t e l e p a t h テレパシー能力者 ᓷᓺᓺᕿᔍᕣᒔᖍ

Sharks: 1 Adorno: 0

Tomorrow 17:30 i'll be live from ehfm.live

This album is quintessentially slushwave. Luke Laurila with this has established the canons of the subgenre, and has defined Vaporwave in its most ethereal and degraded aesthetic. Many see Basinski with his Disintegration Loops: something I wouldn't disagree with. But in my humble opinion, there's something more. Unlike pillars like Vektroid, death's dynamic shroud, 猫しCorp, and, damn it, Lopatin himself, he has manifested with his music the permanence of memory in the most immediate, efficient, and, unfortunately for us, elusive way possible.

از عنوان آلبوم(星間性交 / «آمیزش بین ستاره‌ای») تا کاور آرت و ترانه‌هایش مشخص است که تله‌پث فضایی‌ترین اثر خود را تدوین کرده است. هر کدام از آلبوم‌های تله‌پث برای من یکتاست و یگانگی این شاهکار در افراط‌های شدید هنری کاملا هویداست: تله‌پث سبک Slushwave را در این اثر بسیار ریتمیک‌تر و اتمسفریک‌تر از معمول به حرکت در آورده است. چه استادانه Reverbهای عمیقی را برای هر ترانه نقش بسته است و چه زیرک و خوش‌ذوق ترانه‌های ژاپنی را برای سمپل کردن ماهرانه خود برگزیده است: همگی ملودی‌های شیرین و Call and Response های قابل هضمی دارند ولیکن به سختی می‌توان از آن تالارهای اتمسفریک که با آن اشعار تلخ عاشقانه و صداهای بغض‌آلود عجین شده است بگذری بدون آن که کمی قلبت ترک بخورد. تعجبی هم ندارد محبوب‌ترین و تحسین‌شده‌ترین آلبوم اوست و بسیاری آن را magnum opus اش می‌دانند.

شناخته‌شده‌ترین کار 2814 (یک همکاری دو نفره بین تله‌پث و HKE) که در یکی از آیکونیک‌ترین آلبوم‌های Vaporwave یعنی «تولد یک روز جدید» گنجانده شده است و در آن استتیکِ سبک "Dream Punk" به خوبی نمایان است. استتیکی که تداعی کننده این گفت‌آورد معروف از اف‌ام-۲۰۳۰ است: «من نوستالژی عمیقی نسبت به آینده دارم.» مالیخولیای شبانه‌ای که بارش فوتون‌های بنفش تابلو‌های نئون تبلیغاتی در هنگ‌کنگ سال 2814 همراه با یک نجوا از فیلم 2046 از Wong Kar Wai همراهی‌اش می‌کند: 为什么我们不能像以前一样啊？ 你不要走 今天晚上留下来陪我 算我借的 چرا دیگه هیچی مثل گذشته نمی‌شه؟ خواهش می‌کنم نرو امشب رو با من بمون اجازه بده قرضت بگیرم

آن ایزد نواپردازی که با نام t e l e p a t h テレパシー能力者 بر ما شهروندان اینترنت ظاهر شد، با سمپل کردن آثار ناشناخته ژاپنی و با ترسیم تصاویر محو گذشته دیجیتالی، چنان دیسکوگرافی‌ باشکوهی خلق کرده است که شنونده را یاد رویا‌هایی می‌اندازد که در عمیق‌ترین لایه‌های روانی‌اش خاک خورده است. تله‌پث نه تنها رساترین صدای اینترنت و سبک Vaporwave است بلکه خنیاگر تمام آن رویاهای محو خجالتیست. در ماه July چنل قضیه پیشیِ بی‌نهایت با نواختن آثارش این خدا را ستایش می‌کند و آن رویاها را فرا می‌خواند تا ادامه‌ای باشد بر تم و محتوای هانتولوژیک چنل: باستان‌شناسی صفر و یک‌های فراموش شده.

Gotta house music

This is how I imagine Amir (I miss you Amir)

Make it perso-daftpunkism and cite these guys too https://youtu.be/HncO9PkOVXs

I've come to a statistical inference (p < 0.0001) that anyone who has used and integrated the word «غرب» into their daily vocabulary must have a subhuman IQ.

You all would glaze a humanities student so much but if you share a room with them and overhear their petty cliché "debates", then you have to restrain yourself from hammering them with a mace.

This is by far my favorite story of all those I have written.      After all, I undertook to tell several trillion years of human history in the space of a short story and I leave it to you as to how well I succeeded. I also undertook another task, but I won't tell you what that was lest l spoil the story for you.      It is a curious fact that innumerable readers have asked me if I wrote this story. They seem never to remember the title of the story or (for sure) the author, except for the vague thought it might be me. But, of course, they never forget the story itself especially the ending. The idea seems to drown out everything -- and I'm satisfied that it should. -Isaac Asimov

DM your favorite t e l e p a t h テレパシー能力者 songs

یه بار یه بودایی موقع مدیتیشن خواست به نیروانا برسه، یهو طرفدارا اومدن گفتن: NAME TWO SONGS! و جلوش رو گرفتن