“𝒔𝒎𝒂𝒍𝒍 𝒉𝒐𝒏𝒆𝒚 𝒃𝒆𝒆𝒉𝒊𝒗𝒆”

ترکیب نفرت و عشق چیه ، من نسبت بهشون همینم.

تا حالا به خودکشی فکر کردی؟ تورو نمیدونم ولی من فکر کردم ، زیاد. خواستم چشمام بستشه و دیگه باز نشه.

منم همینطور ماهی ، منم همینطور

چجوری میتونم همزمان توی جنگل خوشحالی در حال قدم زدن و در عین حال غرق در اقیانوس ناراحتی باشم؟تازه بعدشم واسه عذاب وجدان خودمو خاکستر میکنم.

سرده ، خوابم میاد.

واقعا کسایی که نقاشیمو میکشن قابل پرستیدن هستن مخصوصا خانومی که بغل دستم میشینه و اسمش نیمه خدای مونثه.

ترجیح میدادم جای خوشگل و حوصله سر بر بودن، زشت باشم ولی مهیج. حالا اینکه هم خوشگلم و هم مهیج واقعا تقصیر من نیست.

دلم می‌خواد یه بار حتما قهوه خونه رو با آهنگ دلخواهم امتحان کنم.

اینجا همه چی خوب بود تا اینکه یکی از میله های مترو آویزون شد.

یکی از خفن ترین روزا توی مترو بود برام.

چیه. نکنه اونقدر خوب نقش بازی کردم که توام باورت شد آدمم؟ بابا من گربم. فقط مجبورم تظاهر کنم به شما بودن، چون حوصله ی پنجول کشی با همنوعینم رو ندارم.

یعنی بعد مدرسه یه پل نریم؟!

چجوری مدرسه میتونه انقد یه پاییز و خراب کنه

“احتمالا تا ابد،عطش یک صمیمیت واقعی با انسان ها رو داشته باشم.”

فرامرز واقعا خاصه.