گیلاسِ ناناس.

پرهای جادویی، به عنوان بوکمارک.

‏وقتی کسی، همین‌طوری پیدایش بشود، بی‌خبر وسطِ زندگی آدم! یک روز هم بالأخره، بی‌خبر غیبش می‌زند. ‏- بره‌ی گمشده‌ی راعی، هوشنگ گلشیری

گفت:«مرا یادت هست؟» دویدم و در راه فکر کردم که من چه یادی دارم، چرا یادم به وسعت همه ی تاریخ است؟ و چرا آدم ها در یاد من زندگی می کنند و من در یاد هیچکس نیستم؟ _از سال بلوا، عباس معروفی که سال پیش همچنین روزی درگذشت..

گفت:«مرا یادت هست؟» دویدم و در راه فکر کردم که من چه یادی دارم، چرا یادم به وسعت همه ی تاریخ است؟ و چرا آدم ها در یاد من زندگی می کنند و من در یاد هیچکس نیستم؟ _از سال بلوا، عباس معروفی که سال پیش همچنین روزی درگذشت..

شاهرخ مسکوب نوشت:چه لذّتی دارد از فردای نیامده نترسیدن، گوش به باران دادن، چای درست کردن، پادشاهِ وقت خود بودن.

موشِ آب کشیده‌ی خوشحال.

موشِ آب کشیده‌ی خوشحال.

موشِ آب کشیده‌ی خوشحال.

ابرماه 8 شهریور.

دختری که رعنا نام داشت.2