آنائل

قَدِ تارِ موهات مصرع دارم

خـداوندا! آیاتِ شما چقدر شبیه به لبخندِ اوست - شمس لنگرودی

پرواز خواهیم کرد، به آن‌سویِ دریای‌ِ غم. پروازی بلند، تا نهایتِ ابر‌ها؛ تا بی‌انتهاییِ آسمان. تا روزی‌ روشن، شبی‌ پر‌ستاره، آسمانی صاف. پرواز خواهیم کرد، یکی از همین‌روزها

«غرق خواهم شد، در کلماتی که نیست.»

«مراقبِ من باش، مراقبِ ما باش.»

هیچکس مونس این آدم دیوانه نبود دل من هیچ بجز ماتم و غمخانه نبود

Tz

پرواز با تو باید گر پر شکسته در باد آغاز هر کجا شد پایان هر کجا باد

از میان تمام چیزهایی که دیده ام، تنها تویی که می خواهم به دیدنش ادامه دهم - پابلو نرودا

ببین کی برگشته، بختم !

‌متفاوت باش.. مثلا بشین رو تلویزیون مبل ببین..!

آدم : آه است و دَم...

‌ آدم : آه است و دَم...

Tz

‌حال و روزم، شبه

اما، دلیلی نبود که برای اشک هامون خجالت بکشیم، چون اشک ها شاهد شجاعتمون بودن، شجاعتِ تحملِ سختی ها و دردهامون!