Macciager | ماچى ئاگر

آدم ها هنوز كه هنوزه، گيجم می‌کنند.

سالادى كه روزى ٢٠ تا ازش درست ميكنم.

هندل كردن پنيكـ اتكـ توى جمع سخت ترين كار و مزخرف ترين اتفاقى بود كه ميتونست برام بيوفته.

باز خداروشكر تو اين روزِ سخت به جاى سليم، على شادمان اومد 🧘🏻‍♀️

هرشب با استرسِ مزخرف تا يه ساعتى بيدار و بعد ٣ ساعت خواب و بعد ساعت ٨ صبح سر كار. اين كه داريم ميكنيم زندگى نيست واقعا...

‏“آنچه قسمت توست از کنارت نخواهد گذشت"

واقعا اشتباه كردن و ندونستن و بلد نبودن عيب نيست ولى من واقعا بهش عادت ندارم و روانم داره زخمى ميشه... ديگه امروز حس كردم كه ظرفيتم به شدت تكميله...

من دارم صَدَمو ، هزارمو اصن! ميذارم كه بى نقص باشم و بى اشتباه و درست ولى اين احساساتى كه نسبت به خودم دارم و استرس هايى كه دارم و شااااانسِ نه چندان خوبم باعث ميشه كه يكـ سرى اتفاقاتِ بد هم دقيقا براى من بيوفته توى اين محيط كه باعث شه به نظر بياد كه من نابلد و پراز ندونستن و اشتباهم...

فارغ از اين كه مدتيه كه اعتماد به نفسم به شدت اومده پايين و آسيب پذير و ضعيفم تو اين موضوع و خودمو در هيچ قالبى دوست ندارم، اين كارِ جديد شديداااا بهم احساس ناكافى بودن و نابلد بودن و خوب نبودن ميده. و من اصلا به اين حس توى كار عادت ندارم چون تا الان توى كارى بودم كه توش خوب بودم به خودم اطمينان داشتم و فيدبكيم كه از آدما ميگرفتم مثبت بوده و همه منو آدم توانمندى ميديدن و ميشناختن و بهم باور داشتن... ولى اينجا ...؟ انگار كه دست كم گرفته ميشم. خيلى مراعاتمو ميكنن و يجاهايى اين بهم اين حسو ميده كه كُند و نادون و اشتباهم.

از ترس و نگرانى جنگ ميخوام وسط كافه هاى هاى بزنم زير گريه

«به همدیگر بگویید دوستت دارم و از عشق نهراسید! اینجا سرزمینِ بی‌ثباتی و بلاتکلیفی‌ست؛ شاید فردا نباشیم.»

حتا فکر به احتمال جنگ می‌تونه در لحظه افسرده‌م کنه.

تو دلم خالی میشه مدام و مدام.

دیگر توانی برای از دست دادن آنچه که به دست اورده ام ندارم.گویی مدت هاست که از به دست اوردن ‌واهمه دارم.ترجیح آن است دیگر چیزی را به دست نیاورم تا از دستش هم ندهم.

حمايت و پشتيبانى دوستام وقتى من ميرم سر يه كار سخت و همه دارن يارى ميكنن من روحيه بگيرم و بگذرونم اين دورانو😂😂😂