معمای عشق

📚

✨

متاسفانه معضل جعلیات هر روز گسترده تر و‌ زیان بار تر می شود بازنشر از کانال ها به گروه ها حلقه ها ی پیوسته ی زنجیری ست در تمام مسیر مجازی حتا‌ در سایت های باصطلاح معتبر مجازی هم این امر شایع است ❌🕊🥀

❌

مولوی و باجناق من هم عقیده‌اند. ـــــــــــــــــــــــ فضای مجازی پر شده است از انتساب جعلی شعرها و نوشته‌ها به مشاهیر. این جعلیات از کجا می‌آیند و به کجا می‌روند؟ یعنی چه کسانی جعلیات را می‌سازند و مخاطبان و دوستداران این جعلیات چه کسانی هستند؟ جعلیات را دو گروه عمده، می‌سازند؛ نخست ویرانگران و سپس جویندگان شهرت. ویرانگران، گروهی از فعالان فضای مجازی‌اند که به شکل سازماندهی شده، کارشان مخدوش کردن چهرۀ بزرگان قلم و اندیشه و مشاهیر محبوب است. گاهی با استهزاء و نسبت دادن جملات سخیف و گاهی با منسوب کردن سروده‌ها و نوشته‌های سست و سطحی به آنان. ویرانگران می‌خواهند بگویند که شاعران بزرگ نیز ذهنیت عوامانه دارند و همان حرف‌های سطحی رایج در دورهمی‌های کارمندی و خانوادگی و کافه‌ای را در شعرشان بازگو کرده‌اند. مثلاً این بیت را ببینید: دیگراندیشان هم آخر آدمند دین چرا گوید که مهدورالدمند؟ این را به مولوی نسبت داده‌اند. کلمات، اصطلاحات، نحو و نوع نگرش در این بیت کاملاً نشانگر آن است که چنین بیتی برساختۀ همین سالیان اخیر است. ویرانگران در نهایت می‌خواهند مرز میان ژرف‌اندیشی و سطحی نگری مخدوش شود. مرز میان هنر و ابتذال به هم بریزد و از همه مهم‌تر فرق دوغ و دوشاب و دروغ و راست از میان برود. حاصل این آشفتگی البته بسیار مطلوب اقتدارگرایان و سلطه جویان است. زیرا اهالی وادی سطحی نگری، ساده لوحی و ذهنیت عوامانه در برابر فضای دروغین تبلیغاتی و خبرهای مجعول و تحلیل‌های فریبنده، مقاومت نمی‌کنند و بسادگی تسلیم می‌شوند. مشتریانِ این جعلیات، یعنی اهالی وادی سطحی نگری و ساده لوحی، جعلیات را می‌خوانند و با اشتیاق بازنشر می‌کنند، زیرا آن‌ها را مطابق ذوق و پسند خویش می‌انگارند و پشتوانۀ ذهنیات و توهمات‌شان. هم چنین بسیار خرسند می‌شوند هنگامی که حس می‌کنند بزرگان شعر و اندیشه نیز، چون آنان ودوستان‌شان می‌اندیشند. انگار احساس می‌کنند مولوی همان حرف‌های باجناق بزرگ‌شان را در مثنوی معنوی آورده است و یا مثلاً سیمین بهبهانی درست مثل عمۀ سالخوردۀ آریایی و کورش باز و عرب ستیزشان حرف می‌زند. و اما جویندگان شهرت که به صورت فردی، جعلیات تولید می‌کنند، کسانی‌اند که شوق دیده شدن و لایک و بازدید کننده دارند. آن‌ها سروده‌های نازل و سطحی خود را که به تقلید مشاهیر و گاهی با استفاده از سطرها و کلمات آنان نوشته‌اند، به نام شاعران نامدار منتشر می‌کنند و پس از آن که سرودۀ جعلی‌شان در فضای مجازی پخش شد، به صحنه می‌آیند و خود را به عنوان صاحب اصلی اثر معرفی می‌کنند. مشتری این جماعت نیز کسانی‌اند که خیلی دوست دارند خودشان را به عنوان دوستدار کتاب و مطالعه و علاقه‌مند شعر معرفی کنند. از مجریان صداو سیما گرفته تا بازیگران و خوانندگان مقیم فرش قرمز و مشتاق عکس گرفتن با دکور کتابخانه، از سیاسیون خالی‌بند مدعی فرهیختگی تا سخنرانان و مشاوران روان‌شناسی زرد و البته مشتریان و طرفداران و علاقه‌مندان این گروه‌های متظاهر و دل خوش داشته به رنگ و نیرنگ عکس‌ها و پوسترها و نقاب‌ها. تا این جای ماجرا، گسترش جعلیات چندان نگران کننده نیست، زیرا سازندگان و مشتریان جعلیات، چندان اعتبار و مرجعیتی ندارند که موجب مخدوش شدن چهرۀ ادبیات شوند. اما نگرانی از آن‌جا آغاز می‌شود که جعلیات، به کتاب‌های درسی و کمک درسی راه می‌یابد. در مراسم بزرگداشت شاعران برجسته به عنوان آثار ایشان عرضه می‌شود و از همه عجیب‌تر و نگران کننده‌تر این که در مجامع و مقالات دانشگاهی، و گروه‌های مجازی معلمان و مدرسان و استادان ادبیات، بازنشر می‌شود. جعلیات، شاخه‌ای است از درخت ناپاک (شجرۀ خبیثۀ) دروغ و دروغ دست افزار و تکیه‌گاه سلطه‌جویی و استبداد است. بنابراین جعلیات، اهل قدرت را اعم از چپ و راست و دوست و دشمن، هرگز نگران نخواهد کرد که هیچ، حتی ممکن است بسیار مقبول خاطر و ملایم طبع‌شان باشد که به هر حال آشفتگی مرزهای راست و دروغ و فرهیختگی و ابتذال، زمینه‌ساز تداوم فریب و نیرنگ و سلطه‌گری است. یادداشت دکتر اسماعیل امینی، عضو کمپین مبارزه با نشر جعلیات ادبی، در روزنامه اعتماد 𝒜 -𝒯 🍏🍎🍃

هيچ لذتی بالاتر از آن نيست كه با كسی آشنا شوی كه دنيا را مانند تو می بيند گويی درمی يابی كه ديوانه نبوده ای 👤# كريستين_بوبن 🍏🍎🍃

○ اندوهگین مباش؛ چرا که اندوه در چشمان‌ات از دشمنانِ من است... ✍ #محمود_درویش 🔁 #احمد_دریس 🍏🍎🍃

به‌رغمِ هرآن‌چه که می‌گوییم یا می‌نویسیم، در قلب‌مان چیزهایی باقی می‌مانند که بزرگ‌تر از آن هستند که گفته شوند ✍#محمود_درویش 🔁 #احمد دریس 🍏🍎🍃

با تاسف به عمد و یا سهوا... نشر بنام بزرگان ادب در مجازی❌

با تاسف به عمد و یا سهوا... نشر بنام بزرگان ادب در مجازی

با تاسف به عمد و یا سهوا... نشر بنام بزرگان ادب در مجازی