Ati

بارون امروز هم راه گریه هامو باز کرد

داشتم آخرین لقمه غذامو گاز میزدم یهو داداشم داشت می‌گفت به فلانی سلام کردم جواب نداده چشونه مردم یهو گفتم بیخیال بابا معلوم نیست هر کدوممون پنج سال دیگه کجا باشیم یهو ی نفر برگشت بهم گفت ۵۰ سال دیگه ام همین جایی حتی اگه طوفان بیاد لقمه غذا تو گلوم موند ناراحت شدم اما گفتم بیخیال همه چی در گذر ، دارم سعی میکنم سخت نگیرم ...

چیکار کردم آتیش سیب آتیشی املت آتیشی و آوردن اش مورد علاقه ام از ی دوست و در آخر صدای پلی شده ابی قمیشی و گلها ی چند ساعتی از دنیا فاصله گرفتم

تو خود غم غرق شدم ، چیکار کنم !!

حالا اینو بیخیال تاثیر سرم ویتامین c رو پوستم بعد یک ماه عجیب شگفت زدم کرد 🙊

کل امروز برام غروب جمعه بود چون بیش از ده بار زدم زیر گریه که فقط خودم و خدای خودم میفهمیم دلیل گریه هام رو

من به خودم قول میدم ی روزایی در آینده تمام ساعت هاش اوقات خوشی باشه برام تا جبران این چندین سال بشه مطمعنم اون روز خوبا جبران این ساعت های زجر آور میشه

یک ماه تا چشم باز میکنم تا می‌خوابم غر می‌شنوم ، قربون خدا برم چه صبری بهم داده

تو چنل عاطی پریدن بهش برای اینکه گفته امیدواره فلانی رای نیاره کسایی که دم از ازادی میزنن همونایی هستن که تا نظر مخالف خودشون رو ببینن فوری جبهه میگیرن میگن خودشون حق میگن نکشینمون ازادی بیان دار ها شما اگه واقعا افراطی عمل نمیکردید میدونستید‌ به اندازه هر فردی یه تفکر و اندیشه ایی هست دنیا گلستون میشد.

تنها خبری که دیگه قطع امید میکنم از آینده جلیلی رای بیاره 🤦‍♀

توزندگیم ی مامان توران یاسمن ی داداش هادی یاسمن ی داداش یوسف یاسمن و ی حنانه رفیق یاسمن نیاز دارم ...

یادم باشه دفعه بعد کوتاه تر بپوشم

حالم بده نمی‌فهمم کجام بعد دارن در مورد قد فلان مانتو که پوشیده بودم حرف میزنن خدایا اینجا کجا بود منو آفریدی ؟؟

بعد از چندین ماه حرف زدیم باهم . یهو گفت منتظر نتیجه کنکورم ببینم کجا میوفتی ، قلبم تو حلقم اومد با این جمله بعد این جمله دیگ نتونستم حرف بزنم کاش اون روز برسه به این آدمای منتظر زندگیم پیام بدم بگم فلان شهر و رشته و پایان کنکور رو اعلام کنم

قبلا چقدر شاد تر بودم قبل ۹۷ مسافرت پارک شهربازی مهمونی کافه عروسی تولد اما الان ؟ اتاق اتاق حموم دستشویی اتاق اتاق

پناه امن من ی دفتر و خودکار :)

کسیو دارید از خستگی پناه ببرید بهش اگه دارید قدرشو خیلی بدونید

ارزشت برام از همهههه چی بیشتر 🩺

این موقع ها فشار روحی زیادی بهم وارد میشه میرم تو حیاط زیر سایه درختا به صدا پرنده ها گوش میدم و گریه میکنم سریع صورتمو می‌شورم میام داخل کسی متوجه نشه چی شدم من خودمم نمیدونم ...

دست ماها نبوده کجا تو چه محیطی به دنیا اومدیم ولی دست ماست که در آینده کجا با چه آدمایی سرو کار داریم دست ماست بچهامون تو چه محیطی زندگی کنن امیدوارم خدا بهمون توان بده بتونیم آینده رو ی جوری بسازیم این روزا و گذشت رو بشوره ببره