نامهِ باستان

دهانم را می بوسم وقتی از تو می گوید . ✍ ماریا #شب_خوش @namebastan

کهن‌ترین پهلوان آریایی: Trito در سنت اساطیری مردمان هندواروپایی، الگویی تکرارشونده مشاهده می‌شود: پهلوان یا ایزدی که بر ماری (معمولاً سه‌سر) غلبه می‌کند. این مار موجودی است که چیزی باارزش برای پهلوان را ربوده یا غصب کرده و چون نگهبان یا حصاری نفوذناپذیر پیرامون آن ایستاده است. پژوهشگران با بهره‌گیری از زبان‌شناسی تاریخی و اسطوره‌شناسی تطبیقی، این الگو را بازسازی کرده‌اند. در این الگو، پهلوان با عدد سه پیوند دارد و مار یا غول، نگهبان گنجینه یا ثروتی است که باید بازپس گرفته شود. نمونه‌های متعدد این روایت عبارتند از نبرد تریته آپتیه با ویشوروپه در سنت هندی، نبرد ثریتونه (فریدون) با اژی‌دهاک در سنت ایرانی، و نبرد هرکول با کاکوس در سنت رومی. این روایات همگی به بازسازی نیا-هندواروپایی «تریتو» بازمی‌گردند و روایت‌های بعدی از همان الگو مشتق شده‌اند. در ادبیات متأخرتر نیز الگوی «نجات شاهدخت از قلعه‌ای که اژدهایی از آن محافظت می‌کند» از همین الگوی تریتو نشأت گرفته است. @namebastan

🔸 بیست‌وهفتم مهر ۱۳۲۰ 📌رضاشاه به جزیره‌ی موریس واقع در اقیانوس هند که تبعیدگاهی برای دولت انگلستان بود وارد شد. (تصویر: خانه‌ی رضاشاه در جزیره‌ی موریس) #روزشمار @namebastan

پیکرک گچی منسوب به الههٔ باروری؛ شوش محل کشف: شوش 🏛️ محل نگهداریِ ذکرشده در معرفی اثر: موزهٔ باغ دلگشا، شیراز جنس: گچ 📜 تاریخ‌گذاریِ ذکرشده: هزارهٔ سوم پیش از اسلام شوش، یکی از کهن‌ترین مراکز تمدنی ایران‌زمین، در گذر هزاران سال، آثار ارزشمندی از باورها، هنر و زندگی مردمان باستان را در دل خود جای داده است. این پیکرک نیم‌تنه، که در معرفی آن به الههٔ باروری نسبت داده شده، یادآور جایگاه باروری، زایش و تداوم زندگی در جهان‌بینی مردمان باستان است. باور به نیروهای زایندهٔ طبیعت و بازنمایی پیکره‌های زنانه، در فرهنگ‌های گوناگون خاور نزدیک باستان دیده می‌شود؛ هرچند تعیین هویت دقیق و کارکرد آیینی چنین آثاری، بدون شواهد باستان‌شناختی کافی، قطعی نیست. این اثر منسوب به شوش، تصویری از پیوند دیرینهٔ انسان با طبیعت و راز زایش را پیش چشم ما می‌گذارد؛ پیوندی که هزاران سال پیش، در هنر و باورهای مردمان این سرزمین بازتاب یافته است. #هنر_باستان @namebastan