t e l e p a t h テレパシー能力者 ᓷᓺᓺᕿᔍᕣᒔᖍ

دخترای خوشگل به دایرکت چنل من کانفیگ و پروکسی می‌فرستند...

«ستاره‌ی خاموش» برای هر دو گریستم برای تو و خودم ستاره‌های اشکم را در آسمانت فوت می‌کنی در دنیای تو رهایی نور در دنیای من بازی سایه‌ها در جایی من و تو تمام می‌شویم زیباترین شعر جهان لال می‌شود در جایی تو شروع می‌شوی نجوای زندگی را فریاد می‌کنی در هزار جا من به پایان می‌رسم می‌سوزم می‌شوم ستاره‌ای خاموش که در آسمانت دود می‌شود. 🖤 شعری از پرنیا عباسی که در حملات اسراییل به تهران جان باخت. 🖤 #پرنیا_عباسی #کشته‌_جنگ #وزن_دنیا⁩ @vaznedonya

https://en.wikipedia.org/wiki/2015_Tianjin_explosions (تو یوتیوب سرچ کنید این ویدئو رو می‌تونید به راحتی پیدا کنید) حتی از خودشون سوال نمی‌پرسن که خوب الان خود موشکی که مثلا برخورد کرده چرا توی تصویر نیست. لعنت به چنل‌های توییتر فارسی

مشکلی که من با خیل عظیمی از مارکسیست‌های ارتدکس /mlm/marxist leninist maoist ها دارم اینه که در نهایت همشون در تاریخ و جریان اندیشه متوقف شده‌اند. به معنای واقعی ارتجاعی‌اند و به بن بست رسیده‌اند و این رو با ستیزشون علیه اندیشمندان نئومارکسیست، پست‌مدرنیست و خصوصا پساساختارگراها می‌تونی بفهمی. خیلی از این گوساله‌ها با زن زندگی آزادی مشکل داشتند چون این خیزش در ابتدا base یا زیربنا رو هدف نگرفته بود و یک جور کنش اجتماعی فراطبقاتی بود و این احمق‌ها هیچ جلوه رهایی‌بخشی رو در کنش‌هایی که به شکل سنتی طبقاتی نیستند رو نمی‌بینند. این توقف و مرداب فکری رو دلوز با «ضداندیشه» برجسته‌تر می‌کنه: «اندیشه»‌ای که بر پایه مفاهیم ایستا و ازلی/ابدی بنا شده و هیچ‌گونه پذیرشی نسبت به نیروهای تفاوت‌ساز نداره. کاملا ontincologic (یعنی صرفاً در سطح موجودها و مقولات تثبیت‌شده حرکت می‌کنه) و عاری از هرگونه ontology (نوعی هستی‌شناسی پویا، زنده، اندیشه‌ساز و تاثیرگذار). پنبه تو گوش کردن علیه دنیای پیچیده و چالش‌برانگیز بیرونی. تولید فکر صفر ولی نقل قول کردن از کتاب‌های خوب قدیمی صد. "But my good old books say otherwise... How could the good old books lie?" دارم زیاد هندونه زیر بغلشون می‌ذارم. تهش یه logic gate تو مغزشونه که تمام منطقشون این هست: Whoever is against American Imperialism... is gooood!

مشکلی که من با خیل عظیمی از مارکسیست‌های ارتدکس /mlm/marxist leninist maoist ها دارم اینه که در نهایت همشون در تاریخ و جریان اندیشه متوقف شده‌اند. به معنای واقعی ارتجاعی‌اند و به بن بست رسیده‌اند و این رو با ستیزشون علیه اندیشمندان نئومارکسیست، پست‌مدرنیست و خصوصا پساساختارگراها می‌تونی بفهمی. خیلی از این گوساله‌ها با زن زندگی آزادی مشکل داشتند چون این خیزش در ابتدا base یا زیربنا رو هدف نگرفته بود و یک جور کنش اجتماعی فراطبقاتی بود و این احمق‌ها هیچ جلوه رهایی‌بخشی رو در کنش‌هایی که به شکل سنتی طبقاتی نیستند رو نمی‌بینند. این توقف فکری و مرداب ضد اندیشه رو دلوز با Non Philosophy برجسته‌تر می‌کنه: «اندیشه»‌ای که بر پایه مفاهیم ایستا و ازلی/ابدی بنا شده و هیچ‌گونه پذیرشی نسبت به نیروهای تفاوت‌ساز نداره. کاملا ontincologic (یعنی صرفاً در سطح موجودها و مقولات تثبیت‌شده حرکت می‌کنه) و عاری از هرگونه ontology (نوعی هستی‌شناسی پویا، زنده، اندیشه‌ساز و تاثیرگذار). پنبه تو گوش کردن علیه دنیای پیچیده و چالش‌برانگیز بیرونی. تولید فکر صفر ولی نقل قول کردن از کتاب‌های خوب قدیمی صد. "But my good old books say otherwise... How could the good old books lie?" دارم زیاد هندونه زیر بغلشون می‌ذارم. تهش یه logic gate تو مغزشونه که تمام منطقشون این هست: Whoever is against American Imperialism... is gooood!

these pages gather v2ray proxies, updating frequently

https://github.com/barry-far/V2ray-Config https://github.com/Mohammadgb0078/IRV2ray?tab=readme-ov-file https://github.com/SasukeFreestyle/XTLS-Iran-Reality

XF rejects illusion and melancholy as political inhibitors. Illusion, as the blind presumption that the weak can prevail over the strong with no strategic coordination, leads to unfulfilled promises and unmarshalled drives. This is a politics that, in wanting so much, ends up building so little. Without the labour of large-scale, collective social organisation, declaring one’s desire for global change is nothing more than wishful thinking. On the other hand, melancholy–so endemic to the left–teaches us that emancipation is an extinct species to be wept over and that blips of negation are the best we can hope for. At its worst, such an attitude generates nothing but political lassitude, and at its best, installs an atmosphere of pervasive despair which too often degenerates into factionalism and petty moralizing. The malady of melancholia only compounds political inertia, and–under the guise of being realistic–relinquishes all hope of calibrating the world otherwise. It is against such maladies that XF innoculates. from Xenofeminism: A Politics for Alienation by Laboria Cuboniks

We are adamantly synthetic, unsatisfied by analysis alone. XF urges constructive oscillation between description and prescription to mobilize the recursive potential of contemporary technologies upon gender, sexuality and disparities of power. [...] Xenofeminism is about more than digital self-defence and freedom from patriarchal networks. We want to cultivate the exercise of positive freedom–freedom-to rather than simply freedom-from–and urge feminists to equip themselves with the skills to redeploy existing technologies and invent novel cognitive and material tools in the service of common ends. from Xenofeminism: A Politics for Alienation by Laboria Cuboniks

The excess of modesty in feminist agendas of recent decades is not proportionate to the monstrous complexity of our reality, a reality crosshatched with fibre-optic cables, radio and microwaves, oil and gas pipelines, aerial and shipping routes, and the unrelenting, simultaneous execution of millions of communication protocols with every passing millisecond. Systematic thinking and structural analysis have largely fallen by the wayside in favour of admirable, but insufficient struggles, bound to fixed localities and fragmented insurrections. Whilst capitalism is understood as a complex and ever-expanding totality, many would-be emancipatory anti-capitalist projects remain profoundly fearful of transitioning to the universal, resisting big-picture speculative politics by condemning them as necessarily oppressive vectors. Such a false guarantee treats universals as absolute, generating a debilitating disjuncture between the thing we seek to depose and the strategies we advance to depose it. from Xenofeminism: A Politics for Alienation by Laboria Cuboniks

توو

Let us continue reading this manifesto shall we?

تحلیل مسائل خاورمیانه حتی در زمان صلح هم نیازمند دکترای جامعه‌شناسی، روابط بین‌المل، علوم سیاسی، تاریخ و ... است چه برسد به زمان جنگ. به پویش «ایرانی جان هر کی دوست داری تحلیل نکن» می‌پیوندم و به جز در مواردی استثنایی از صحبت راجع به جنگ می‌پرهیزم تا هم شبیه ««تحلیل‌»»های آبکی اریک تز بیرون ندهم و نه مثل متن‌های سنتیمنتال و جوگیرانه چنل‌‌های دیلی ناخودآگاه کون آخوند رو بوس نکنم. در عوض در روز‌های آتی به چیزی که در آن تخصص دارم (ستایش زنان) می‌پردازم.

I picked the wrong week to go through the discography of Swans.

محتوای رسانه‌‌های حکومتی در چند ساعت اخیر (هنگام ضد حمله ایران) رو میشه با این ضرب المثل خلاصه کرد: «گاو ما شیر نمی‌ده ولی ماشالا به شاشش!»

روز زن مبارک.

Don't let anything distract you from how much you hate the islamic regime

پریدید بغل آخوند که

عامو عجب دغدغه‌هایی داری. کشورت تو وضعیت جنگیه دنبال کنسل کردن منی؟ همین کارا رو میکنید که بهمون میگن شهرستانی smh