ناز

هردفعه با فامیل میریم مسافرت، مامان بابای من می‎گن چه گوهی خوردیم با اینا اومدیما، ولی خب باز دفعه‎ی بعد و همون فامیل و همون گوه.

مثل تراپیستا به دوستام مشاوره میدم مثل سایکوها عمل میکنم، کمکک.

بگایی‌‎های زندگیم درست مثل یک استاکر منو تعقیب می‎کنن.

شاید اگه یه باب اسفنجی‎ای بود که برام هی همبرگر می‎ساخت یه ذره کم‎تر ناناعت بودم.

من گاییدم مادر اونیو که کیس جدیدته، فالوت نمی‎کنه ولی فنته.

بچه‎ها خیلی ناز و مامانی‎ان ولی تا موقعی که لال باشن جیغ نزنن.

اینکه کنار درست هنرتو ادامه بدی مال خارجیاس، تو ایران فقط باید کون دادنو ادامه بدی.

وای وقتی بابام دراوج اعصبانیت بهم گفت پدرسگ من اینجوری بودم که؟؟ توورخدا پدرسگ نه، پدسگ. نیم ساعت داشتیم سر اینکه پدسگ کیوت تره یا پدرسگ بحث می‎کردیم.

زندگی به جایی رسیده که بابام بهم می‎گه پدرسگ.

وااای تازه دیدم، قررربونت برم بوس بوسی.💘😭

این بچه واقعا انسان بانمکیه،هنوز از پریشب ی سری جملاتش یادم میاد خندم میگیره...بانمک،مهربون،اسکل....

آره درسته همه ناراحتیم و گاییده شدیم ولی توورخدا وسط حرفام نگو «بیخیال» چون من مجبور می‎شم یه جور دیگه ناراحت و گاییدت کنم.

نمی‎دونم چطور توضیح بدم ولی وقتی یه پسرخوش‎بو می‎بینم ناخودآگاه حس لیس زدنم برانگیخته می‎شه.

بالاخره یه روزی اونقدر ریچ می‎شم که یکیو استخدام کنم شبا بوس بوسی نازنازیم کنه.

تنها تفاهم ما هورنی بودنمونه.

لطفاٌ اگر کسکش هستید وارد زندگی من نشید، زندگی من دیگه جا نداره.

بغلم کن همین لحظه. یه ثانیه بعد هم دیره.

تو اسکرین شات‎های گالریم علیه خودم بیشتر مدرک دارم.