معمای عشق

📆

○ «سخن حقیقی، نتیجه کار و حال است، نه ثمره حفظ و قال؛ از عیان است نه از بیان؛ از اسرار است نه از تکرار؛ و از جوشیدن است نه کوشیدن» #عطار_ نیشابوری 📕تذکره الاولیا 🍏🍎🍃

○ ز فیض سرمه‌ی حیرت در این تماشاگاه یکی شده‌ست چو آیینه خوب و زشت مرا (صائب) ○ مولانا در مثنوی فرمود: سخت‌گیری و تعصب خامی است تا جنینی کار خون‌آشامی است آدمی تا در حال خامی و ناپختگی‌ست، هرآنچه را بدان رسیده است، حقیقت محض می‌پندارد و بر سر آن جدال و کشمکش می‌کند و بسا که تا پای خون ریختن هم پیش می‌رود. اما هرچه از حال خامی دور شود، می‌فهمد که حقیقت منحصر در او و دانسته‌های او نیست. هر پاره‌ای از حقیقت را در جایی می‌یابد و اندک‌اندک تعصب از وجودش رخت می‌بندد. اگر این سیر ادامه یابد، آدمی حتی در تمییز خوب و زشت هم حیران می‌ماند. به قول صائب، حیرت چون سرمه‌ای بر چشم او می‌نشیند و او را وامی‌دارد تا چون آینه فقط در خوب و زشت نگران و حیران باشد. چنان که جای دیگر فرمود: تمیز نیک و بد روزگار کار تو نیست چو چشم آینه در خوب و زشت حیران باش در این حال است که آدمی از تغییر دادن جهان منصرف می‌گردد. از کنشگری اخلاقی دست می‌کشد و نهایت آن که در برابر هر پدیده، به اقتضای درک خود واکنش می‌دهد. 🍏🍎🍃

✨

✨