uk
Feedback

Не попадись на ботовода! Telemetrio знаходить і позначає такі канали мітками 👉 Хочеш бачити мітку, оформляй підписку

ravelith تکست

ravelith تکست

Відкрити в Telegram
4 862
Підписники
-424 години
-87 днів
+1430 днів
Архів дописів
واقعا کافر همه را به کیش خود پندارد.
28 січ, 13:38
28 січ, ~14:09

انگار ماها خانواده نداریم مثلا؟ ما نگران اونا نمیشیم؟ اونا نگران ما نمیشن؟
28 січ, 13:38
28 січ, ~14:09

بسکن بابا...از ترس جونت هرچرت و پرتی دلت خواست داری میگی.
28 січ, 13:37
28 січ, ~14:07

اون موقع که دانشجوها تو شهر غریب رفته بودن اعتراضات و تو دانشگاه هم جمع شده بودن شما کجا بودی؟
28 січ, 13:37
28 січ, ~14:07

یه لبیک یا خامنه ای هم به بیوت اضافه کنی تکمیل میشه.
28 січ, 13:36
28 січ, ~14:07

به توهین کردنت بده عزبزم.
28 січ, 13:35
28 січ, ~14:15

دوستان شخص بیشعور در بات مشاهده شد
28 січ, 13:35
28 січ, ~14:15

برادر در جهان دیگری زندگی‌ میکند.
28 січ, 13:30
28 січ, ~14:11

همچین هم میفرمایید بعد از عمر بدبختی میخوام زندگی کنم که انگار بدبختی هاتون تموم شدن.
28 січ, 13:30
28 січ, ~14:11

دوما، کسی برای ولگردی لازم نیست چندصد کیلومتر پاشه بره یه شهر دیگه. همین خودش کاملا دیدگاه شما رو برای من روشن کرد.
28 січ, 13:28
28 січ, ~14:09

اولا که کسی نگفت با دانشگاه رفتن غم کسی از بین میره...شما اگه یک مقدار آگاهی داشته باشی میدونی که هر سمت تاریخو که ببینی دانشگاه یه قسمت از تغییرای بزرگ بوده.
28 січ, 13:27
28 січ, ~14:07

sticker.webp0.14 KB
28 січ, 13:25
28 січ, ~14:15

https://t.me/simbalious/49849 شما تو خونه و هر جای دیگه ای هم همچنان عضوی از جامعه هستی. غم و غصه ای هم که با یه دانشگاه رفتن حل میشه اسمش غم نیست، حوصله اتون سر رفته. منم میخوام بعد یه عمر بدبختی زندگی کنم. نکه بخاطر اینکه بعضیا دوست دارن به بهانه دانشگاه از خونه بزنن بیرون برن ولگردی بمیرم.
28 січ, 13:24
28 січ, ~14:14

اگه قرار باشه بمیرم میخوام به عنوان یه عضو جامعه بمیرم به جای اینکه تو خونه بمونم و از فکرو خیال و غم بمیرم.
28 січ, 13:20
28 січ, ~14:11

البته ۲۰ روز بعد من جای دانشگاه باید به تیمارستان مراجعه کنم.
28 січ, 13:11
04 лют, ~09:19

در این روزهای تلخ، همه‌ی ما سوگوار جان‌های عزیزی هستیم که در دی‌ماه تاریک ۱۴۰۴ از دست داده‌ایم. با همه‌ی خستگی‌ها و سوگواری‌ه
در این روزهای تلخ، همه‌ی ما سوگوار جان‌های عزیزی هستیم که در دی‌ماه تاریک ۱۴۰۴ از دست داده‌ایم. با همه‌ی خستگی‌ها و سوگواری‌ها اما، بدنه‌ی دانشجویی ایران هرگز خاموشی نمی‌پذیرد. دستور کار روشن است: سوگواری می‌کنیم، ولی عقب نمی‌نشینیم. هیچ‌چیز را از یاد نمی‌بریم و با تنها سرمایه‌هایی که داریم، زندگی‌ها و جمع‌هایمان، بی‌وقفه و قدم‌به‌قدم به مقاومت ادامه می‌دهیم. قدم اول مراقبت از خانه‌مان، دانشگاه، است. زمزمه‌هایی درباره‌ی مجازی شدن کلاس‌ها در ترم آینده به گوش می‌رسد، در‌حالی‌که آموزش حضوری حق مسلّم ماست. دانشگاه خانه‌ی دانشجویان است و ما از خانه‌مان پا پس نمی‌کشیم. اجازه نمی‌دهیم شعله‌ی دانشگاه خاموش شود. برای سوگواری و هر کنش دیگری، به کنار هم بودن در دانشگاه نیاز داریم؛ قدرت ما در جمع بودن است. ما به‌جد در برابر هر تصمیمی برای برگزاری مجازی کلاس‌های ترم پیش‌رو ایستاده‌ایم. از همه‌ی دانشجویان، استادان، پژوهشگران و همه‌ی آن‌ها که دل در گرو علم و دانشگاه دارند دعوت می‌کنیم به کارزار «درخواست برگزاری حضوری کلاس‌های دانشگاه در نیمسال دوم تحصیلی ۰۴–۰۵» بپیوندند: http://karzar.net/287212 @tehransociology
28 січ, 13:08
04 лют, ~09:19

وضعیت نت من داغونه ولی این وصل شد، تست کنید
28 січ, 11:31
28 січ, ~13:20

اینا وصلن واسه من
28 січ, 06:19
28 січ, ~13:19

هانل پروکسی داری که قطع نشه؟😭
28 січ, 06:19
28 січ, ~13:19

کاش میشد مغزمم بالا بیارم
28 січ, 06:10
28 січ, ~13:20