OcoderX

Tortishib fanidan yiqitgan qariya domla, endi diplom ishimizga tushibdi. Hayot koʻzimizga qarab...

Qayta yozgim kelmadi( Men uhlayapman boʻldi🥱

Kutubxonalarda qisgan talaba, Tolibi ilmlikda qilur gʻalaba. ©️Men degan bobolarimiz...

Bugun universitet davrimdagi eng soʻngi mustaqil ishim himoyasini qildim. Endi qaytib bunaqa kunlar kelmasligini oʻylayotgan men:

Dedilar: "Dunyodan ketar chogʻimda, Farishta keladi jonim oladi. Nega unda sinovga kelar onimda, Farishtasiz tanamga ruhni soladi." Ulamo: "Albatta sen ketar sana, Azroil farishta umring yakuni. Ammo ruhing ilk bor joylangan tana, Farishta atalmish Onang vujudi." ©️ OcoderX

- Oʻz dinimni bilmasdan, ertaga "domla bilib suvga siyar; shartmas dinni oʻrganish, yoʻqsa bitta uyga qamalib qolaman" deydigan ilmsiz musulmon boʻlib qolsam koʻzim ochilarmikin? Unda ochilmasligi aniq... - Oʻz tilimda zoʻrgʻa gapirib turganimda, "mushtdek m*nqa"lar qoʻshimcha boshqa tilni ham bilib, til yordamida qoʻshimcha imkoniyatga ega boʻlishayotganda koʻzim ochilarmikin? U paytda kech boʻlishi aniq. - Xudo bergan chiroyli qiyofamni buzib va osiltirib, keyin "Ey Xudo nega menda bunaqa bashara bor?" deb noliganimda ochilarmikin koʻz? - Ertaga koʻchada oilamni, nafaqat oila, balki oʻzimni ham himoya qila olmaydigan soʻtak boʻlib qolganimda ochiladimikin-a? Ogʻaynilar oʻrtasida ham hurmat ketib, "harf" boʻlsam keyin kimni ustidan nolishim kerak boʻladi? - Yoki sogʻlom, tekis va benuqson tanamni - homsemiz, baqaloq va kasalmand qilib qoʻyib keyin harakat qilamanmi? Sogʻligʻim ketib boʻlganidan keyin nima foyda harakatdan? Ey quyi ongim, boʻldi qil! Yigʻishtir sen koʻnikkan "Reels", "Shorts", kino va Telegramdagi foydasiz xabarlar ustida tinimsiz vaqt oʻtkazishni. Sen oʻrgangan bu harakter va yoqimsiz ishlar, orzu qilayotgan kelajagimizni chilparchin qiladi. Yuqori ongga topshir boshqaruvni. U kutyapti. Ota-onamiz kutyapti. Xudo ham kutyapti [harakatimiz sababiga fazlidan neʼmat berishni]. Yoki vaqtinchalik dofamin - xorlikda oʻlim. Yoki yorqin kelajak - zoʻrlikda oʻlim. Tanla !

Oʻzimga har kuni [kamida] yarim soat kirish shart qilib belgilagan dasturlarim bor. Lekin xayronman, oʻzi kimga shart qilganman?! Chunki, deyarli vaqtim boʻlmayapti. Aslida vaqtim koʻp, lekin vaqtim boʻlmayapti...

Ayniqsa @OcoderXbot ga shunday yozadiganlar koʻpligini deb....

#Muhim_tema SSSR paytida Ruslar bizga alkagol ichmagan erkaklarni, "goluboy" va "qiz bola" deb mazxara(yengil hazil) qilishgan. Va natijada bu jiddiy olinib, "ichish" erkak kishi koʻrkiga aylana boshladi. Chekish ham aynan shunday hazil bilan boshlanib, sigaret kompaniyalari orqali propaganda qilina boshlandi. Soʻng goʻyo "chekish" ham "avtoritet"ga aylandi. Hozir bir mavzuni qayta-qayta koʻryapman va aylanyapti. Yaʼni yigitlar qizlarga qiziqmasa, gey yoki biseksual - deb [oʻzlaricha] oʻsha biz aytgan "yengil hazil"ni qilishyapti. Bu nafaqat Oʻzbek auditoriyasi balki ingliz zabonliklar orasida ham jirkanchli tarzda mem boʻlyapti. Imom Shofeʼiy (rahmatullohi alayh):

Kim seni bilsa — qadrlaydi, kim bilmasa — tanqid qiladi.

Aytishadi-yu "Odamlar oʻrgangan soʻz boyligi darajasida fikrlaydi, fikrlay oladigan darajasida tilini aylantiradi" deb. Balki "qiziqish"ni tiyishni qadam-ma qadam qiynalib oʻrganganayotgandirmiz?! Fokusni ulardan olib, oʻzimizda saqlashni oʻrgananayotgandirmiz?! Ha sogʻlom tana egalarini qarama-qarshi jins albatta oʻziga tortadi, ammo mutlaq nafsimizni tiyolmasak-da, tiyishga urinayotganlarimiz ham bordir?! Maqsad nima bundan? Maqsad agar, kun kelib turmush qurish kerakligi va yaxshiligida boʻlsa, shunaqa bemaza "hazil qilish" ortiga tiqish shartmi? Oila tutishga tayyor boʻlgunimizcha qiziqmay oʻzimizni asrab tursak maylimi? Oʻzi bilib turibmiz aslida bu "hazil"ni koʻpincha [qoʻpol qilib aytganda] *oʻ***ini boshqara olmayotganlar, nafsi yoʻlida qizlarni boshini aylantirayotganlar yoki nafsni tiyishga qalbida isyoni bor va [yuqorida taʼkidlaganimizdek] "fikr doirasi kamlar" faol qoʻllashayotganini. Xullas mayli, gapni toʻxtatgan holda Jaloliddin Rumiy hazratlarini gapi bilan tugatamiz:

Bizni bilgan, biladi. Bilmagan oʻzi(cha) biladi.

Xoʻp shunda domlalarni ilintirib ishini bitirayotgan [baʼzi] qizlar bor. Ularni nima deb ataymiz... "Terroristka"mi?😑

Bizda shunday talabalar bor ekan-ki, "yagʻirlik" chegaram ham kichikdek koʻrinib qolyapti

Tashlab ketgan joydingdaman...

Yosh 21 ni urgani bilan, "panyatka" 16 yoshda hali. Endi nimayam dislar...

Yaʼni vaqt demoqchi yutqazilayotgan narsa...

2- marta aytaman Rafinyaga oltin toʻpni obchiqib berilar FransFutboldagilar😄 Boʻmasa toʻxtameydi shekilli bu bola.

Davomi manabunday boʻldi: Doʻstlarim bilan "jyostki" hazil qilayotganimizda, gap topa olishmasa meni oʻsha qiz qoʻygan laqab bilan haqoratlay boshlashdi. Men yaqin deb bilgan doʻstlarim ham atayin haligi qiz va boshqa qizlar oldida shu laqab bilan eshitadigan qilib [oʻzlaricha] hazil qila boshlashdi. Vaziyat jiddiylasha boshladi. Men sinfda oʻzimni noqulay his qila boshladim. Xuddi yuzimga kulib qarab pichoqlashayotgandek edi. Ichimda oʻyladim: "Nega bu qiz tarafiga oʻtib, bunchalik menga hujum qilishyapti". Va keyin tushunib yetdim. Aslida bu qizlarni quroli. Yaʼni bu qurol nima? Joziba va ojizlik. U qizga oʻzini koʻrsatmoqchi boʻlgan yaloqilar koʻp edi ichimizda - Joziba quroli ishga tushdi. Asl vaziyatni bilishmadi, qiz shallaqilik qildi va unga ishonishdi - ojizlik quroli ishga tushdi.

Jamiyatda mavjud boʻlgan kamchiliklardan nolish oʻrniga, ulardan foydalanishni oʻrganish lozim. ©️The Laws of Human Nature, Robert Greene

Avvaliga nolidim, nega ularga unday, nega bizga bunday. Ogʻaynilarimni baʼzilari bilan urushishgacha bordim. Va bir narsani tushunib yetdim. Demak shu kamchilik bor ekan, jinniga-jinni, shallaqiga-shallaqi, qizlarga - qiz bola boʻlib qarshi chiqmasdan oʻzimga savol berdim: "Nega men buni qurol qilib foydalana olmayman?". Foydalana boshladim ham. Yaʼni qanday? Manabunday: - Oʻziga oʻxshash qurollanganlar bilan boshqa qurollanganlar oʻrtasida toʻqnashuv uyishtirib, "fitna" qila boshladim. - Va bu quroli borlarni propagandaga uchirish orqali, oʻzim yoqtirmagan oʻqituvchilarga qarshi ham foydalandim. - Men yoqtirmagan baʼzi oʻzlaricha ogʻayni boʻlganlarni ham osongina yoʻlimdan yula boshladim.

Jangga har doim oʻz qurol va tanamiz bilan kirishimiz shartmas. Puxta rejani oʻzi kifoya qiladi. ©️The 33 Strategies of War, Robert Greene

Hamma alam va qasdlarimni olib boʻlgach bas qildim oxirida. Buni natijasida boshqacha gʻalati(lekin foydali) madaniyat paydo boʻldi sinfimizda bitirgunimizcha. Yaʼni qizlar va bollar oʻrtasida izolyatsiyalangan muhit paydo boʻldi. Sumalaklardagi "vecher"lar, sinfdoshlar bilan tungiz bazmlar va xatto koʻpchiligimiz(men ham) bitiruv oqshomiga ham bormadik maktabga.

Shu Voqea holi ham esingdami

7-sinfligimda bir ajoyib hodisa boʻlgan edi. Bir sinfdosh qizimiz birkun mendan pul qarz oldi. Ertaga beraman deb. Berdim. Keyin oʻzim ertasi kuni, nafaqat ertasi deyarli 3 kun maktabga bora olmadim. Qarz berganim ham esimdan chiqib ketdi. Va bir haftalar oʻtib esimga tushib qolib manabunday soʻradim: "Menga berganmiding pulni" deb atayin. U koʻzimga loʻq etib qaradi-da: "Ha, pulni berganman eslolmayapsanmi?" dedi. Vaholanki hali "tomim joyida" edi. Va faktlarni ayta boshladim. Xatto undan beri "bir ogʻiz ham gaplashmaganimiz" haqida. Uni javobi ajoyib boʻldi. Ovozini koʻtargan holda: "Shu pulga zormisan, xoʻp beraman oʻsha pulni." dedi-da kamiga bergan pulim narxi bilan [oʻzicha] laqab qoʻyib oldi menga [hammaga eshittirgan holda]. Va men oʻsha pulni k*tiga tiqishini aytdim-da mavzuni yopdim. Sizlarga savol davomi nima boʻldi?