جنگلِ سکوت

زیبایی

من: اوه اوه پیتزا ها هم که به گاد رفته مامانم : بی‌شعور خفه شو همه شنیدن

و این مرا به فکر فرو می‌برد، چه بوده ام..؟ کم..؟ کافی..؟ ملاحضه گر..؟ کم هوش..؟ بی‌پروا..؟ بی‌هواس..؟ آیا هرگز بوده ام..؟ همه چیز هایی که تورا یادآوری می‌کرد دور ریختم خاطراتم را روی نوار های کاست ریختم و نوار هارا سوزاندم، دستانم که تورا لمس کرده بودند در الکل گذاشتم آنها را به دانشگاه های علوم و تحقیقات دادم ، موهایم را که نوازش کرده بودی به کلاهگیسی برای کودکی سرطانی تبدیل کردم ، چشمانم را که تورا دیده بودند به نابینایی دادم تا با آن دریا را و پرنده های بر فراز آن را ببیند ، لب‌هایم را که بر روی لبهای تو نشسته بودند زبانم را که نام تو را ورد خود داشت به لالی دادم تا ذکر خدا بگوید و در کلیسا برایم دعا کند، پاهایم را به معلولی دادم تا با آنها بدود ؛ و می‌ماند چیزی که مرا به این درد دچار کرد همه این ها تقصیر آن بود نه تو او باعث تمام اتفاقات شد ؛ ..... قلبم ، وحالا در راه نجات جان عزیزی برای عزیزانش است . همین گونه زیبا من تمام را از دست دادم عزیز من بارها به تو گفته بودم تمام را برای تو میدهم و اکنون تمام من تمام شده است هیچ مرا بسوزانید و خاکسترش را در هوا پخش کنید تا هیچ از هیچم آرام و خوشحال باشد.

این گوشی من هیچ وقت شارژ نداره

شاید فقط الان میخوام یکی خیلی بی‌دلیل بهم بگه دوستم داره

سرمو کجا بکوبم در جا میمیرم؟

ولی الان کاملا میدونم که اونا منو کمتر از هر چیزی دوست دارن

قبلا خانوادمو‌ بیشتر از هر چیزی دوست داشتم

فقط میخوام فرار کنم حتی شده به جهنم