𝖬𝗎𝗇icel.

وقت‌هایی که انسان‌ها با گوشی همدیگه از خودشون عکس میگیرن، یا حتی فیلم میگیرن از اتفاقایی که میفته، بعدا برای صاحب گوشی که میشینه نگاهشون میکنه، خیلی خیلی شیرین و همزمان غمگین میتونن باشن. من این رو دوست دارم.

- چون تو کاری کردی که باور کنم اگه تو نباشی هیچکس نیست. و الان تو نیستی و باور بکنی یا نه، هیچکس اینجا نیست. - -نامه.

عکس از موهای آبیت بذار

ببار ای ابرکم، بر من ببار و تازه تر شو.

دایناسور سبز و دایناسور سبزآبی، محکم دست‌هام رو بگیرید و رهام نکنید. چون که من یه دایناسور تیر خورده‌ام.

Nenufar.

یک چیز فی البداهه برای عزیزم.

بابا از شدت زیباییم حواسش پرت شد و دستش رو با چاقو برید. ای بابا‌.

امروز،عطر هدیِ خوشگل، لاک رنگ آبیِ عروس. سومی ای پیدا نمی‌کنم.

-چون دل یاران که در هجران یاران- قاصد روزان ابری، داروگ! کی می‌رسد باران؟

مژه پشت مژه، کاج‌های فراوون، به تعداد دفعاتی که بارون می‌گیره، قاصدک‌ها و شبدر‌های چهار پر، ستاره‌های رنگارنگ. چرا نمیشه پس؟

امیدوارم وقتی بیدار شدم، یا تنها چیز مهم دنیا ریحانه یا رادمهر باشن و توی خونه فقط من و اونا باشیم،یا.. یا نمیدونم‌. دارم از زیر همه‌ی چیزی که هست و نیست شونه خالی میکنم و با این حال فشاری که حس می‌کنم عجیبه. کل زندگیم از جلوی چشمم رد میشه و بعد، با گوش کردن به صداها خوابم میبره‌. اونقدر میخوابم و میخوابم تا بیدار نشم اما زهی خیال باطل، هوسِ شیرموز بستنی، برای چند دقیقه دنیام رو توی یک لیوان خلاصه می‌کنه.

بهم گیر نده خواهش می‌کنم‌. نمیدونم چه اتفاقی داره میفته و همش زیادیه. بهم گیر نده و ممنونم که یک طبقه میای بالا به خاطر من.

بوکسورِ خوب.