Expose illuminati

#gemeentegroningen maakt zichzelf volkomen belachelijk met hun reden om een parkeerverbod in te voeren en het nieuwe voorstel nadat de bewoners bezwaar hebben gemaakt is echt bizar. #ambtenaar #bizar #parkeerverbod

NOS Stories interviewt de (vice)premier elke week over belangrijk nieuws en de politiek. Deze week gaat het over dak- en thuisloze jongeren. #gesprek #vicepremier #NOSstories

Daan de Kort, voorzitter van de coronaknutselclub Soms zie je iemand en begrijp je onmiddellijk waarom Nederland inmiddels bestuurd wordt alsof het een eindeloze vergaderlocatie is met biologisch afbreekbare koffiebekers. Neem Daan de Kort. Voorzitter van de corona-onderzoekscommissie. De man die moet uitzoeken hoe een compleet land jarenlang veranderde in een combinatie van QR-codes, avondklokken en persconferenties waarin volwassenen werden toegesproken alsof ze kleuters waren die lijm hadden gegeten. Dat vraagt natuurlijk om iemand met gewicht. Gezag. Autoriteit. En toen verscheen Daan de Kort. Een man met de uitstraling van een projectleider die normaal gesproken drie kwartier praat over draagvlak bij een herinrichting van een fietspad in Oss. Je verwacht niet dat hij een historische, parlementaire commissie leidt. Je verwacht dat hij vraagt of iedereen de post-its wel op kleur heeft gesorteerd. En dat is dus de voorzitter die moet onderzoeken waarom grondrechten werden beperkt, ondernemers kapotgingen en ministers elkaar drie jaar lang tegenspraken alsof het een dronken pubquiz was. Het ongemakkelijke is: zelfs de mensen die hij ondervraagt lijken hem niet serieus te nemen. Je ziet bewindslieden kijken alsof ze denken: “Word ik nu echt gecontroleerd door iemand die eruitziet alsof hij net uit een cursus Scrum-management komt?” Daan de Kort is het politieke equivalent van een lauwe kaassoufflé Niet gevaarlijk. Niet indrukwekkend. Vooral wonderlijk dat iemand dacht: dát kwetsbare, naïeve, moet het gezicht van waarheidsvinding worden. Maar misschien was dat precies de bedoeling. Echte onderzoekscommissies zijn gevaarlijk. Die trekken ministers uit elkaar, als een IKEA kast. In Nederland organiseren we liever een procesbegeleider met het charisma van een boekhouder bij een regionaal verzekeringsbedrijf. Alles aan deze commissie ademt dezelfde sfeer als het coronabeleid zelf: geen regie, veel overleg, veel formulieren, veel “zorgvuldigheid” en ondertussen vooral voorkomen dat iemand echt verantwoordelijk kan worden gehouden. En Daan zit daar zichtbaar ongemakkelijk middenin. Met de uitstraling van iemand die nog steeds toestemming vraagt, voordat hij een toiletgang maakt. Het knappe is dat niemand echt boos op hem wordt. Hij oogt niet als een machtige bestuurder. Hij oogt als iemand die bij een bedrijfsuitje, als enige de escape room niet wist te verlaten. Maar misschien symboliseert hij de moderne Nederlandse politiek juist perfect: Oneindig veel overleg. Oneindig veel commissies en neutrale managers die nergens écht verantwoordelijk voor zijn. Nederland onderzoekt de grootste maatschappelijke ontsporing van wellicht alle eeuwen. En zet vervolgens een zeer kwetsbaar ogende Daan de Kort op de voorzittersstoel, de man die zelfs zijn achternaam niet weet te overtreffen. In de hoop dat we lief voor hem blijven? Je verzint het niet.

Verzekeraars krijgen en hebben steeds meer macht

De komende zes maanden moeten er volgens het kabinet nog ruim 40.000 (aselecte) opvangplaatsen geregeld worden door gemeenten. Dat is 400 keer Loosdrecht. En dus 400 keer protest van omwonenden, en 400 keer inzet van politie en ME. Zonder gezonde selectiecriteria, betekent het ongetwijfeld dat het grootste deel van die 40.000 ook nu weer zal bestaan uit jongemannen. Het is daarom niet verwonderlijk dat een groeiend aantal Nederlanders zich in de steek gelaten voelt door hun overheid, die kennelijk geen enkel oog heeft voor hun zorgen. Dit beleid zet onvermijdelijk kwaad bloed. Het leidt tot toenemende conflicten, en daar is niemand mee gebaat. Veruit de meeste Nederlanders willen best helpen, maar zich niet laten terroriseren. Niet door geïmporteerde jeugdbendes, en ook niet door hun overheid.

Immigratie: geen quota maar criteria (deze column verscheen in De Andere Krant van 6 juni) Om eerlijk te zijn vind ik dat het helpen van mensen die in hun eigen land in levensgevaar verkeren een morele plicht is. Dat is mijn persoonlijke visie daarop, en hoe anderen hierover denken is uiteraard helemaal aan henzelf. Werkelijke moraliteit komt van binnenuit, en is daarom nooit afdwingbaar. Het is geen geheim dat de wereld vergeven is van de levensgevaarlijke regimes die het niet al te best voorhebben met hun bevolkingen, en waaronder miljoenen mensen dagelijks lijden. Dat is niks nieuws. In de afgelopen 100 jaar zijn wereldwijd maar liefst 262 miljoen mensen vermoord door hun eigen overheden, oorlogsslachtoffers niet meegerekend. Tel daar oorlog bij op, en het is duidelijk dat het leven voor massa’s mensen levensgevaarlijk is. Ik zal de laatste zijn die beweert dat die mensen geen bescherming nodig hebben. Maar alleen al in Syrië wonen 25 miljoen mensen, en die passen simpelweg niet in ons land. Hoe medelevend we (terecht) ook zijn met deze mensen en hun gruwelijke lot, we kunnen ze onmogelijk allemaal redden. Dat betekent dat we noodgedwongen keuzes moeten maken. Er bestaat immers een grens aan wat we aankunnen, en gezien de toenemende onrust rondom het immigratieprobleem, lijkt die grens inmiddels dichtbij te zijn. Nederlanders zijn cultureel gezien altijd een behulpzaam volk geweest, maar de huidige massale instroom gaat steeds meer mensen desondanks te ver. Heel vreemd is dat niet. De overgrote meerderheid van de migranten bestaat immers niet uit de meest kwetsbaren, zoals ouderen of moeders met kleine kinderen. Die bestaat uit alleenstaande jongemannen in hun meest weerbare leeftijd (18-25). Hun agressieve opstelling levert echter ook veel overlast op, waardoor de maatschappelijke acceptatie van asielopvang in zijn algemeenheid afneemt, wat vervolgens ten koste gaat van echte hulpbehoevenden. Ook zij zouden dus baat hebben bij een veel zorgvuldiger immigratiebeleid dat in de praktijk niet voornamelijk de sterksten bevoordeelt en daarmee de werkelijk bedreigden benadeelt. De politiek belooft al een hele tijd de instroom te beperken, maar in de praktijk komt daar niets van terecht. Ondertussen lopen de spanningen steeds verder op, zoals we recentelijk gezien hebben in Scheveningen, Zandvoort en natuurlijk Parijs. Sommigen roepen dat we grenzen hermetisch moeten sluiten en helemaal niemand meer moeten binnenlaten. Steeds wordt er gesproken in termen van aantallen. Van quota. Mij lijkt het een stuk verstandiger om in plaats van quota, criteria te gaan hanteren. We kunnen geen complete bevolkingen opvangen, en moeten daarom keuzes maken, dus laten we ons dan beperken tot de meest kwetsbaren, want dat was toch het oorspronkelijke idee achter asielopvang. Weerloze mensen in benarde situaties die nu kansloos zijn omdat bijna alle plekken worden ingenomen uiterst weerbare en vechtlustige alleenstaande jongemannen. Een werkbaar criterium zou daarom zijn: alleenstaande jongemannen onder 30 jaar komen niet in aanmerking, want zij zijn degenen die zich in de thuissituatie veel beter kunnen verweren dan alle andere categorieën. En die hier de meeste overlast geven. Van bejaarden en moeders van kleine kinderen zal aanzienlijk minder te vrezen zijn. Zij zullen geen stranden, dorpen en wijken terroriseren. De vele protesten laten een toenemende publieke verontwaardiging en weerstand zien - iets dat het complete draagvalk voor asielopvang ondermijnt, en daarmee dus ook de kansen voor degenen die de hulp het hardst nodig hebben. Ik heb dus geen principieel bezwaar tegen de opvang van bedreigde mensen. Ik maak bezwaar tegen het huidige immigratiebeleid dat zowel voor de mensen die werkelijk hulp nodig hebben, als voor de Nederlandse samenleving schadelijk is.

"DIT IS DE HEUVEL WAAROP IK GA STERVEN. OVER MIJN LIJK DAT HIER IN BEVERWIJK EEN ASIELZOEKERSCENTRUM KOMT" - Mark Nijman, FVD Beverwijk, 4 juni 2026 FVD Beverwijk: AZC ja of nee?! Twee partijen in de nieuwe coalitie in Beverwijk spraken zich in de verkiezingscampagne uit tegen een asielzoekerscentrum. Houden zij hun rug recht of verloochenen zij hun achterban door een AZC in Beverwijk..

Wat polietie mensen doen om hun baan te behouden? https://www.facebook.com/share/r/18si9gXudc/

(( DE CORONA VERHOREN ONDER EDE )) MARK RUTTE 12 JUNI 2026 OM 14:00 UUR Verhoor schema Maandag 8 juni 10.00 uur: Hubert Bruls Tijdens de corona periode burgemeester van Nijmegen en voorzitter van het Veiligheidsberaad. Maandag 8 Juni 14.00 uur: Mark Roscam Abbing Tijdens de corona periode directeur van het programma directoraat generaal Samenleving en Covid-19 (DGSC) bij het ministerie van Justitie en Veiligheid. Woensdag 10 juni 10.00 uur: Tamara van Ark Tot juli 2020 staats secretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW) en van 9 juli 2020 tot 3 september 2021 minister voor Medische Zorg. Vrijdag 12 juni 10.00 uur: Dick Schoof Tijdens de corona periode secretaris generaal (SG) bij het ministerie van Justitie en Veiligheid. Vrijdag Mark Rutte 12 Juni 14:00 uur Vanaf 29 mei 2026 vinden de openbare verhoren plaats in de Enquête zaal in de buurt van het Haagse plein en de oude tweede kamer gebouw in aanbouw. INHOUD COVID 19 VACCINS EN DE UITBRAAK VAN COVID 19 VIRUSSEN Gelegen aan het plein en lange houtstraat 1 Deze verhoren gaan door tot en met 10 juli, de eerste week van het zomer reces. Daarna pakt de commissie vanaf 24 augustus de draad weer op. De laatste verhoren vinden naar verwachting plaats in de week van 7 september. Op tweedekamer.nl/corona verschijnen alle verhoor schema's. Ook kunt u daar lezen over de thema's en de getuigen. Registratie en aanmelding gebeurt online. X ( https://bezoekers.tweedekamer.nl/nl/enquete/ )