Saved Messages

اگر تو نباشی که مرا ببوسی ، من هر شب پیرتر می‌شوم.

و از صحبت کردن با کسی که کلامت را نمی‌فهمد بپرهیز که تو را به ستوه می‌آورد. - امام علی علیه السلام @drimering |

آرزو می‌کنم ای کاش دلش چون مویش پیش چشم کسی آشفته و درهم نشود. @drimering |

آیدا جانم! تا به امروز همه‌ چیز را آزموده‌ای. می‌دانی که تا چه حد به روی من مسلّطی. تبسمت برای آنکه همهٔ شادی‌های دنیا را در قلب من سرشار کند کافی است؛ همچنان که قهرت کافی است تا تلخی تمامی بدبختی‌ها را به من بچشاند... دیگر تجربه کافی است؛ شمشیر تو، از هر دو لبش بر وجود من کارگر است، اکنون هنگام آن است که این قدرت و تسلّط را در راه خوبش به‌کار بزنی: در راه زندگی. 📚مثل خون در رگ‌های من @drimering |

( بغضی که داشتم شکست )

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ محبوبم! در خیالِ من، به پای هم پیر می‌شویم. #محمد_صالح_علاء

يَا سَلْمَانُ مَنْ أحَبَّ فَاطِمَةَ ابْنَتِي فَهُوَ فِي الْجَنَّةِ مَعِي وَ مَنْ أبْغَضَهَا فَهُوَ فِي النَّارِ. يَا سَلْمَانُ حُبُّ فَاطِمَةَ يَنْفَعُ فِي مِائَةِ مَوْطِنٍ أيْسَرُ تِلْكَ الْمَوَاطِنِ الْمَوْتُ وَ الْقَبْرُ وَ الْمِيزَانُ وَ الْمَحْشَرُ وَ الصِّرَاطُ وَ الْمُحَاسَبَة. فرمودند : ای سلمان! هر کس دخترم فاطمه را‌ دوست داشته باشد، در بهشت با من است و هر کس او را به غضب آورد، جایگاهش در آتش است. ای سلمان! محبت فاطمه در صد جا سودمند است که کمترین آن صد جا، هنگام مرگ و قبر و موقع میزان اعمال و محشر و عبور از صراط و محاسبه اعمال است .. - بحارالأنوار، ج ۲۷ ، ص ۱۱۶ @drimering |

میان آن چه اندیشیده می‌شود و گفته نمی‌شود ، و میان آن چه گفته می‌شود و اندیشیده نمی‌شود ، چه بسیار عشق که از دست می‌رود … @drimering |

🤍

از تو تنها وصفِ دیدارت نصیب ما شده! برفْ تجریش است و سوزش می‌رسد پایینِ شهر! @drimering |

از تو تنها وصفِ دیدارت نصیب ما شده... برفْ تجریش است و سوزش می‌رسد پایینِ شهر! رویا ؛

پختگی و بالغ شدن، اغلب از یک جدا شدن شروع می‌شود. جدا ‌شدن از احساس امنیت، جدا شدن از حس قدرت، جدا شدن از یک وابستگی، جدا شدن از هرچیزی که فکر می‌کنیم بدون آن هیچ خواهیم شد. پختگی دقیقا از همین‌ جا شروع می‌شود … @drimering |

جهان شب است و تو خورشید عالم‌آرایی …

به امید تو دارم پرسه‌ها در کوی مِی‌خواران مگر یک شب به راهم بینی و گویی بیا با من … @drimering |

نیمه‌های دیشب، ناگهان احساس کردم آن‌قدر تنها و خسته‌ام، آن‌قدر جان ندارم، که زین پس هرچه از مسیر بروم، نه سلانه سلانه، نه افتان و خیزان، که سینه‌خیز است. و آدمی‌زاد تا کجای راه، این‌گونه می‌تواند؟ @drimering |

محبوبم هر کس تورا می‌بیند، به من حق می‌دهد. @masoudfth