𝐕𝐞𝐥𝐨𝐫𝐢𝐚🎀

ارمان گرشاسبی»

این اهنگ جزو اهنگای امن منه. ازون اهنگایی که از ترس عادی شدنش فقط هر چند ماه یک بار پلیش میکنم تا احساساتی ک بهم منتقل میکنه عادی نشه. و هر بار با شنیدنش قلبم فشرده میشه.

وقتی یه‌ کتابی رو میخونم و بعدش فیلمش رو میبینم وقتی میبینم از تمام اون صحنه های قشنگ کتاب گذرا رد میشه وقتی میبینم احساسات درونی و افکارشون به زیبایی کتاب شرح داده نمیشه قلبم ب درد میاد

ویرانم. ولی شیمی عمومی دو میخوانم.

از ادمایی که وقتی یه کاری رو میکنی و پشیمون میشی بهت میگن «دیدیییی بهت گفتم» بدم میاد.

امروز ۵ اذر ماه سال ۳

رفیقی که با دیدن اسمون یادت میفته» #نگین

می میریم و کم کم از یاد ها می ریم سرعت فراموش شدن در زمانه امروز خیلی بیش از پیش مشخصه چقدر دردناکه ؛ من از فراموش شدن خیلی واهمه دارم

یوهو با شنیدن صدای فرزین رنجبر چقدر دلم برای طراحی سیاه قلم تنگ شد درست میشه یک سال ک هیچ دستی به قلم نبردم💔

امروز از اون روزای سخت کار و تلاش همراه با درد و نفرین بود. ولی خب مثل همه چیز بالاخره تموم شد و میتونم با خیال راحت بخوابم.

دلگرمی فقط «راست میگه دیگه!»

تنهایی پرهیاهو

آدما هم می‌تونن موزه باشن. درون اون‌ها پر از لحظه‌ها و تاریخ‌هاییه که دیگه نمی‌تونن لمس کنن...

غروب لیمویی.

از اخرین روز ابان ماه ۱۴۰۳🍂

وضعیت=فیلم ترسناک + رعد و برق

اولین امتحان میان ترم از ترم اخر کارشناسی هم بخیر گذشت.

چقدر دوسش دارم