor zijn emotionele teflonlaag. De broodprijs stijgt naar recordhoogte? "Ach, maakt niet uit, ik eet toch geen brood." Kinderen worden op school geïndoctrineerd met de raarste cursussen tijdens de Week van de Lentekriebels? "Boeie, ik heb toch geen kinderen." En dan de absolute uitsmijter: de zorgverzekering wordt onbetaalbaar en de ziekenhuizen lopen vast. De 'Het-Raakt-Mij-Niet-Mens' kijkt je aan met de glazige blik van een dode kabeljauw en zegt: "Maakt niet uit. Ik ben toch nooit ziek." Kijk, dat is pas visie. Het is de ultieme vorm van struisvogelpolitiek: de kop zo diep in het zand dat ze het magma van de aarde kunnen proeven, zolang ze de ellende van de buren maar niet hoeven te zien. Het is alsof je in een brandend flatgebouw woont en zegt: "Maakt niet uit dat de zevende verdieping in lichterlaaie staat, ik woon toch op de begane grond." Maar pas op: zodra er een krasje op hun eigen e-bike komt, of de supermarkt stopt met hun favoriete merk budget-pinda’s, dan is de wereld te klein. Dan is de staat ineens een dictatuur en moet de VN onmiddellijk een blauwhelmenmissie sturen naar hun achtertuin. Maar tot die tijd? Tot die tijd staren ze met hun lege blik naar de afgrond, zolang ze zelf maar niet het laatste zetje krijgen. Hebben jullie ook zo’n type in de buurt wonen dat pas begint te piepen als hun eigen wifi-signaal een seconde wegvalt, of ben ik de enige die dit soort wandelende koelkasten tegenkomt? Gerard..

Dit is toch echt een eikel van een politieagent op Urk! Normaal ben ik niet gewend om woorden als een eikel te bezigen, maar deze keer helaas wel. Lees en huiver … het verhaal van een blinde man en het vreselijke onbegrijpelijke gedrag een politieagent op Urk! Vorige week maakte ik iets mee dat mij nog steeds bezighoudt en dat ik graag onder de aandacht wil brengen. Op weg naar huis moest ik bij de Rotholm oversteken om de Urkerweg te bereiken. Tijdens het oversteken liep ik ongeveer vijftig centimeter naast het zebrapad. Aan de overkant werd ik staande gehouden door een politieagent, die mij meedeelde dat ik een boete zou krijgen omdat ik niet precies over het zebrapad liep. Dat was voor mij een pijnlijke situatie. Ik ben namelijk volledig blind en loop met een blindenstok met rode strepen. Ondanks dat ik aangaf dat ik niet kan zien en dus onmogelijk exact kan bepalen waar het zebrapad begint of eindigt, bleef de agent bij zijn standpunt. Gelukkig waren er omwonenden die het voorval hadden gezien en mij te hulp schoten. Dankzij hun tussenkomst kon de agent uiteindelijk op andere gedachten worden gebracht en is mij een boete bespaard. Toch laat dit voorval mij met vragen achter. In hoeverre is er ruimte voor begrip en maatwerk in dergelijke situaties? En past deze handelwijze bij het beeld van de politie als “je beste vriend”? Ik hoop dat dit verhaal bijdraagt aan meer bewustwording en begrip voor mensen met een visuele beperking. Meindert van de Berg Een omwonende die mij hielp tegen het onbetamelijke gedrag van de agent met een vergrootglas werd zelfs ietwat emotioneel tegen die handhaver van de wet en hij heeft toen afgezien van een boete. En … Eén van die kerntaken en verantwoordelijkheden van een politieagent is: • Hulpverlening: Het bieden van assistentie aan … burgers in noodsituaties! Deze agent heeft duidelijk verzuimd bij het oversteken van een drukke weg … hulp te bieden aan een volledig blinde man die zijn blindheid duidelijk maakt door te lopen met een blindenstok met rode strepen. Wat voor een politieagent wil zo iemand zijn … een prettige- die blinde mensen helpt met oversteken van een drukke weg of een minder prettige eikel van een agent die een blinde man bekeurt, omdat hij met gebruikmaking van het zebrapad zelfstandig de weg wil oversteken?