تکست تلخ

زخم هایم را بوسید، مرهم دردهایم شد نمیدانم چه چیزی در او رخ داد که تصمیم گرفت زخمی عمیق تر بر کهنگی زخم هایم شود او رد تک تک زخم ها را بلد بود و دانسته، از جایی که نباید مرا زخمی کرد...

سلااااام صبح زیباتون بخیر روزتون سرشار از بهترین ها 🌷🌷

هجومِ خاطرہ ها، بغض، گریہ، دلتنگے .. چہ چیزها كہ بہ همراهِ خویش شب دارد ... 

‏به من خلاصه نگو، کامل تعریف کن، از جزئیات از حس اون لحظه‌ات، از رنگ دیوار و شکل دکمه‌ها بگو، از تن لحن دیگران تو فضا بگو، از حرفی که غرورت رو شکست بگو، کدوم قسمتش خیلی ناراحتت کرد؟ از تمام‌ فکرایی که کردی تا به پیش من برسی بگو، وقتی رسیدی بگو میخوای چاییت کم‌رنگ باشه یا پررنگ؟ مگه من به جز تو کیو دارم که اینقدر برام مهم باشه که از جزئیات روزش بگه؟!

بهتر از دوتایی سیگار کشیدن، یه سیگار رو دوتایی کشیدنه!

در حس خود آواره و با حال خود بیگانه‌ایم ما، ظاهرا آبادهایی، باطنا ویرانه‌ایم..

مگه ما چند بار قراره فرصت اینو داشته باشیم که تو خیابوناي شهر قدم بزنیم؟ چند بار قراره فرصت اینو داشته باشیم که نوشيدني يا غذاي مورد علاقمونو بچشیم؟ چند بار قراره کنار بهترینای زندگیمون وقت بگذرونیم؟ بالاخره یه روزی یه جایی واسه آخرین بار این کارارو انجام میدیم! و هیچکدوممون نمیدونیم که اون روز کی میرسه! پس قدر تک تک این ثانیه هاي لذت بخش رو باید دونست! چون یه روزي قراره واسه آخرین بار لمسشون کنیم و چقدر خوبه که آخرین بار هر کاری به بهترین نحو ممکن انجام بشه تا هیچ حسرتي باقي نمونه! |شقایق رحمانی|

شما تنها زمانی به قدرت نیاز دارید که قصد انجام کار مضری را داشته باشید، در غیر این صورت، عشق برای انجام هر کاری کافیست … چارلی چاپلین

دوری گاهی دردآور نیست ، اما دردآور فاصله گرفتن کسی از تو است که روزی برایش آشكارا گفتی دوری‌اش تنها چیزی است که تو را می‌شکند ! -نزار قبانی

‌ نشانى ام را از اولين ستاره اى که مى درخشد بگير . . . من در غروب به دنيا امده ام و سهم ارثيه ام از جهان روياهاى مرده يک نسل است . . . من ! با کفش ها و چمدان ها نسبت دارم با جاده اى , که از شهر بى ستاره ات مى گذرد .. با دو چشم هميشه خيس که رو به افق خشکش زده ! نه .. هيچ بهانه اى نمى تواند تصميم اين راه را عوض کند . . .

نمیدانی،آدمیزاد وقتی قلبش را فدای منطقش میکند چقدر می‌تواند دردناک باشد.

نام و نام خانوادگی بسیار مهم است اما ... نان و نان خانوادگی از همه چیز مهم‌تر است. سفره‌ای که با آن بزرگ شده‌ایم، تمام امروز ما را شکل می‌دهد.