Saved Messages
Відкрити в Telegram
2 444
Підписники
+324 години
-57 днів
+47930 днів
Архів дописів
2 444
به موازات اینکه به این فکر میکنم که کم دردترین راه خلاص کردن خودم از زندگی چی میتونه باشه، حواسم هست که به حد کافی آب بخورم تا پوستم چروک نشه.
یاد آقای بدیعی افتادم که همهی همّ و غمّش شده بود اینکه یکی پیدا بشه که روش خاک بریزه، ولی در جواب تعارف کسی گفت: «ممنون، من تخممرغ نمیخورم. کلسترول دارم، برام خوب نیست.»
2 444
به موازات اینکه به این فکر میکنم که کمدردترین راه خلاص کردن خودم از زندگی کردن چی میتونه باشه، حواسم هست که به حد کافی آب بخورم تا پوستم چروک نشه.
یاد آقای بدیعی افتادم که همهی همّ و غمّش شده بود اینکه یکی پیدا بشه که روش خاک بریزه، ولی در جواب تعارف کسی گفت: «ممنون، من تخممرغ نمیخورم. کلسترول دارم، برام خوب نیست.»
2 444
یک جایی کیارستمی به ژیولیت بینوش گفت :
این سکانس رو با عصبانیت نگو، با گله و دلخوری بگو. باید یک عزیزم بگی، بغضت رو فرو بدی، و همه چیز رو شروع کنی.
ژیولیت با خنده جواب داد: این تلخ و شیرین بین ایرانیاست، من فرقشون رو نمیفهمم. چه گلهایه که عصبانیت توش نیست؟
کیارستمی پاسخ داد: در گله، عشق و علاقه و میل به آشتی هست؛ اما در عصبانیت میل به متارکه وجود داره.
2 444
یک جایی کیارستمی به ژیولیت بینوش گفت " این سکانس رو با عصبانیت نگو، با گله و دلخوری بگو. باید یک عزیزم بگی، بغضت رو فرو بدی، و همه چیز رو شروع کنی. " ژیولیت با خنده جواب داد " این تلخ و شیرین بین ایرانیاست، من فرقشون رو نمیفهمم. چه گلهایه که عصبانیت توش نیست؟ " بعد کیارستمی جواب داد " در گله، عشق و علاقه و میل به آشتی هست؛ اما در عصبانیت میل به متارکه وجود داره. "
2 444
Repost from Saved Messages
اگر بپرسی مشکل چیست و من چرا اینقدر غمگینم، پاسخ میدهم که چون در این خانه گل و گیاهی نیست!
هیچ سبز زندهای نیست.
احتمالاً میخندی و میگویی: «همین؟»
بله همین.
این کاملترین جوابیست که میتوانم به چنین سوالی بدهم!
این یعنی در این خانه کسی حوصله ندارد از چیزی مراقبت کند.
یعنی این خانه روشنی مطلوب را ندارد.
یعنی آدمهای این خانه از هم خستهاند، از خودشان خستهاند...
یعنی امید در این خانه گم شده و ما برای پیدا شدنش تلاش نمیکنیم...
یعنی همهچیز آنقدر به هم ریخته است که انگار سامان گرفتنش محال است.!
هیچ گلدان بزرگی و هیچ گل زیبایی و هیچ ساقهی بلندی و هیچ برگ پهنی نمیتواند این فاصلهها را پر کند...
@donntnow |
2 444
Repost from Saved Messages
لحظاتی هست که تمام وجودت سرشار از حزن و اندوه است و در انتظار سرانگشتانی هستی که تن رنجورت را لمس کنند تا متلاشی شوی؛ اما دریغ، کو دستانی چنین امن و مطمئن که بشود در میانشان با خیالی آسوده فرو ریخت؟
