Deeper than underground

سیگارشو گذاشت رو لباش همونطور که مشغول روشن کردنش بود بهم گفت "نه که دوستت نداشته باشم، نه.فقط میترسم ازت. پیچیده ای. همونقدر که نداشتنت سخته، داشتنتم سخته.همونقدر که بلدی منو بخندونی،بلدی اشکم رو دربیاری. همونقدر که شعر حفظی برام میخونی، فحشم بلدی. همونقدر که نرمی، زمختی. همونقدر که معمولا مودبی، اگه لازم باشه بی ادب ام می‌شی. آدم نمیتونه بهت اعتماد کنه و کنارت آروم بگیره. همونقدر که بلدی امن باشی و آروم،ممکنه آدم رو پرت کنی ته دره. یجایی ک جنازه ادم هم پیدا نشه. همه اینارو میدونم ولی بازم نمیتونم دوستت نداشته باشم. بی زارم از این خواستنت. بی زارم ولی ازش لذت هم میبرم. مثل لذت بازی کردن با دندون لق. درد کشیدن و لبخند زدن. من راستش خیلی وقته دیگه نمیدونم کدوممون دیوونه‌تریم."