معمای عشق

🎄

○ آرزو دارم جهانی را.. سرشار از صلح و آشتی و دوستی... باشد که از شیارهایِ خالیِ قرن ها ستیزه و جنگ، جوانه هایِ شادی بشکفد و گل هایِ عشق و دوستی بروید باشد که جهانی داشته باشیم خالیِ از بمب و گلوله و موشک دور از سیاستِ کین آلوده یِ قرن ها، باشد که؛ بجایِ بافتنِ گره هایِ کور دلواپسانه و رذیلانه یِ دین و منطق و عقل، بذر شکوفایِ عشق؛ در جهان پاشیده شود! و بجایِ ترکه هایِ خیسِ مذهبیون بی قلب، بر تنِ عریانِ باورهایِ پوسیده یِ قرن هایِ مسخ شده یِ بی هویّت، عِطرِ ربوبیّت الهی بر هویّت انسانیِ انسان ها پراکنده شود باشد که؛ آزادی را نه در چنته یِ عریانِ تن، که آزادی روح و قلب و اندیشه یِ انسان ها جستجو کنیم، ره را در شبانِ بی فروغ مان، گم کرده ایم... و آنقدر در بن بستِ بیراهه هایِ کور با چشمانِ بسته، سردرگم و گیج، گرفتار آمده ایم، که واژه ای بنام عشق و انسانیت و انسان؛ واژه ای گنگ و ناماُنوس شده است! آه .. که روحِ آفرینش چه زخم خورده و مجروح است! باشد که بیاد بیاوریم، اصالت و رسالتِ انسانیِ خویش را... باورمان باشد، که همه از روحِ متعالیِ و یکتایِ آفرینش ایم، همه از سرچشمه یِ حیات و از بذری نهفته در شیارهایِ ترک خورده یِ هستی، نطفه بسته ایم، بذر شده ایم، ریشه دوانده ایم ریشه هایِ همه مان در آغوشِ سبزِ هستی، بهم گره خورده است؛ و دست های مان اما، چه حسرت آلوده و تلخ... شاخه هایِ هرس شده یِ قرن ها؛ بی خردی، بی هویّتی و بی خویشی ست؛ گویی راه را، از ازل گم کرده ایم و از یاد برده ایم، ذاتِ الهیِ خویش را کاش با چشمانی بینا با ذاتِ و سرشتِ اهورایی خویش، به جهانِ هستی بنگریم ------------- آه که شیطان چه خشنود می شود و چه فاتحانه می خندد وقتی با شلیکِ هر گلوله به قلب کودکی و با پرتابِ هر موشک، به قلبِ جهانی، چشمانِ سبزِ خدا در سوگِ پرپر شدنِ عشق و درمرگ انسانیتِ انسان، مظلومانه می گرید! --------------------- با آرزویِ جهانی سراسر عشق و دوستی و با امید سال و سالیانی بیدار، آگاه به رسالتِ روح الهی انسانی مان؛ و اینکه از یادمان نرود از تولد تا مرگ؛ فقط چند قدم فاصله بیش نیست. قدم های مان را با عشق و برای عشق برداریم .. بی گمان عقل و خرد ... خود راه خویش را در جهان پیدا خواهد کرد، اگر.. اگر که... سیاستِ بی قلب بگذارد ... -------------------- سال نو میلادی مبارک 🌲 کاج هایِ سبز میلادِ سال نو🌲در جای جایِ جهان، گره خورده بر یلدایِ سرخِ 🍉 این دیار و بافته شده، بر پسین سفره هایِ هفت سینِ🪻 آرزوهایِ مان، در سرزمینی که مهدِ عشق و دوستی و یکتا پرستی بوده است و احترام به تمامیِ اقوام و ادیان و تیره هایِ سرخ و سفید و سیاه و زردِ این جهانِ پهناور، ردایِ معرفت و بینش مان بوده است و همواره به اندیشه و خردی آگاه و به لطف الهی خواهد بود! #فرح_فریماااا_معمای_عشق 🍏🍎🍃

🎄

🎄

📚

🎄