تکست تلخ

شرایط دروغ‌اند! اگر انسانی انسان دیگری را دوست بدارد، برایش جنگ به پا می‌کند…

در چشم های من دقیق تر نگاه کن، جز تو هیچ چیزی در آن نیست. علوی

دلم یه حس خوب میخواد. مثل بغلت و یه جای دور از همه‌ی آدما، گوشیامونو بزاریم رو حالت پرواز و بریم تو یه کلبه چوبی بین جنگلا زندگی کنیم و من هی بغلت کنم و باهات حرف بزنم بدون اینکه بترسم ازم دور بشی.

«روح او پاره پاره بود، روح من سوخته! اما وقتی باهم بودیم، زخم‌هایمان کمی کمتر درد می‌کردند...»

تن‌های ما در یکدیگر پناهی می‌جویند از تنهایی خویش بیرون می‌آیند و در تنهاییِ دیگری غرقه می‌شوند. -بیژن جلالی

فکرم به منتهای جمالت نمی‌رسد، کز هر چه در خیال من آمد نکوتری. | سعدی

ذهن بحث میکند و ‌ نتیجه نمیگیرد. در حالی‌ که دل سکوت میکند، و به نتیجه میرسد. این حقیقت، یکی از اسرار پیچیده‌ی زندگی است... اشو

‏همیشه حواستون باشه "بیجا" نباشید. بودن های بی جا. گریه های بی جا. حرف های بی جا. درد و دل های بیجا. نگران بودن های بی جا. خلاصه که بیجا بودن بی جایی میاره...

آدم باید هر از گاهی اسم هم‌خانه هایش را، رفقایش را، بغل‌ دستی هایش را فراموش کند؛ بعد زور بزند توی سه جمله توصیف‌شان کند. مثلاً بگوید: آنی که خنده‌اش قشنگ است! آنی که حرف زدنش مثل قهوه‌ی تازه دم است! آنی که سینه اش حال عاشقی دارد. حسین‌وحدانی

ز روزگار، مرا خود همیشه دردی بود، غم تو آمد و آن را هزار چندان کرد. جغتایی

بریده از دنیا دلگیر، دلگیر، دلگیر، مگر می‌شود ؟ معروفی

بیا اسم تو را بگذاریم باران و من بی چتر در صدای خنده‌ هات کودکانه بازی کنم خیس شوم و نگاهم به تو باشد... می‌ شود؟ یا بیا اسم تو را بگذاریم روی هر چیز خوب باران، خورشید، جنگل، دریا، کوه، شادی، آسمان تو را هم به همان اسم خودت صدا کنیم و من نگاهم به تو باشد نمی‌ شود؟ عباس معروفی

تو روشنی قلب منی، خودم را به هدر نداده‌ام. یوشیج

رویا باقری میفرماد که: خدا کند که نبینم هوایِ تو ابری ست ببخش! طاقتِ این دل عجیب کوتاه هست...