Romy Quint
Відкрити в Telegram
Current affairs & inspiration ✨ https://linktr.ee/romyquint
Показати більше789
Підписники
-124 години
-17 днів
-530 днів
Архів дописів
789
The return of the divine feminine is a collective awakening in the heart of each woman. The more hearts anchor into the essence of love, the more this world heals and transforms.
While men also need to awaken for a conscious world to evolve, the mirror of the feminine, the standard of the sacred, grows stronger through her collective rising. From that place, she naturally calls men into a higher state of consciousness.
Not through force.
Not through pressure.
But from love.
The feminine in her truth doesn’t chase change.
She becomes the ground that makes the old ways impossible to return to.
She becomes the field where only truth can survive.
This is not about domination or reversal. It is about restoration of sacred balance.
And as more women rise, more men will remember.
Because the deepest part of a man does not respond to control. He responds to love. He responds to the calling of the sacred.
This is how the world changes. Not all at once. But heart by heart.
Lorin Krenn
789
🐀🐀
https://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2570748-rol-oud-kamervoorzitter-bergkamp-in-affaire-arib-blijkt-veel-groter NOS.nl - Nieuws, Sport en Evenementen | Nederlandse Omroep Stichting
789
Food for thought... Over hepatitis B uit het boek 'U kunt veel meer dan u denkt' geschreven door Dr. Hans Moolenburgh sr.
“Vroeger, toen men op bescheiden schaal begon te enten, deed men dat niét voor de negende tot tiende maand. Bij het snel toenemen van de entingen namen ook de bijverschijnselen duidelijk toe. Men begon het vaccineren op steeds vroegere leeftijd, zodat de eerste entingen ten slotte op de zesde week terecht kwamen. De laatste is dus Hepatitis B.
Ongeveer twintig jaar geleden besloten de autoriteiten Hepatitis B aan het vaccinatieschema toe te voegen. Inmiddels was deze ziekte vooral een probleem onder druggebruikers (vieze spuiten) en homoseksuele mannen. Waarom wilde men in de negentiger jaren ineens alle baby's tegen de Hepatitis B inenten ?
Het antwoord op de protesten was: 'Als alléén kinderen uit drugmilieus en speciaal waar heroïne gespoten wordt, worden ingeënt en de rest van de bevolking niet, is dat discriminatie ten aanzien van de druggroep'. Deze idiote politiekcorrecte overweging ging zelfs de artsen te ver en het ging niet door.
We zijn nu twintig jaar verder en inmiddels zo murw gemaakt dat minister Schippers van Volksgezondheid in 2011 geruisloos toestemming kon geven om de Hepatitis B – overigens lang geen ongevaarlijke enting – in het schema op te nemen. Het is te betreuren dat wij in Nederland de vreemde gewoonte hebben minsters van Volksgezondheid te benoemen, die van volksgezondheid net zo veel verstand hebben als een Eskimo van de kamelenhandel.
Wij zijn Hollanders: voelt u niet op uw klompen aan dat dit raar is? Zo niet, dan moet u andere klompen kopen.”
789
Food for thought... Over hepatitis B uit het boek 'U kunt veel meer dan u denkt' geschreven door Dr. Hans Moolenburgh sr.
“Vroeger, toen men op bescheiden schaal begon te enten, deed men dat niét voor de negende tot tiende maand. Bij het snel toenemen van de entingen namen ook de bijverschijnselen duidelijk toe. Men begon het vaccineren op steeds vroegere leeftijd, zodat de eerste entingen ten slotte op de zesde week terecht kwamen. De laatste is dus Hepatitis B.
Ongeveer twintig jaar geleden besloten de autoriteiten Hepatitis B aan het vaccinatieschema toe te voegen. Inmiddels was deze ziekte vooral een probleem onder druggebruikers (vieze spuiten) en homoseksuele mannen. Waarom wilde men in de negentiger jaren ineens alle baby's tegen de Hepatitis B inenten ?
Het antwoord op de protesten was: 'Als alléén kinderen uit drugmilieus en speciaal waar heroïne gespoten wordt, worden ingeënt en de rest van de bevolking niet, is dat discriminatie ten aanzien van de druggroep'. Deze idiote politiekcorrecte overweging ging zelfs de artsen te ver en het ging niet door.
We zijn nu twintig jaar verder en inmiddels zo murw gemaakt dat minister Schippers van Volksgezondheid in 2011 geruisloos toestemming kon geven om de Hepatitis B – overigens lang geen ongevaarlijke enting – in het schema op te nemen. Het is te betreuren dat wij in Nederland de vreemde gewoonte hebben minsters van Volksgezondheid te benoemen, die van volksgezondheid net zo veel verstand hebben als een Eskimo van de kamelenhandel.
Wij zijn Hollanders: voelt u niet op uw klompen aan dat dit raar is? Zo niet, dan moet u andere klompen kopen.”
789
Je kijkt naar een opname van maart 2021. Een illegaal samenzijn.
Omdat de derde manifestatie voor het behoud van onze grondrechten ironisch genoeg niet door mocht gaan doordat ons grondrecht om protest te mogen uiten ons ontnomen werd, besloten we om in het geheim alsnog samen te komen, en de speeches en optredens die gepland waren, op te nemen en uit te zenden.
Terwijl veel mensen leden onder de maatregelen, heb ik de covid tijd als een hele mooie tijd beleefd. Een tijd die me meer dan ooit in staat stelde om anderen te helpen, en me te verbinden met gelijkgestemden.
Deze opname staat voor mij symbool voor het tellen van je zegeningen, ook in moeilijke tijden. In het actief creëren ervan, met humor, liefde en daadkracht.
#creatiekracht #cocreatie #blessings #turningshitintofertilizer #hiddenblessings
789
Wat als we stoppen met liefde verwarren met zekerheid? Wat als het einde van een vorm geen mislukking is, maar een doorgang?
Ware liefde stroomt. Ze vernieuwt. Ze bevrijdt.
789
In mijn praktijk zie ik het keer op keer: hoe we elkaar in relaties proberen vast te houden in een moment dat allang voorbij is. Hoe liefde, uit angst voor verlies, wordt vastgezet in een construct van controle, verwachting en herhaling. Alsof we bang zijn dat ware verbinding zomaar verdwijnt als we haar niet inkaderen in iets ‘voor altijd’.
Zoals Dr. Zach Bush hier zo rauw en eerlijk beschrijft: we willen de ander laten zijn wat ze waren toen we verliefd werden. Maar mensen veranderen. Liefde verandert. En als we haar niet laten meebewegen, verstikken we haar — en elkaar.
Het is pijnlijk om te zien hoe relaties soms het beste in ons doen verdwijnen, juist doordat we er iets permanents van willen maken. Maar tegelijkertijd… is dat ook de weg naar onvoorwaardelijkheid. Naar werkelijk liefhebben, zónder bezit. Zónder dat de ander ons pad moet blijven volgen om ‘kloppend’ te zijn.
Ik herken dit diepe inzicht ook bij velen die ik begeleid: dat ware liefde begint waar je de ander vrijlaat. En jezelf ook.
789
In tegenstelling tot implantaten of stamcelinjecties is de biopleister niet-invasief, draadloos en biologisch afbreekbaar. Hij is ontworpen om op natuurlijke wijze op te lossen zodra het genezingsproces is voltooid – zonder littekens, zonder vreemd materiaal en zonder risico op de lange termijn. Vroege tests bij muizen lieten dramatische resultaten zien: littekenweefsel in de longen regenereerde binnen enkele weken en beschadigde levercellen hervatten hun normale functie veel sneller dan bij onbehandelde dieren. Er zijn nu proeven op mensen gaande, met bijzondere interesse in het gebruik van de pleisters bij patiënten met chronische orgaanontsteking, trauma op het slagveld of orgaanschade in afgelegen gebieden waar geen operatie mogelijk is.
Wat deze technologie onderscheidt van conventionele technologie, is de biofeedbacklus. De pleister zendt niet alleen signalen uit, maar luistert ook. Geïntegreerde sensoren monitoren de elektrische activiteit en moduleren de output van de pleister in realtime, wat zorgt voor precieze therapeutische effecten zonder oververhitting of overstimulatie.
Deze combinatie van nanotechnologie, bio-elektrische geneeskunde en regeneratieve biologie zou de manier waarop we inwendige verwondingen behandelen opnieuw kunnen definiëren – van scalpels naar huidpleisters.
Als dit veilig blijkt voor mensen, zou het een revolutie kunnen betekenen voor de spoedeisende hulp, postoperatief herstel en zelfs voor verouderende organen.
789
De biopleister die organen van buitenaf geneest.
Stel je voor dat je een beschadigde lever of long geneest – zonder operatie.
Dat is de belofte achter een revolutionaire nieuwe uitvinding van een groep Chinese biomedische ingenieurs: een flexibele "biopleister" die de regeneratie van inwendige organen van buitenaf kan stimuleren, simpelweg door deze op de huid of het buitenste weefsel aan te brengen.
De pleister maakt gebruik van een netwerk van nanovezels met bio-elektrische circuits. Zodra deze op een specifiek gebied is aangebracht – bijvoorbeeld de ribbenkast boven een falende long – begint deze kleine pulsen van gerichte elektrische signalen uit te zenden, afgestemd op de natuurlijke frequenties van het beschadigde orgaan. Deze signalen stimuleren niet alleen passief weefsel – ze herprogrammeren nabijgelegen cellen actief om in een herstelfase te komen, wat angiogenese, collageengroei en zelfs zenuwregeneratie stimuleert.
