-لیمویِ سبزِ گُم شده

من یاد گرفتم حتی توی روزهایی که زندگی رو گم کردم، بازم زندگی کنم و ادامه بدم. دلم می‌خواد زمان رو نگه دارم اما زورم نمیرسه و همزمان دلم میخواد زودتر بگذره تا بیشتر یه چیزهایی رو تجربه کنم و تکلیف مشخص بشه؛ اگر بخوام بین این جدال گیر کنم کی قراره لذت‌های حسرت‌ شده‌ی منو بهم برگردونه؟ احتمالا هیچکس.

یه حرف از استادم شنیدم که تا عمر دارم یادم نمیره، بهم گفت: به زندگیت ادامه بده حتی اگر سخت ترین بود و یه جاهایی حس کردی دیگه نمیتونی... لذت ببر و به کارهایی که دوست داری انجامشون بدی و مورد علاقت هستن بیشتر اهمیت بده چون اگر بخوای صبر کنی یه روز بی نقص بیاد تا بالاخره بتونی انجامشون بدی؛ اون روز هیچوقت نمیاد.

با صدای بارون بیدار شدن از خواب >>>>

این روزا یه قاب عکس خالی ام‌.

من بعد از دیدن آسمون:

تا حالا از زیبایی چیزی/ کسی حس کردین الانه قلبتون از خوشی منفجر بشه و دیوونه وار توی سینه‌تون بتپه؟

عاشق اثر هستم. به جا گذاشتن رد پایی از خودم، از خاطرات، صداها، عکس‌ها، us. حتی اگر درد باشه‌.

این روزها🍂🍁🪵🧶

اصلا دلخوشی پاییز و زمستونِ من همین شیر عسل گرم خوردن، قبل خوابه.

عاشق آهنگامم بچه‌ها جون!💗

هی گره می‌زد، هی گره می‌زد. هی گره می‌زد.