شتری در لباس آنابل

The spell of hearts, or perhaps of blood?

پاییز جشن باشکوه گریه دار هاست

اگه به من بود روحم رو تقدیم تو میکردم اگه به من بود تموم زندگیم رو به تو میدادم اگه به من بود نفس هام رو به وجودت میدادم اگه به من بود قلبم رو فدای تو میکردم اگه به من بود تک تک زخمات رو می‌بوسیدم اگه به من بود‌.

What a day! What a night! But I’m going through this life as if it were a movie. I’m gonna write about it, make sth out of it, and talk about it. Ofc I’m fighting for it. She said that she thinks about it a lot: Io non credo in niente, perché credere è soffrire. And I said si, I told that myself, but it doesn’t mean that I escape from suffering, that I don’t want suffering. Because suffering is my thing. Burning is my thing.ما گر ز سر بریده می‌ترسیدیم، در مجلس عاشقان نمی‌رقصیدیم! These streets, these feelings, عشق، انقلاب، شب‌گرد. I want my life to be like this. فردا ساعت دوازده، جلوی کتابخونهٔ مرکزی.

صدا بوق مُمتد دارم می‌رم بیرون از حد حس می‌کنم شروع شد تنهایی تا ابد منو می‌شنوی هنوز ...

کلم نمیکشه ادامه زندگیو

تازه تاسیس🤏