معمای عشق

🕊

● گر یوسفِ من جلوه چنین خوب نماید خون در دلِ نوباوهٔ یعقوب نماید خونریزیِ ضحّاک در این مُلک فزون گشت کو کاوه که چرمی به سرِ چوب نماید مَپْسَند خدایا که سر و افسرِ جم را با پای ستم دیو، لگدکوب نماید کو دست توانا که به گلزارِ تمدن هر خار و خسی ریخته جاروب نماید ای شَحنه بکش دست ز مردم که در این شهر غیر از تو کسی نیست که آشوب نماید سلطانِ حقیقی بود آن کس که توانست خود را به برِ جامعه محبوب نماید هر کس نکند تکیه بر افکارِ عمومی او را خطرِ حادثه مغلوب نماید بر فرخی آورد فشار آنچه مَصائِب او را نتوانست که مرعوب نماید ✍#فرخی_یزدی 🍏🍎🍃

● بس که چون شمع به غم نشو و نما یافته‌ایم شعله را موج طراوت شمرد ریشهٔ ما سختی دهر ز صبر دل ما زنهاری‌ست آب شد طاقت سنگ از جگر شیشهٔ ما ✍#بیدل_دهلوی 🍏🍎🍃

🖤

● چگونه می شود خوابید؟ وقتی... در سرت غوغاست و در قلب ات؛ شرار آتشین درد پابرجاست چگونه می شود تن به بستر داد وقتی دلت لبریز از خون است و خاک سرزمین ات خیس و گلگون است چگونه می شود چشمان باور را... به روی غربت و نامردمی ها بست؛ چگونه می شود در ساحل صد پاره ی دلخون بی خیال از ماهیان تشنه ی مجنون؛ قایقی بی سرنشین شد دل به دریا زد چگونه می شود در وحشت از تردیدِ پیله؛ خواب سبزِ شاپرک را دید و یا در آسمان سرخ آزادی تن رنگین کمان شد؛ بی صدا بارید چگونه می شود خوابید وقتی آسمان سرخ است زمین سرخ است... صدای بی صدای آهوان سرخ است و فریاد گلوی مرغکان در قفس سرخ است؛ چگونه می شود خوابید؟؟؟ وقتی گورهای بی نفس سرخ است؟! #فرح_فریماااا_معمای_عشق 🍏🍎🍃

● زنده باد آن کس که هست از جان هوادار وطن هم وطن غمخوار او هم اوست غمخوار وطن ✍#رهی_معیری 🍏🍎🍃

🔥

● جهان زخمی ست؛ و روح آدمی در هبوط و رذالتِ عصیانی... کور منحوسِ تن انسانیت انسان؛ و مخدوش نسیانِ آدمیت ادمی است... #فرح_فریماااا_معمای_عشق 🍏🍎🍃