Romy Quint

'From this distant vantage point, the Earth might not seem of any particular interest. But for us, it's different. Consider again that dot. That's here. That's home. That's us. On it everyone you love, everyone you know, everyone you ever heard of, every human being who ever was, lived out their lives. The aggregate of our joy and suffering, thousands of confident religions, ideologies, and economic doctrines, every hunter and forager, every hero and coward, every creator and destroyer of civilization, every king and peasant, every young couple in love, every mother and father, hopeful child, inventor and explorer, every teacher of morals, every corrupt politician, every "superstar," every "supreme leader," every saint and sinner in the history of our species lived there – on a mote of dust suspended in a sunbeam. The Earth is a very small stage in a vast cosmic arena. Think of the rivers of blood spilled by all those generals and emperors so that in glory and triumph they could become the momentary masters of a fraction of a dot. Think of the endless cruelties visited by the inhabitants of one corner of this pixel on the scarcely distinguishable inhabitants of some other corner. How frequent their misunderstandings, how eager they are to kill one another, how fervent their hatreds. Our posturings, our imagined self-importance, the delusion that we have some privileged position in the universe, are challenged by this point of pale light. Our planet is a lonely speck in the great enveloping cosmic dark. In our obscurity – in all this vastness – there is no hint that help will come from elsewhere to save us from ourselves. The Earth is the only world known, so far, to harbor life. There is nowhere else, at least in the near future, to which our species could migrate. Visit, yes. Settle, not yet. Like it or not, for the moment, the Earth is where we make our stand. It has been said that astronomy is a humbling and character-building experience. There is perhaps no better demonstration of the folly of human conceits than this distant image of our tiny world. To me, it underscores our responsibility to deal more kindly with one another and to preserve and cherish the pale blue dot, the only home we've ever known.' ~ Carl Sagan, Pale Blue Dot: A Vision of the Human Future in Space, 1

Dehumanization is the negating of a person's individual humanity and the cruelty that accompanies it. It’s a psychological process of demonizing people, seeing them as less than human and, hence, not worthy of humane treatment. This method reverses our instincts: harming others goes against our soul-level inclinations as there are very deep inhibitions that prevent us from treating others like sub-human; dehumanization is aimed at subverting those inhibitions. Throughout history, this technique has been deliberately exploited by structures of darkness to distract, sow division, push concealed agendas, increase power and justify acts of violence, slavery, and the violation of basic human rights. When successful, it creates moral exclusion of groups that are targeted based on their identity—e.g., religious beliefs, nationality, gender, race, ethnicity, medical status—and depicted as “less than,” criminal or even evil. The “othering” scheme always starts with identifying an enemy and creating an “us vs. them” dynamic, where innocent people become pawns and victims. As we take sides, lose trust, and get angrier and angrier, we not only solidify an idea of the other as separate, but also start to lose our ability to listen, communicate, and even practice the slightest of empathy. Language and imagery are crucial for achieving the dehumanizing goal (e.g., in Rwanda, Hutus called Tutsis cockroaches). Once we see people “on the other side” as morally inferior and even dangerous, the conflict is then framed as good versus evil. When this framework has been established, positions become more rigid as we are lead to believe that we must either destroy “others” or be destroyed ourselves. The dehumanizing aim has then been achieved. Now more than ever we need to acknowledge that we’re all vulnerable to the slow, insidious and manipulative psychological weapon of dehumanization. Only by acknowledging this and searching for compassion and healing within our hearts we can avoid falling into this trap and prevent history from repeating itself in a never-ending cycle of darkness. War dehumanizes. And dehumanization leads to war. We will never normalize any of the two.

Goed weekend lieve mensen 🤍

Ons gevoel in een lied gevangen. Een paar dagen geleden geboren, gisteren maar meteen in de studio vastgelegd. 1 van de livetakes ook op beeld. Daar waren we dusdanig van onder de indruk dat we deze op joetoep hebben gezet. Dank voor de aanmoediging en reacties ♥️ Heb een mooie dag. https://youtu.be/tjLV6FlIT_8?si=cepLnKamBRR2F1PK

Art: Eloy Bida

"Grootmoeder, ik ben moe. Zo moe van dit leven..." "Neem je vermoeidheid, mijn kind, en wikkel het om je heen. Als een deken in de koude wintermaanden. Vermoeidheid komt om van jou een nest te maken, om je comfortabele kleding te laten dragen, om je te laten wegzinken in haar warme omhelzing. Ik nodig uit om in jezelf te blijven. Zonder kracht, zonder gedachten, zonder daden. Zoals de sneeuw die alles bedekt om de wereld te verzachten, te verstommen, te beschermen tegen lawaai. Accepteer de vlokken van je vermoeidheid en laat je volledig bedekken door hen." 'Ik zou daaronder begraven kunnen sterven...' "In plaats daarvan zul je herboren worden. Als het zaadje in de grond. Weersta je vermoeidheid niet, wijs het niet af met duizend daden, duizend intenties, duizend schuldgevoelens. Het wil je gewoon bij de hand nemen en je leiden om weg te zinken in de leegte. Precies daar, waar de bron van elke innerlijke kracht ligt. Ze leerden ons sterk te zijn door weerstand te bieden. Maar het is door je over te geven dat de echte helden tevoorschijn komen.' 'Ik ben bang, grootmoeder. Wat als vermoeidheid mij zal vernietigen?' "Mijn kind, je bent niet bang voor vermoeidheid, maar voor het verliezen van de controle over jezelf. De tijd is voor jou gekomen om jezelf aan het leven te geven. En om daarmee de mooiste kinderen voort te brengen: de vruchten van je ziel!" Bron: Elena Bernabè Vertaling: Yvonne Bakker – The Essence of Life

Hoe is het conflict tussen Israël en Hamas ontstaan? Na de bloedige Hamas-aanval van afgelopen weekend regent het bommen boven de Gazastrook en staat het Israëlische leger klaar om het gebied binnen te vallen. Maar wat is de oorsprong van dit conflict? Terugkijken? ➡️ https://www.blckbx.tv/livestreams/blckbx-today-2023-10-11 De uitzending per fragment terugkijken? Klik dan op ‘lees verder’ op de pagina en scroll naar beneden. #blckbxtoday

This is very wholesome and enlightening. Speaker: Gabor Mate https://www.dailymail.co.uk/video/palestine/video-2886457/Video-Gabor-Mat-No-Jewish-state-without-oppressing-local-population.html

“Ik ben er van overtuigd dat dit geen kwestie is van thuisonderwijs versus traditioneel schoolonderwijs. Dit is een kwestie van het hele onderwijsmodel. Een menselijke kwestie. Pas nadat we besloten om thuisonderwijs te geven, begon ik echt te leren over de zich ontwikkelende hersenen en hoe kinderen het beste leren. En ik besefte in die tijd dat de meeste onderwijsmodellen, ongeacht waar ze worden geïmplementeerd, niet helemaal bevorderlijk zijn voor het bevorderen van creatief denken. Dus hoe kunnen we dit verhelpen? Dat is de vraag, toch? Ik heb het antwoord helaas niet helemaal, maar ik weet wel dat het geven van de tijd en ruimte aan onze kinderen, en aan onszelf, om te creëren, te experimenteren, nieuwsgierig te zijn en simpelweg meer te ervaren van wat we proberen te leren, onze hersenen reageren anders dan het simpelweg onthouden en uitbraken van feiten.” Post van @northwoodsfolk

One day is Today Op 17 september 2022 kwamen ruim 200 mensen uit ons land samen om een Nederlandse bewerking van One Day te oefenen en op te nemen. Luister, kijk, zing, geniet en deel! ♡ https://vimeo.com/771752576

♡ ONE DAY Nu relevanter dan ooit... https://youtu.be/XqvKDCP5-xE?si=gDKwnVdzjec7VcjH

Gebed van de moeders Het nummer “Prayer of the Mothers” werd geboren als resultaat van een alliantie tussen singer-songwriter Yael Deckelbaum en een groep moedige vrouwen, die de beweging van “Women Wage Peace” leidden. De beweging ontstond in de zomer van 2014 tijdens de escalatie van het geweld tussen Israël en de Palestijnen. Nu relevanter dan ooit 🤍 ~~~ Prayer Of The Mothers The song “Prayer of the Mothers”, was born as a result of an alliance made between singer-songwriter Yael Deckelbaum and a group of courageous women, leading the movement of “Women Wage Peace”. The movement arose on summer 2014 during the escalation of violence between Israel and the Palestinians. Now more relevant than ever 🤍 #Israel #Palestinians #peace #womenoftheworldunite