گیلاسِ ناناس.

امروز آلارم 6 و نیم صبح، دوچرخه سواری، شیر زعفران، گنجشک ها، بنفشه ها،ژاپن، بوی چمن خیس و زندگی

دو تا entp قراره یک هفته باهم تنها زندگی کنن و هیچ چیز قرار نیست تضمین شه!!

شکوفه می‌رقصد از باد بهاری.

انقدر نت ضعیف و اعصاب خورد کنه که حتی دوست ندارم بیام اینجا.

کاش وسایلم شناسنامه داشتن و هیچوقت گم نمی‌شدن.

حالیا مصلحت وقت در آن می‌بینم که کشم رخت به میخانه و خوش بنشینم جام می گیرم و از اهل ریا دور شوم یعنی از اهل جهان پاکدلی بگزینم،

خدایا عاشق پیاده روی با کت قدیمی تو این حال و هوام.

حتی اگه بمیرمم حاضر نیستم تو مسابقات ورزشی شرکت کنم. انقدر حجم اون استرس زیاد بود که بعد از 4 ماه هنوز کابوس اون لحظات رو میبینم.

یه بیرون رفتن ساده=بهم ریختن کل اتاق

فکر را پر بدهید، و نترسید که از سقف عقیده برود بالاتر.

من و تو حق داریم که به اندازه ی ما هم شده با هم باشیم.