𝐩𝐢𝐱𝐢𝐞

‏آدم ذره‌ذره به اینکه اتفاقای زندگیشو به هیچکس نگه عادت میکنه.

عجیبه ولی اولین ماه پاییز بدون هیچ نشونه‌ای از پاییز تموم شد.

‏۲ جلسه تراپی تو هفته واسه من جوابگو نیست، من یه تراپیست میخوام که روزی ۶بار تکست بدم بهش بگم حدس بزن چیشده.

یه ماهی خواستم درست کنم واسه ناهار زندگیم تبدیل به بازار ماهی فروشان انزلی شد.

ورژن پر حرفم یعنی باهات حال میکنم وگرنه کسی حرف زدن منو خیلی نمی‌بینه.

دوستان ‏تلاش زیادی برای خاص به نظر اومدن، شما رو شبیه احمقا میکنه.

کاش دیجی کالا پارتنر بیاره؛ هفت روز هم‌مهلت تست بذاره واسش.

‏درسته شکستنی نیستم، ولی به هر حال دست نزنید.

‏من بعد از ۳ ساعت خواب عصر و گم کردن مکان و زمان

نظریه محبوب (نه برای همه) : اکثر آدما دنبال دیدن و شنیدن چیزایی هستن که افکارشون تایید کنه.

‏جوری طلسم شدم که ممکنه منو رو کره‌ماه ببینید ولی تو رابطه نه.

به نظر من که این قضیه پژمان جمشیدی راه انداختن واسه لاپوشانی سرقت از موزه لوور.

تا اطلاع ثانوی که خودتون متوجه می‌شید از افراد نامشخص که جلو دوربین می‌نشینند و میکروفن به دست کسشرای خوشمزه میگن دوری کنید.

‏من واقعا خونه و تنهایی رو دوست دارم؛ برای خودت کتاب میخونی، فیلم میبینی، قهوه درست میکنی، غذا میخوری، تمیزکاری میکنی، کسی کاری به کارت نداره، تا تلفن رو هم برنداری نمیفهمی تو دنیا چه‌خبره که گور باباش.