هوش مصنوعی | Ehsaneshooon

و یه تصمیم گرفتم !

مورد دوم : یکی اومد گفت آقا ببخشید شما اقای احسانشووون رو ندیدید؟ به من گفتن اینجا هستن توی این اتاق گفتم بفرمایید! گفت با خودشون کار دارم، گفتم خودم هستم . گفت اقا بگین ایشون بیاد گفتم خانوم خودمم گفت اخه اون خیلی چاق بود 😂😂😂

بچه های تصویر رویداد بیسیم داده بودن دست من که یسری چیزارو باهم چک کنیم! یه خانومه اومد جلوم گفت ببخشید آقا شما حراست هتل اسپیناسید؟ گفتم نه! خانوم به من میخوره واقعا حراست باشم؟ گفت بله آقا میخوره 😂 ولممم نمیکرد

دیروز سمینار بیزینس سامیت برگزار شد و تیم ما، بوستر، کنار کلی برند قوی دیگه تلاش کردیم تا یه اتفاق درست‌درمون رقم بخوره. و من مدت ها بود توی هیچ سمیناری حضور نداشتم و سعی میکردم ارتباط حضوری کم تری بگیرم با آدم ها چند تا صحنه و خاطره‌ی بامزه هم برام افتاد که گفتم بیام اینجا براتون تعریف کنم و یه‌کم باهم بخندیم 😄

بیاین میخوام یکم دلی حرف بزنم 😂

سلام ✋🏻

دلتون برام تنگ‌نشده؟

سلام سلام ✋🏻

🎭 روش Role Storming | طوفان نقش‌ها تو این روش، به‌جای اینکه با زاویه دید خودت فکر کنی، نقش یه شخصیت دیگه رو بازی می‌کنی. میتونه یه آدم واقعی باشه، یه شخصیت خیالی، یا حتی یه تیپ شخصیتی خاص. 📌 چرا این کار جواب میده؟ چون وقتی از پوسته‌ خودت میای بیرون، مغزت دیگه طبق عادت‌های همیشگی فکر نمی‌کنه. زاویه دید تازه = ایده تازه. 🎯 مثال برای صنف «تکنولوژی / اپلیکیشن» فرض کن یه تیم قراره برای یه اپ یادگیری زبان کمپین طراحی کنه. حالا به‌جای فکر کردن با دید مارکتر یا کاربر معمولی، هرکدوم نقش یکی از اینا رو می‌گیرن: یه مادر ۶۰ ساله که تازه با گوشی آشنا شده یه دانش‌آموز دبیرستانی که فقط دنبال نمره‌ست یه گیمر حرفه‌ای که با چیزی حال نمی‌کنه مگه شبیه بازی باشه یه مهاجر که دنبال یادگیری زبونه برای بقا حالا از دید این آدم‌ها ایده بده برای کمپین. قول می‌دم چیزایی درمیاد که تو فاز عادی حتی بهشون فکر نمی‌کردی. Role Storming یعنی تغییر لنز ذهنت. گاهی وقتا فقط کافیه یه شخصیت دیگه شی، تا بتونی خودِ خلاق‌تری از خودت رو پیدا کنی. 🎭

روش Forced Connections | اتصال اجباری این روش میگه: وقتی دوتا چیز بی‌ربط رو به زور به هم ربط می‌دی، مغزت مجبور میشه راه‌هایی پیدا کنه که قبلاً بهشون فکر نکرده بود. و دقیقاً اون لحظه‌ست که جرقه خلاقیت روشن میشه! چطوری کار می‌کنه؟ ۱. یه چیز مرتبط با موضوع کارت رو انتخاب کن (مثلاً «کفش») ۲. یه چیز کاملاً نامربوط و تصادفی (مثلاً «ابر» یا «رادیو» یا «شیرینی») ۳. حالا سعی کن این دوتا رو به هم ربط بدی و از دلش یه ایده بسازی! 🎯 مثال برای صنف «فروشگاه کفش» کلمات: کفش + ابر ☁️ ایده‌ها: کفشی با راحتی سبکِ ابر (شعار: قدم‌زدن روی ابرها) طراحی بصری ویترین با ابرهای معلق استفاده از صدای آرام بارون در ویدیو تبلیغاتی کفش راحتی کفش‌هایی با تکنولوژی جذب ضربه الهام‌گرفته از نرمی ابرها یا مثلاً: کفش + رادیو تبلیغاتی با تم نوستالژی و صداهای رادیویی دهه ۴۰ «پادکست‌محور» شدن برند کفش → معرفی مدل‌ها با روایت صوتی جعبه کفش که باز میشه، موزیک کلاسیک پخش می‌کنه Forced Connections ذهنو از منطق خشک جدا می‌کنه و پرت می‌کنه وسط خلاقیتِ ناخودآگاه. همون‌جایی که ترکیبای عجیب، تبدیل می‌شن به ایده‌های خاص ✨

🧠 روش Lotus Blossom | شکوفه لوتوس 🌸 اگه SCAMPER یه جعبه‌ابزار مهندسیه، Lotus Blossom یه گل بزرگ از ایده‌هاست که وسطش یه ایده اصلی می‌شینه و از اطرافش ایده‌های فرعی مثل گلبرگ می‌زنن بیرون. این تکنیک کمک می‌کنه یه ایده‌ی کلی رو بترکونی و تبدیلش کنی به کلی شاخه و زیرشاخه خلاقانه! چطوری کار می‌کنه؟ ۱. وسط صفحه بنویس موضوع یا مشکل اصلی رو. ۲. دورش ۸ تا خونه بکش. ۳. تو هر خونه یه ایده یا زاویه مختلف از اون موضوع بنویس. ۴. حالا برای هر کدوم از اون ۸ تا هم، خودشون ۸ تا ایده بزن! 🎯 یعنی در مجموع می‌تونه تا ۶۴ ایده فرعی برات بسازه! 🎯 مثال برای صنف «مد و فشن» ایده‌ی اصلی: "کمپین معرفی کالکشن جدید زمستونی" ۸ شاخه اولیه: لوکیشن‌های خاص برای عکاسی رنگ‌های ترند همکاری با اینفلوئنسرها موسیقی کمپین پلتفرم‌های انتشار بسته‌بندی خاص پیام اصلی کمپین تجربه‌ی خرید متفاوت بعد میای مثلاً برای "بسته‌بندی خاص" ۸ تا ایده میزنی: 📦 استفاده از بوی خاص داخل بسته 🪡 بسته‌ها مثل کیسه پارچه‌ای قابل استفاده 🎁 پیام دست‌نویس داخل هر بسته 🎨 چاپ عکس مشتری توی بسته و... Lotus Blossom مغزتو مجبور می‌کنه از یه ایده، چند لایه پایین‌تر بری. دقیقاً همون جایی که چیزای خاص و بکر پنهون شدن.

🎬 اگه سال ۱۴۰۲ یه فیلم بود... تو نقش اولش بودی؟ یا فقط داشتی استوری بقیه رو تماشا می‌کردی؟ بیاین راستشو بگیم، امسال همه‌مون کلی پست زدیم، استوری ساختیم، لایک خوردیم، ویو گرفتیم… ولی واقعاً بدونی چی خوب بوده؟ چی فاجعه؟ حالا وقتشه یه نگاه از بالا بندازیم به اینستاگرام‌مون، مثل کارآگاهایی که دنبال سرنخ موفقیت می‌گردن 🕵️‍♂️🔍 📈 با یه کلیک ساده، یوزرنیمتو وارد کن و در عرض چند ثانیه یه گزارش توپ بگیر از: ✨ محبوب‌ترین پست‌هات 📉 ضعیف‌ترین اجراهات (آره داداش، وقتشه با حقیقت روبرو شی 😅) 📊 آمار کلی فعالیتت 🎭 سبک محتوات، رشد فالوورا، تعاملات و کلی چیز دیگه که حتی خودتم حواست نبوده! همین الان تست کن 👇🏻 https://boosteragency.marketing/repp/

🧠 روش SCAMPER: مهندسی معکوس خلاقیت فکر کن یه ایده، مثل یه اسباب‌بازی لگو باشه. قطعه‌هاش پخش و پلا افتاده رو میز، بعضیاش تکراری‌ن، بعضیا فراموش‌شده. SCAMPER همون جعبه‌ابزاریه که بهت اجازه میده این قطعه‌ها رو از نو بچینی، یه چیز تازه بسازی. نه با معجزه، با ۷ حرکت هوشمندانه: 🔁 جایگزین کن 🔗 ترکیب کن 🔧 سازگارش کن ✂️ تغییرش بده 🌀 ازش استفاده‌ی جدید دربیار 🚫 یه تیکه‌شو بنداز دور 🔄 کلش رو وارونه کن یه ابزار ساخت‌و‌ساز برای ذهنی که دنبال راه‌های تکراری نیست. 🎯 مثالش رو ببین با یه رستوران فست‌فود: 🍔 جای نون معمولی، نون سنگک بذاره 🍕 همبرگر و پیتزا رو قاطی کنه → پیتزابرگر! 🎌 از منوی ژاپنی الهام بگیره برای سرو متفاوت 🔁 برگرهایی با اندازه غیرمعمول بزنه 🥫 سس مخصوصش رو جدا بفروشه 🥗 سیب‌زمینی رو حذف کنه، سبزیجات گریل بده 🔄 حتی یه برگر بسازه که نون تو دل گوشت باشه! هر کدوم از اینا می‌تونه تبدیل بشه به یه کمپین وایرال، یه تجربه متفاوت برای مشتری، یا یه امضای خاص برند. SCAMPER یه چرخ‌دنده‌ست تو مغزت، که با یه هل کوچیک، می‌تونه یه ماشین ایده‌سازی به راه بندازه. امتحانش کن... شاید همین امروز، قطعه‌های یه شاهکار جلو روت پخش باشه! 💡

🎯 یه ایده کوچیک می‌تونه یه انقلاب راه بندازه! بعضی وقتا فقط کافیه یه جرقه بخوره تو ذهن، تا یه کمپین تبلیغاتی خاص شکل بگیره، یه محتوای باحال ساخته بشه یا یه برند متفاوت متولد شه. از امروز، می‌خوایم با هم بریم سراغ یه مسیر خلاقانه. هر روز یه مدل فکر کردن جدید، یه روش برای اینکه ذهنت بازتر بشه، یه تکنیک برای اینکه بتونی ایده‌هایی بسازی که از بقیه جلو بزنی. و برای هر روش، یه مثال واقعی از یه صنف مشخص داریم. یعنی فقط تئوری نیست، قراره تو زندگی واقعی هم بهت کمک کنه. اگه تو حوزه محتوا، مارکتینگ، تبلیغات یا حتی راه‌اندازی کسب‌و‌کاری، اینا رو باید با جون‌ودل دنبال کنی. 🔥 کاری که می‌تونی بکنی؟ اینا رو نشون بده! با بقیه به اشتراک بذار، وایرالشون کن، بذار یه موجی از فکرهای جدید راه بیفته. چون خلاقیت وقتی می‌چرخونه، جادوش چند برابر میشه. آماده‌ای؟ پس هر روز سر بزن. ایده‌ها منتظر توئن. 💡

بعد از ظهر سیزده‌به‌در بود، هوا یه‌جوری گرم و خواب‌آلود که آدم حس می‌کرد حتی درختا هم دارن چرت می‌زنن. ما هم طبق رسم همیشه، جمع شدیم تو باغ فامیل، ولی راستش از اون جمع‌هایی نبود که آدم دلش بخواد بشینه با کسی گپ بزنه. داشتم با گوشیم ور می‌رفتم که یه فسقلی از اونور اومد طرفم. بچه‌فامیل، سنش کم، ولی نگاهش... عمیق، یه جوری که انگار بیشتر از سنش فهمیده. اومد گفت: "عیدی بده!" منم گفتم: "پول نو ندارم، شماره کارت بده!" خندید گفت: "پول نمی‌خوام، منو یه نصیحت کن." همینجوری که داشتم دنبال جواب تو ذهنم می‌گشتم، چشمم افتاد به مورچه‌ای که از لای سبزه‌ها رد می‌شد. انگار بار سنگینی رو می‌کشید، ولی با یه اراده‌ی عجیب ادامه می‌داد. همون لحظه برگشتم بهش گفتم: "ای کاش همه می‌فهمیدن که... کاربردی‌ترین مهارت زندگی اینه که وقتی حال نداری، بازم بزنی به دل کار. وقتی هیچ انگیزه‌ای نداری، بازم بری جلو. چون فرق آدمایی که یه کاری کردن با بقیه، همینه!" خندید و رفت. من موندم و یه حس عجیب که نکنه واقعاً فهمید چی گفتم. یا حداقل... بذرش کاشته شد. (پ.ن: این داستان تخیلی بود، چون نه من زیاد با فامیل می‌پرم، نه اهل نصیحت دادن به بچه‌هام. فقط خواستم یه تلنگر بزنم... شاید این متن اون بچه‌ای باشه که یه روز ازت عیدی نمی‌خواست، یه نصیحت می‌خواست.)

این نمودار رو در لینکداین بابک بادکوبه دیدم، و دیدم چقدر به حق گفته و چقدر درست گفته! ❤️ با وجودم لمس میکنم ...

ما یه مدل خاصی مریضیم. ما که تو کار تولید محتوا و تبلیغ‌ایم، یه دردایی داریم که نه دکتر می‌فهمه، نه روانشناس، نه پلیس، نه حتی آتشنشان. چون اونا با آدما سروکار دارن، ما با "توجه" مردم. با ذهن خسته‌شون. با اسکرولای سریعشون. ما باید وسط هزار تا محتوای رنگ‌وارنگ، یه چیزی بسازیم که وایسته. که دیده شه. که حس بده. و این آسون نیست. اگه یه دکتر دیر کنه، مریضش ممکنه از دست بره. ما اگه دیر کنیم، محتوامون می‌میره. نه فقط می‌میره، دفنش هم می‌کنن، کسی هم براش اشک نمی‌ریزه. چون کسی نمی‌دونه پشت این "یه پست معمولی"، چند ساعت کلنجار رفتن با کلمه‌ها، تصویر، موسیقی، زمان و الگوریتم بوده. ما اگه یه کپشن خوب ننویسیم، اگه یه استوری بی‌جون ببریم بالا، اگه ویدیو دیر برسه دست مشتری، همه چی می‌ره رو هوا. کل اون کمپین، کل اون امید، کل اون اعتماد. ما با ذهن آدم‌ها سروکار داریم، با بی‌حوصلگی‌شون، با بی‌اعتمادی‌شون، با اسکرولای بی‌احساس‌شون. روانشناس می‌شینه با یه نفر صحبت می‌کنه، ما باید کاری کنیم هزار نفر تو سه ثانیه تصمیم بگیرن: بمونم یا رد شم؟ بخونم یا رد شم؟ ذخیره کنم یا ولش کنم؟ ما پلیس دنیای محتوا نیستیم، ما خلافکاریم. چون باید از مسیرهای تکراری نریم. باید هربار یه چیزی بسازیم که "نبوده". اگه مثل بقیه باشیم، رد می‌شن. اگه متفاوت باشیم، شاید وایسن. شاید. آتشنشان می‌ره وسط آتیش، ما وسط بحران ددلاین. وقتی تیم فروش می‌گه: امروز باید بره بالا، وقتی کارفرما می‌گه: الان ترندشه، نباید عقب بیفتیم، وقتی هنوز عکس نیست، کپشن آماده نیست، همه استرس دارن، ما باید یه چیز تمیز دربیاریم. آروم بمونیم. بسازیم. خلاق بمونیم. ما شب نمی‌خوابیم چون یه تایتل نصفه‌کاره ته ذهن‌مونه. صبح بیدار می‌شیم چون حس کردیم دیشب یه ایده خوب از دستمون رفت. ما جمعه و تعطیلی نداریم، چون شبکه اجتماعی تعطیل نمی‌شه. ما با پول کار نمی‌کنیم. با انرژی کار می‌کنیم. با عشق. آره، پولم مهمه، ولی وقتی یه ویدیو ترکوند، وقتی یه پست وایرال شد، وقتی مردم گفتن: وای چقدر باحال بود، اون لحظه، انگار یه آمپول انرژی بهمون وصل کردن. ما مریضیم. یه مدل خلاقانه‌ی خسته. یه مدل جنگجو، بی‌سلاح. یه مدل عاشق، بی‌انتظار. دم همتون گرم. دم اونایی گرم که شب تا صبح دنبال یه کلمه بهترن. اونایی که برای یه کپشن ۳ خطی، ۳ ساعت فکر می‌کنن. اونایی که با یه تغییر فونت ذوق می‌کنن. اونایی که از بی‌تفاوتی می‌ترسن. که می‌خوان دیده شن، نه برای خودشون، برای محتواشون. دم محتواکارها گرم. دم این مریضای قشنگ گرم. ما مریضیم... ولی مریضی‌مون، دنیا رو زنده‌تر می‌کنه.