Вже доступно! Дослідження Telegram за 2025 — головні інсайти року 
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Відкрити в Telegram
💖Ishq haloldir. Ikki qalbning bir - birini deb urishi , yuraklarning sevgi ila jo'sh urib, ishq daryosida oqishi Allohning rahmatini jilvasidir. 💖 Reklama uchun👉👉 @reklamala_arzon Talab taklif shikoyat uchun👉👉 @Neiba_bot
Показати більше📈 Аналітичний огляд Telegram-каналу ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
Канал ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ (@ibratli_nomalar) у мовному сегменті Узбецька є активним учасником. На даний момент спільнота об'єднує 41 584 підписників, посідаючи 1 476 місце в категорії Релігія і духовність та 1 874 місце у регіоні Узбекистан.
📊 Показники аудиторії та динаміка
З моменту свого створення невідомо, проект продемонстрував стрімке зростання, зібравши аудиторію у 41 584 підписників.
За останніми даними від 04 липня, 2026, канал демонструє стабільну активність. Хоча за останні 30 днів спостерігається зміна кількості учасників на -5 389, а за останні 24 години на -407, загальне охоплення залишається високим.
- Статус верифікації: Не верифікований
- Рівень залученості (ER): Середній показник залученості аудиторії становить 18.84%. Протягом перших 24 годин після публікації контент зазвичай збирає 13.28% реакцій від загальної кількості підписників.
- Охоплення публікацій: В середньому кожен допис отримує 7 899 переглядів. Протягом першої доби публікація в середньому набирає 5 570 переглядів.
- Реакції та взаємодія: Аудиторія активно підтримує контент: середня кількість реакцій на один пост – 167.
📝 Опис та контентна політика
Автор описує ресурс як майданчик для висловлення суб'єктивної думки:
“💖Ishq haloldir. Ikki qalbning bir - birini deb urishi , yuraklarning sevgi ila jo'sh urib, ishq daryosida oqishi Allohning rahmatini jilvasidir. 💖
Reklama uchun👉👉 @reklamala_arzon
Talab taklif shikoyat uchun👉👉 @Neiba_bot”
Завдяки високій частоті оновлень (останні дані отримано 05 липня, 2026), канал підтримує актуальність та високий рівень охоплення публікацій. Аналітика показує, що аудиторія активно взаємодіє з контентом, що робить його важливою точкою впливу в категорії Релігія і духовність.
41 584
Підписники
-40724 години
-2 2017 днів
-5 38930 день
Архів дописів
41 410
андир? Хотинини қаттиқ назоратда ушлаш керак бўлгандир. Йўқ, йўқ, Латиф ундай қилолмасди. Бу ўзини замонавий, зиёли эркак санаган одамга тўғри келмайди. Агар минг бор қаттиққўл бўлса-да, минг бор назорат қилса-да, бузуқликни истаган аёл барибир ниятига етмай қўймайди.
Демак… демак, Амира аввал бошида енгилтак бўлган! Демак, у анчадан бери эрининг кўзига чўп суқиб келган! Жуфти ҳалолининг муҳаббатига, ишончига шундай хиёнат билан жавоб берган у!
Латиф изтиробли хаёллар оғушида беихтиёр инграб юборди. Қўлларини мушт қилиб бошига нуқиди. Шундоққина ёнгинасидан ўтиб кетаётган йўловчи шоша-пиша ўзини четга тортди. Димоғида ғудраниб алланима дея сўкинган бўлди. Бироқ Латиф унга эътибор бермади. Мастдек гандираклаб йўлидан давом этди.
* * *
Розиянинг бир пайтлар орзулари осмон эди. Бир гапириб ўн куладиган, ерга урса осмонга сапчийдиган қизлар хилидан эди. Алоқа коллежини битирди-ю, институтга киришга улгурмади. Эрга тегди! Коллеж яқинида дўкон очиб олган йигит билан севишиб, аҳду паймон қилишиб, хуллас, бу ёғини тезлаштириб юборишди. Рауф яхши йигит эди. Кўнгли бўш, қўли очиқ. Лекин онаси… яъни Розиянинг қайнонаси аждаҳодан нари-бери экан! Келинини ўтирса ўпоқ, турса сўпоқ деявериб жонидан тўйғазди. Кўз очиргани қўймади. Устига-устак, ўртага бефарзандлик муаммоси чиқди. Турмуш қуришганига уч йил тўлди-ю, бироқ Розия оналик бахтига муяссар бўла олмади. Улар бориб учрашмаган на врач, на табиб қолди. Не бир дуохону фолбинларга дуч бўлмади дейсиз. Лекин барчаси бефойда. Қайнонасининг қаҳри эса кундан кунга ортарди. Ўртада Рауф шўрлик қийналиб кетди. Хотинини эплаб ҳимоя қилаолмади. Охир-оқибат онасига таслим бўлди. Хотини билан ажрашди. Розия дунёда севги-муҳаббат бор, у ҳамма нарсага қодир, ҳар қандай машаққатларни енгиб ўтади, дея ишонарди. Лекин тақдир аёлнинг содда ишончлари устидан кулди. Шу-шу Розия бироз одамови, жиддий ва серзарда бўлиб қолди. У онасиникига қайтиб келгач, темир йўл вокзалида ишлай бошлади. Ўша адашиб-улоқиб кетган бахтининг йўлига кўз тикди. Орадан бир йил ўтди. Шу орада бир-икки сўққабош эркаклар совчи қўйган бўлишди. Лекин Розия қатъий рад этди. Онаси лаб тишлаб, ерга қаради. У қизининг яна оила қуришини, бахтли, ували-жували бўлиб кетишини истарди. Лекин буни ошкора айтишга ийманар, қизининг онам уйга сиғдирмаяпти, деган хаёлга боришидан чўчир эди. Шу тахлит орадан яна бир йил ўтди. Розия ишдан ҳориб-чарчаб, паришон келган кунларнинг бирида, онаси, оҳиста гап бошлади.
– Қизим, амакингнинг ҳалиги дўстидан яна совчи келди.
Истар-истамас чой ҳўплаб ўтирган Розия норози чимирилди.
– Қанақа дўсти?
– Айтим-ку, Бешпанжа маҳалласида турадиган, Абдуғани…
– Ойижон, – дея гапни бўлди Розия, – қўйинг ўшани.
– Нега энди, жон қизим, туппа-тузук экан-ку?! Топиш-тутиши ҳам ёмонмаскан қизим, сендан атиги ўн беш ёш катта экан, холос.
– Атиги эмиш, – деб истеҳзоли кулди Розия.
– Гап ёшда эмас-ку, жон қизим. Эркакнинг ёши улуғроғи тузук, қадрингга етади. Устига-устак, у бечора ҳам тақдиридан куйган экан. Хотини икки нафар гўдаги билан автобус ҳалокатида нобуд бўлган эмиш.
– Ойижон, – деди Розия бир чеккага маъюс тикилиб, – кўп куйинманг, хўп, мен рози. Биламан, эримдан ажралиб келиб, сизларни иснодга қўйдим. Начора, у шўрлик ҳам уч йил фарзанд кутди. Мен… мен умидларини пучга чиқардим.
– Қизим, – онаси изтироб билан интилиб, Розиянинг елкасидан қучган бўлди, – унақа гапларни қўй, асалим. Қанақа иснод, нималар деяпсан. Тақдиринг шунчалар экан, ноилож. Жон қизим.
Онанинг ҳам, Розиянинг ҳам кўзлари жиққа ёшга тўлди.
– Ойижон, рост айтаяпман, мен рози. Мен туғмас аёлга эр танлашни ким қўйибди. Ойижон, ўлсам ҳам энди бундан ажралишмайман.
Эртаси куни Розия бўлажак эр билан учрашди. Ўша кунлари қиморда бир-икки қўли баланд келган Ғани бир соатлик халифа эди. Розияга саховат ва меҳр кўрсатган бўлди. Шаҳар айлантирди.
Ғоят серҳашам ресторанга олиб кирди. Хуллас, аёлнинг кўнглида илиқ ҳислар уйғотди. Орадан бир ойча ўтиб, кичкинагина тўй қилган бўлишди. Никоҳ ўқитишди. Кўз очиб юмгунча Розия Ғанининг хотинига айланди-қолди. Аввал бошида турмушлари ёмон кечмади. Муносабатлар ширингина эди. Рўзғор тўкин. Розия эрта
41 410
🚨 ДИККАТ ЯНГИ ФАСОНЛАР ЧИКДИ!
👗 2026 йилнинг энг тренд моделлари
💃 Миллий ва замонавий услуб
✂️ Тикиш учун идеал вариантлар
Барчаси ФАСОНЛАР каналида🔥
https://t.me/+8C2shQ0u-csxOTAy
https://t.me/+8C2shQ0u-csxOTAy
https://t.me/+8C2shQ0u-csxOTAy
👉 Ҳозир қўшилинг, кейин кеч бўлмасин!
41 410
Зилола опа тўй тугаб келинни чимилдиққа кузатиб қайтганида
Эри нималарнидир ҳаёл суриб ўтирарди. Эҳтимол ўз қизига қилган ёмон муносабатини ўйлаб ётгандир. Шу пайт аёлни ҳаёлини телефони бузди.
- Шу пайтда ким?- деди Абдураҳим ака қовоқ уйиб.
- Ҳа... Аёлларни ишимиз тўй куни тугамайди,- қўнғироқ қилаётган келинянга номерини кўриб, Зилола опани юраги шиғ этди.
- Алё.
- Зилола опа... Куёв келинни...
41 410
💥Аёл кўз ёшларга ишонмайди. 4-қисм.
Гр:🔥Ҳикоя ва қиссалар 🔥
Соддалик қилманг, хўжайин, – деди Наби бош чайқаб. – Бунақа ишда узр-пузр кетмайди. Ўзингиз яхши биласиз-ку?! Катта балога йўлиқамиз. Бунинг отини международний разбор дейишади, хўжайин.
Абрай лочин асабий тарзда бош чангаллаб, уф тортиб юборди.
Айни чоғда изқувар Шербек Узоқов ишлари юришаётганидан хурсанд кайфиятда эди. Айниқса қотиллик юз берган хонадондан топиб олинган диктофон кўп нарсага ойдинлик киритди.
Мана, бошлиғи Манзура Ҳамидовна билан диктофонга ёзилиб қолган гап-сўзларни, шовқин-суронни яна бир карра эшитиб кўришди.
– Хўш, ўртоқ катта лейтенант, бунга нима дейсиз энди? – деб сўради подполковник аёл шўхчан кўз ташлаб. Афтидан, ишнинг бу қадар тиниқлашиши уни ҳам қувонтириб юборганди.
– Манзура Ҳамидовна, диктофондаги ёзувларни ўзим ҳам уч-тўрт қайта эшитдим. Менимча, – Шербек елка қисиб, лаб буриштирди, – менимча, бу топилдиқ қидирувдаги эрнинг айбсизлигини тасдиқлайди. Албатта… текширувда давом этамиз ҳали.
Манзура Ҳамидовна одатдаги жўшқинлик билан ўрнидан туриб кетди.
– Давом этинг. Энг муҳими, аввал ўша қочоқ эрни топиб сўроқ қилиб кўриш керак. Кўрсатмаларини диктофондаги ёзувга таққосланг. Ўшанда ҳақиқат ойдинлашади.
– Тушундим, – деди Шербек ўрнидан қўзғалиб. – Ҳаммасини айтганингиздай қиламан.
Аммо бу орада Абрай лочиннинг меҳмонхонасидан ҳеч ким қўзғалмади. Уч ҳамтовоқ уч жойда азадор одамлардай буришиб ўтиришарди.
Абрай лочин туйқус қўлларини Набига бигиз қилиб ўшқира кетди.
– Сен мени шу ифлос ишга аралаштирдинг! Тинчгина қиморимни ўйнаб хуморимни босиб юргандим-а! Ҳаммасига айбдор сен, сен!
– Хўжайин, ахир Ғани биздан бир дунё қарз эди-ку? Бир йилдан бери тўлаёлмай юрганди. Ўзингиз қандай қилиб бўлсаям қарзини ундиринглар, деб бизни тезладингиз-ку! Кейин Ғани қора дори ҳақида гап очди. Хоҳлаганларингча топиб бераман, деди.
Рустам ҳам шоша-пиша Набини қўллаб-қувватлашга киришди.
– Устига-устак анови сибирликлар лоп этиб оёғимиз остидан чиқиб қолди. Фурсатни бой бермайлик, дедим-да, хўжайин.
– Билмадим… билмадим, – деб ғудранди Абрай лочин, гоҳ у ёнига, гоҳ бу ёнига ёнбошлаб. – Энди қандай қилиб бўлса ҳам бу балони даф қилинглар. Сибирликларга ваъда қилинган нарсани қай гўрдан бўлсаям топинглар. Шу бизга сабоқ бўлсин. Бошқа бунақа номаъқул ишга қўл урмайлик.
Наби ўйчанлик билан деди:
– Бир амаллаб Ғанининг ҳовлисига киришимиз керак. Ўшанақа молларни яшириб қўядиган бир-икки жойини биламан, балки топиб олармиз.
– Билмадим… билмадим, – дея бош чангаллади Абрай лочин. – Қай гўрдан бўлсаям топинглар, гап тамом.
Наби ва Рустам ўзаро кўз уриштириб, ўринларидан туришди.
Тун. Шаҳар қорамойга беланган улкан чироққа ўхшайди. Ҳамма ёқ қоп-қора. Унинг қисматидек қоп-қора. Унинг бахтидек қоп-қора. Латиф чекка қаҳвахоналарнинг бирида андак тамадди қилиб чиққан бўлди. Лекин иштаҳаси ғиппа бўғилган эди. Кўнгли худди ташқаридек қоп-қоронғу, худди кўча чироқларидек хира. Қулоқлари остида ҳануз Абрай лочиннинг шафқатсиз танбеҳлари жаранглаб турарди: “Тоғангга тортмабсан, ўв, бола! Ўзинг мен ўлдирдим деб боришинг керак эди, ўзинг…”
Латиф қаҳвахонадан чиққач, дарахтлар қуюқ ўсган бино панасида анча пайт туриб қолди. У қаён бош олиб кетишини, қаерга яширинишини билмасди. Гўё уни минг-мингта кўз, минг-мингта нигоҳ кузатиб тургандек, ёруғликка чиқса, қидириб юрганлар дарҳол топиб оладигандек туюларди.
Катта кўчада чинқириб келаётган машиналар қатнови бир зум ҳам узилмайди. Кечиккан-ичиккан йўловчилар шарпадек ўтиб-қайтишади. Баланд-паст иморатлар алланечук сирли, ваҳимали туюлади.
Баҳайбат қўнғир айиқдек итни етаклаб, сайр қилдириб юрган кампир тўппа-тўғри Латиф томон бостириб кела бошлади. Йигит довдирай-довдирай йўлак бўйлаб юриб кетди. Дарахтлар ичида ўралашиб қолган ит томон қўрқа-писа кўз ташлаб қўйди.
Латиф хотинининг нега бундай бузуқ йўлга кирганини ҳеч тушунолмасди. Назарида бунга ҳеч бир сабаб йўқдек туюларди. Ахир муносабатлари илиқ, рўзғорлари бут эди. Баъзи бир эрларга ўхшаб, хотинини сиқувга олмасди, тергамасди. Ўртада ишонч бўлиши керак деган ақидага амал қиларди. Амира мисоли эркин қуш эди. Балки хатоси айнан шунда бўлг
41 410
Glavniyga qo'ygan rasmingizga hamma havas qilishini istaysizmi? Sizga bir kanal tavsiya qilaman☺️💓👇
❤️🔥 CHIROYLI RASMLAR ❤️🔥
❤️🔥 CHIROYLI RASMLAR ❤️🔥
❤️🔥 CHIROYLI RASMLAR ❤️🔥
❤️🔥 CHIROYLI RASMLAR ❤️🔥
❤️🔥 CHIROYLI RASMLAR ❤️🔥
❤️🔥 CHIROYLI RASMLAR ❤️🔥
❤️🔥 CHIROYLI RASMLAR ❤️🔥
❤️🔥 CHIROYLI RASMLAR ❤️🔥
❤️🔥 CHIROYLI RASMLAR ❤️🔥
41 410
Aqlli ayol o‘ziga sarmoya qiladi agar bu bepul bo‘lsa, u hech ikkilanmay harakat qiladi. Psixologlar $300 ga sotayotgan darslar bizda mutlaqo bepul 🤫
Ushbu mavzularda
Yuzlab sirli formulalar sizni kutmoqda 👇
— Erni o‘ziga bog‘lash
— Baxtli oila sirlari
— Farzand tarbiyasi
— Shaxsiy rivojlanish
— Baxtli hayot psixologiyasi
— Psixologik testlar
🙃 Har bir ayol uchun 100% kerakli taktika va darslar — barchasi ochiq!
Sizdan faqatgina Kuchli va Baxtli boʻlish istagi
41 410
— Масия...
Масия жилмайди:
— Алпарслон...
Файза эшик олдида лол бўлиб турарди. Нурий эса жимгина кузатарди. Файза бироз совуққонлик билан:
— Хуш келибсан, қизим, — деди.
Масия тортинчоқлик билан, чала-чулпа туркчада гапирди:
— Раҳмат... онажон.
Файза довдираб қолди. Бир ҳафтадан кейин қишлоқда тўй бошланди. Ноғора чалиниб, сурнайлар тинмасди. Қишлоқ майдони одамга тўлди. Энг кўп ҳайратланган ва завқланганлар ким эди, биласизми? Бир пайтлар Алпарслонни менсимаган қишлоқ қизлари. Бири иккинчисига деди:
— Қара-я, одам Тунисдан келин келтирди-я.
Иккинчиси кулди:
— Интернетдан топганмиш.
Ўша кундан бошлаб қишлоқда Масияга ном қўйишди: "Интернет келини".
Лекин Масия ҳеч кимнинг гап-сўзига эътибор бермади. У Бомдод намозини канда қилмасди. Бир куни Файза қараса, Масия жойнамоз устида дуо қиляпти. Ҳайрон бўлиб сўради:
— Сен намоз ўқийсанми?
Масия жилмайди:
— Ҳа, онажон.
Кунлардан бир кун Масия боғда ишлаб юрганида Файза овоз берди:
— Масия, чарчаб қолдинг, қизим, қўя қол.
Масия кулимсираб жавоб берди:
— Мен меҳнатни яхши кўраман.
Ҳатто молхона ишларида ҳам ёрдамлашарди.
— Алпарслон, емни мен бера қолай.
Алпарслон кулди:
— Ахир сен ҳамширасан-ку, деҳқон эмассан.
Масия елка қисди:
— Энди мен деҳқоннинг рафиқасиман.
Йиллар ўтди. Масия турк тилини мукаммал ўрганди. Қишлоқнинг энг севимли келинларидан бирига айланди. Бир қизли, сўнг бир ўғилли бўлишди. Кунларнинг бирида Файза невараларини томоша қилиб ўтириб, Масияга қаради:
— Кел, қизим, бу ёққа.
Масия унинг ёнига келди. Файза келинининг қўлидан тутди.
— Мен сени бошида унчалик тушунмаган эканман.
Масия индамай қулоқ солди. Файзанинг кўзларига ёш келди.
— Сен бу хонадонга барака олиб келдинг.
Масия жилмайди:
— Мен бу оилани жуда яхши кўраман, онажон.
Шу пайт Алпарслон келиб қолди. Болалар ҳовлида чопиб юришарди. Нурий курсисида ўтирганча уларни кузатиб, "Машааллоҳ", деб қўярди. Сўнг Алпарслонга юзланди:
— Ўғлим.
— Лаббай, ота?
— Кўрдингми, тақдир қандай ёзилади?
Алпарслон осмонга тикилди.
— Ҳа, ота... Баъзан инсоннинг ризқи ва насибаси тоғнинг ортидан эмас, денгизларнинг нариги томонидан келар экан.
Инсонларни касб-кори, яшаш жойи ёки бойлигига қараб баҳолаш тўғри эмас. Чунки баъзан бахт... сен ҳеч кутмаган томондан кириб келади.
Туркчадан таржима
Ҳимоя ёққан бўлса дўстларингизга улашинг
Шавкат Ўймовутли тайёрлади
#Ҳикоя #Тақдир #ИнтернетКелини #Маниса #Муҳаббат #Таржима
41 410
🔞Кийимсиз чўмилаётганлар эшитиб қўйинг!
Кийимсиз қилинган ғусул қабул бўлмайдими?
Буни ҳар бир эркак ва аёл билиши керак!!!
ЖАВОБИНИ БИЛИШ 👇🏻
41 410
— Ундай дема, болам!
Нурий столга енгилгина урди:
— Бир кун келиб ҳамма тушуниб етади. Ердан юз ўгирган оч қолади.
Ташқарида шамол эсарди. Тоғ оқшомининг қоронғулиги қишлоқ устига аста-секин ёйиларди. Ўша кеча Файза анчагача ухлолмади. Нурийга шипшиди:
— Нурий...
— Эшитаман.
— Бизнинг ўғлимизнинг бахти нега бунча кечикди?
Нурий қоронғуликда шифтга тикилиб қолди.
— Аллоҳ буюк, Файза... Ҳар нарсанинг ўз вақти-соати бор.
Бироқ на Нурий ва на Файза биларди... Тез орада бу тоғларга шундай бир инсон келадики, Алпарслоннинг тақдири бутунлай ўзгариб кетади. Ва бу ўзгариш нафақат бу оиланинг, балки бутун қишлоқнинг қарашларини остин-устун қилиб юборади. Қишлоқда кунлар бир-бирига ўхшаш ўтарди. Бомдод азони, қўйларнинг овози, тандир ҳиди... Аммо Файзанинг юрагида бир ўртаниш бор эди. Оқшом тушгач, баъзан ҳовлининг бир бурчагига ўтириб, олис тоғларга тикиларди. Бир куни Алпарслон молхонадан чиқиб унинг ёнига келди.
— Нималарни ўйлаяпсиз, она?
Файза кўзларини олиб қочди.
— Шунақа шунчаки, болам...
Лекин кейин чидолмай дардини айтди:
— Она бўлгандан кейин одам куяр экан-да.
Алпарслон тушунди.
— Яна ўша уйланиш масаласими?
Файза хўрсинди.
— На қилайлик, ўғлим... Пешонамизда борини кўрамиз.
Алпарслон жилмайди, аммо бу табассум бироз маҳзун эди.
— Ҳа, она... Тақдир.
Нурий баъзан оқшомлари қишлоқ чойхонасига чиқиб турарди. Бир куни яна чойхонага борди. Ичкари чой иси ва тамаки тутунига тўла. Домино тошларининг овози, чой қошиқларининг жаранги...
Ҳасан оға гап қотди:
— Ҳой Нурий...
— Лаббай, Ҳасан оға.
— Ўғлинг ҳали ҳам уйланмадими?
Нурий вазминлик билан жавоб берди:
— Насиб.
Бошқа биров гапга аралашди:
— Шекилли, қариқиз бўлиб уйда қолиб кетади энди.
Яна кимдир кулди:
— Бу қишлоқдан энди унга қиз чиқмайди.
Нурий индамади, лекин ичидан зил кетди. Шу пайт эшик очилиб, Алпарслон кириб келди. Отасининг ёнига ўтирди. Лекин айтилган гапларни эшитганди. Чойхонадагилардан бири яна гап отди:
— Алпарслон, сенга энди шаҳарлик амалдор қиз керак шекилли!
Чойхонада бир неча киши кулиб юборди. Алпарслоннинг юзи қизарди. У ўрнидан турди.
— Ота, мен уйга кетяпман.
Нурий унинг ортидан қараб қолди, аммо бирор сўз дейишга тили бормади. Ўша кундан кейин Алпарслон чойхонага кам чиқадиган бўлди. Уйда онасига кўпроқ ёрдам берарди.
— Она, ўтинларни ўзим ёраман.
— Майли, болам.
— Молхонага емни ҳам ташлаб қўйдим.
Файза ўғлига қараб, ичида дуо қиларди: "Илоҳим, шу боламнинг бахтини очгин".
Оқшом бўлгач, Алпарслон хонасига кириб кетар ва телефон орқали интернетда вақт ўтказарди. Бир куни ижтимоий тармоқдаги саҳифасига хабар келди.
"Ассалому алайкум. Мен — Масия".
Алпарслон ҳайрон бўлиб, унинг профилини кўздан кечирди. Тунислик қиз экан. Жавоб ёзди:
"Ваалайкум ассалом. Мен — Алпарслон. Туркияданман".
Масия дарров ёзди:
"Туркияни жуда яхши кўраман. Турк сериалларини томоша қиламан".
Алпарслон илжайди.
"Мен эса Манисадаги бир қишлоқда яшайман".
Масия қизиқди:
"Қишлоқми? Қанақа жой у?"
Алпарслон таърифлади:
"Тоғлар орасида. Боғимиз, зайтунзоримиз бор. Жониворларимиз бор".
Масиянинг жавоби ҳаялламади:
"Бу жуда гўзал ҳаёт-ку".
Шу кундан бошлаб улар ҳар куни гаплашадиган бўлишди. Ойлар ўтди. Энди улар бир кун ҳам гаплашмай туролмасдилар. Бир куни Масия ёзди:
— Алпарслон...
— Лаббай.
— Сенга бир гап айтмоқчиман.
— Эшитаман.
— Мен сенга жуда ўрганиб қолдим.
Алпарслоннинг юраги тез ура бошлади.
— Мен ҳам.
Бир муддат сукунатдан сўнг Масия ёзди:
— Мен сени севаман.
Алпарслон узоқ вақт экранга тикилиб қолди. Сўнг жавоб қайтарди:
— Мен ҳам сени севаман, Масия.
Бироз вақт ўтгач, Масия бор жасоратини тўплаб деди:
— Мен Туркияга бормоқчиман.
Алпарслон ҳайратда қолди:
— Ростданми?
— Ҳа.
— Оиланг нима дейди?
— Улар қарши.
— Хўш, сен-чи?
Масиянинг жавоби қисқа ва қатъий эди:
— Мен қалбимга қулоқ соламан.
Бир куни қишлоқ аҳли ҳайратдан ёқа ушлаб қолди. Маниса автовокзалидан бир машина қишлоққа қараб келарди. Машинадан рўмол ўраган ёшгина қиз тушди. Юзида ҳаяжон порларди. Алпарслоннинг юраги ҳаприқиб кетди.
41 410
Бир ўзбек акамиз Москвада бехаё аёллар яшайдиган уйга борибди
-Ким мен билан бирга болса 5000рубл бераман фақат ҳаммаси ўзбекча бўлади дебди
Ҳеч қайси қиз Ўзбекча қандай бўлар экан деб қўрқиб рози бўлишмабди шунда акамиз пулни 50000 рублгача ошириб фақат Ўзбекча бўлади деса Наташа исмли қиз 50000 рублни эшитиб бир амаллаб эрталабгача чидайман деб рози бўлибди иккаласи бир хонага кириб кетибди эрталаб Наташа хонадан чиқса бошқа қизлар атрофини ураб олиб
-айтчи Наташа Ўзбекчаси қанақа бўларкан қийналмадингми деса🙈👇
41 410
ИНТЕРНЕТДАН КЕЛГАН КЕЛИН
Манисанинг баланд тоғларидан бирида, тонги қуёш ҳали тепаликлар ортидан бош кўтармай туриб, водий бўйлаб майин туман ёйиларди. Қарағайзорлар орасидан эсаётган салқин шамол қўйларнинг қўнғироқ товушларини олис-олисларга тарқатарди. Тоғ ёнбағридаги бу кичик қишлоқда ҳаёт барвақт бошланарди.
Бу қишлоқда ҳамманинг меҳрини қозонган бир оила бор эди: Файза ва Нурий. Қишлоқнинг сал юқорироғида, тош деворли кенг ҳовлида истиқомат қилишарди. Уйнинг орқасида каттагина молхона, ёнида ястаниб ётган боғ, пастроқда эса зайтунзорлар чўзилиб кетганди. Бомдод азони билан хонадонда тирикчилик бошланарди. Ўша куни ҳам шундай бўлди. Нурий таҳорат олиб, намозини ўқигач, эшик олдига чиқди. Ҳаво анча салқин эди. Тоғнинг мусаффо ҳавоси одамнинг дилини яйратарди. Бироздан сўнг эшик ғичирлаб, Файза қўлида чой идишлари билан чиқиб келди.
— Ўзингни эҳтиёт қил, Нурий, — деди у. — Саҳарлаб яна ташқарига чиқиб олибсан.
Нурий майин жилмайди.
— Тоғнинг ҳавоси бошқача-да, Файза. Одам бу ерда нафас олаётганини ҳис қилади.
Файза чой узатди.
— Тўғри айтасан-у, лекин ёшимиз ҳам бир жойга бориб қолди. Ўзингга эътиборли бўл.
Шу пайт молхонадан овоз келди. Қўранинг эшиги очилиб, ичкаридан баланд бўйли, кенг елкали бир йигит чиқиб келди. Бу — Алпарслон эди. Қўлида емиш солинган челак. Сочлари тўзғиган, юзида тонгги чарчоқ аломатлари бўлса-да, кўзларида меҳнаткашлик учқуни порларди. Нурий ўғлига қаради.
— Тонг саҳарлаб яна оёққа турибсан-да, ўғлим.
Алпарслон илжайди.
— Жониворлар оч, ота. Улар кутиб туришмайди.
Файза ўғлига фахр билан боқди.
— Аллоҳ сени бизга кўп кўрмасин, болам. Сен бўлмасанг, бу ишларни юритиш қийин бўларди.
Алпарслон емни тўкаётиб жавоб қайтарди:
— Мен сизларнинг ўғлингизман, она. Бу ишлар — бизнинг вазифамиз.
Қўйларнинг қўнғироқлари яна жаранглай бошлади. Товуқлар катакдан чиқди. Қуёш секин-аста тоғ ортидан кўтариларди. Бу оилани қишлоқда ҳамма танирди. Чунки улар нафақат меҳнаткаш, балки жуда олижаноб инсонлар эди. Бирор муҳтожнинг эшигига ун ташлаб кетиладиган бўлса, буни кўпинча Нурий қиларди. Бирор етим боланинг дафтари олиб берилса, буни Файза ўз зиммасига оларди. Қишлоқдагилар доим:
— Аллоҳ Нурий ва Файзадан рози бўлсин, — деб дуо қилишарди.
Аммо бу осойишта ҳаётнинг бир ташвиши бор эди. У ҳам бўлса — Алпарслоннинг уйланиши. Оқшом тушди. Кун бўйи меҳнат қилган оила дастурхон атрофига йиғилди. Тандир нон, пишлоқ, помидор, зайтун... Нурий бир муддат жимгина овқатланди. Сўнг томоқ қириб гап бошлади.
— Файза...
— Лаббай, Нурий.
— Бугун яна Ҳасан оғанинг ёнига ўтгандим.
Файза қизиқсиниб сўради:
— Хўш, нима деди?
Нурий бироз тин олиб, давом этди:
— Ўшаларнинг қизи Зайнаб бор-ку...
Алпарслон қошиқни дастурхонга қўйди, лекин бошини кўтармади. Файза дарров сўради:
— Ҳасан оға нима деди?
Нурий чуқур хўрсинди.
— Нима дерди... Яна ўша эски гап.
— Нима деди ахир?
— Дедики... "Нурий биродар, хафа бўлма-ю, лекин қизим давлат ишида ишлайдиган ўқимишли одамга, амалдорга тегаман деяпти".
Дастурхон атрофига сукунат чўкди. Файзанинг кўнгли ўксиди.
— Бизнинг ўғлимизнинг нимаси кам?
Нурий бошини сарак-сарак қилди.
— Ҳеч қанақа ками йўқ.
Алпарслон ним табассум қилди.
— Қўяверинг, она.
Файза аччиқланди.
— Қандай қўяверамиз, болам?
Алпарслон вазмин оҳангда гапирди:
— Исташмаса, мажбурлик йўқ.
Нурий ўғлига қаради.
— Ўғлим, қара... Биз сени ўқитишни истагандик. Лекин сен қишлоқда қолишни танладинг.
Алпарслон бошини кўтарди.
— Бундан пушаймонмисиз, ота?
Нурий дарров жавоб берди:
— Асло! Сен бизнинг фахримизсан.
Файза ҳам қўшимча қилди:
— Сен бизнинг суянчиғимизсан.
Алпарслон жилмайди, лекин кўзларида енгил мунг бор эди.
— Мен тупроқни севаман, ота. Шаҳарни эмас.
Нурий секин гапирди:
— Лекин замон ўзгарди, ўғлим... Энди ҳамма қизини шаҳарликка, амалдорга бергиси келади.
Алпарслон бошини эгди.
— Демак, мен ҳеч ким орзу қилган куёв эмас эканман.
Файза эътироз билдирди:
41 410
#шунчаки
Куннинг вақти муҳим эмас, муҳими Сизни йўқлаганларга қадрли эканингиз, шунинг ўзи ҳам бир бахт азизим!
Хайрли кеч?
41 410
Ярим тунда уйғониб кетдим. Эрим ёнимда пишиллаб ухлаб ётарди. Ошхонага сув ичгани чиқдим ва деразадан ташқарига қарадим. Ҳовлидаги ўриндиқда эрим ўтирар ва ким биландир телефонда гаплашарди!
Даҳшатдан қотиб қолдим. Агар эрим ҳовлида бўлса, ҳозир менинг каравотимда ухлаб ётган КИМ? Мен секин ётоқхонага қайтдим ва ухлаб ётган одамнинг юзидан чойшабни тортдим...
Дахшат"
41 410
Хиёнат қилаётганини эрига айтиб, ажрашишни сўраган 18 ёшли келин😱
Қўшни домга ёш оила яшагани келишди. Орадан ҳеч қанча вақт ўтмасдан, келинчак эрига: “Мен сизга хиёнат қилиб юрибман, сиз билан ажрашмоқчиман”, деди. Бундан эри шок ҳолатига тушиб қолиб, аёлини калтаклаб, ким билан хиёнат қилаётганини сўради. Аёлнинг берган жавоби эса эрини шокка солди. Бу нарсаларни эшитган йигитнинг ота-онаси даҳшатдан қотиб қолди!
Келинчакнинг айтишича: у билан хиёнат қилиб юрган эркак…
41 410
🔥SABRLIGIM🔥 asari siz azizlar uchun
Hikoya narxi 10.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin! HIKOYA 223 qismdan iborat
TOʻLOV QILISHDAN AVVAL QAYSI KARTA DEB SOʻRANG!!!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
41 410
#SABIRLIGIM
МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА
141-қисм
Зулхумор опа ҳам айтганида туриб олиб Бинобарни икки қишлоқ нарида яшайдиган қариндошига бериб юборди. Тōғри куёвнинг ёши катта эмасди аммо ёш ҳеч нарсани ҳал қилмасди, ōта кетган оғзи шалоқ ва ичувчи алкаш одам эди. Бинобар эса индамай тақдирига тан бериб ōзига қōшиб эри ва уни боласини ҳам боқишни бошлади.
🪷🪷🪷
Орадан шамолдек елиб яна бир йил ōтди.
Гулхаё август ойи тугай деб қолганда катта тухматга қолиб кетди. Абдурашид тоға маст холда ōлиб қолди. Ҳалима ая эса бунга Гулхаёни айблади
Аслида эса воқиа бундай бōлганди
- Гулоё бирр ғилбинди қилиб бер(Юпқа демоқчи) - деди маст холда қаердандир икки литр сут олиб келган Абдурашид тоға. Уйда ҳеч ким йōқ эди. Азизбек мактабда, Ҳалима ая дугоналари билан гап егани кетганди. Гулхаё
- Дадажон ҳозир сизга оғирлик қилади келинг эртага пишириб бераман... - деди. Лекин Абдурашид тоға қулоқ солмади.
- Сени жияним... Деб келин қилганман... - орада хунук кекириб олди Абдурашид тоға-шунга айтганимни қил...
Гулхаё ортиқча гапиришни ōзига эп билмай қайнотасини қōлидан сутни олиб юпқага ҳаракатини бошлади.
- Мен супада уҳлаб тураман... Тоёр бōса уйғот! - деди Абдурашид тоға нос отиб олиб супа томон юрар экан. Гулхаё хōп деб қōя қолди . Аммо шу юпқа ōлгур бошига бало бōлишини билмас эди.
