4 862
Підписники
-424 години
-87 днів
+1430 днів
Архів дописів
4 865
انگار ماها خانواده نداریم مثلا؟ ما نگران اونا نمیشیم؟ اونا نگران ما نمیشن؟
28 січ, 13:38
28 січ, ~14:09
4 865
بسکن بابا...از ترس جونت هرچرت و پرتی دلت خواست داری میگی.
28 січ, 13:37
28 січ, ~14:07
4 865
اون موقع که دانشجوها تو شهر غریب رفته بودن اعتراضات و تو دانشگاه هم جمع شده بودن شما کجا بودی؟
28 січ, 13:37
28 січ, ~14:07
4 865
همچین هم میفرمایید بعد از عمر بدبختی میخوام زندگی کنم که انگار بدبختی هاتون تموم شدن.
28 січ, 13:30
28 січ, ~14:11
4 865
دوما، کسی برای ولگردی لازم نیست چندصد کیلومتر پاشه بره یه شهر دیگه. همین خودش کاملا دیدگاه شما رو برای من روشن کرد.
28 січ, 13:28
28 січ, ~14:09
4 865
اولا که کسی نگفت با دانشگاه رفتن غم کسی از بین میره...شما اگه یک مقدار آگاهی داشته باشی میدونی که هر سمت تاریخو که ببینی دانشگاه یه قسمت از تغییرای بزرگ بوده.
28 січ, 13:27
28 січ, ~14:07
4 865
https://t.me/simbalious/49849
شما تو خونه و هر جای دیگه ای هم همچنان عضوی از جامعه هستی. غم و غصه ای هم که با یه دانشگاه رفتن حل میشه اسمش غم نیست، حوصله اتون سر رفته.
منم میخوام بعد یه عمر بدبختی زندگی کنم. نکه بخاطر اینکه بعضیا دوست دارن به بهانه دانشگاه از خونه بزنن بیرون برن ولگردی بمیرم.
28 січ, 13:24
28 січ, ~14:14
4 865
اگه قرار باشه بمیرم میخوام به عنوان یه عضو جامعه بمیرم به جای اینکه تو خونه بمونم و از فکرو خیال و غم بمیرم.
28 січ, 13:20
28 січ, ~14:11
4 865
البته ۲۰ روز بعد من جای دانشگاه باید به تیمارستان مراجعه کنم.
28 січ, 13:11
04 лют, ~09:19
4 865
Repost from انجمن علمی جامعهشناسی دانشگاه تهران
در این روزهای تلخ، همهی ما سوگوار جانهای عزیزی هستیم که در دیماه تاریک ۱۴۰۴ از دست دادهایم. با همهی خستگیها و سوگواریها اما، بدنهی دانشجویی ایران هرگز خاموشی نمیپذیرد. دستور کار روشن است: سوگواری میکنیم، ولی عقب نمینشینیم. هیچچیز را از یاد نمیبریم و با تنها سرمایههایی که داریم، زندگیها و جمعهایمان، بیوقفه و قدمبهقدم به مقاومت ادامه میدهیم.
قدم اول مراقبت از خانهمان، دانشگاه، است. زمزمههایی دربارهی مجازی شدن کلاسها در ترم آینده به گوش میرسد، درحالیکه آموزش حضوری حق مسلّم ماست. دانشگاه خانهی دانشجویان است و ما از خانهمان پا پس نمیکشیم. اجازه نمیدهیم شعلهی دانشگاه خاموش شود. برای سوگواری و هر کنش دیگری، به کنار هم بودن در دانشگاه نیاز داریم؛ قدرت ما در جمع بودن است.
ما بهجد در برابر هر تصمیمی برای برگزاری مجازی کلاسهای ترم پیشرو ایستادهایم. از همهی دانشجویان، استادان، پژوهشگران و همهی آنها که دل در گرو علم و دانشگاه دارند دعوت میکنیم به کارزار «درخواست برگزاری حضوری کلاسهای دانشگاه در نیمسال دوم تحصیلی ۰۴–۰۵» بپیوندند:
http://karzar.net/287212
@tehransociology
28 січ, 13:08
04 лют, ~09:19
