کتری زرد

در مورد واژه حتلا که به معنی مرز و تَلایه بیشتر به حد و مرز دو قواره زمین کشاورزی اطلاق ایابو که همسایه ین حتلا» حد و تَلا

عشقم یکلی تیسو ولا وابی و نیسش اشنفتمه چند جی دَ خویا وابی و نیسش کارش کمر اشکندن و دل سهتنه شلغش هرچی کمرِ سیش دولا وابی و نیسش هرجا که نشونی بیه گشتیم و نبییش هرجا یه قَیَم ره، حتلا وابی و نیسش هر شو من چهلی دلم ایخنده وحالم هر روز مو امرو و صبا وابی و نیسش تش ایزنم ای مالَ وغارش ، که وریسن سر داغ که دل سیش دِجا وابی ونیسش آبان ۱۴۰۳.

دل من اگر ایسایه و دلدار خرابه چن ساله همیطور همی کار خرابه عاشق وچه ری سینه سپر کرده که هسُم؟ معشوقَ هوی گپل بودار خرابه... سر ره شه گرهتم که بنه قیمتَ ری دل وم گو خته معطل نکو بازار خرابه زلفی دم بای ایره وُ مالی سرِ باره بی ره ودلم، پَه و دِ تَی بار خرابه... اومم و زرآوُرد ریابوم که دییُم دیلگون و بی دلبری یار خرابه پی زاگرسه تشنهِ و دلخهسه وخوییم حال بلی-یَل چوله و چندار خرابه شاعر ووکه دی یی همه دییِن نه ت تهنا بنگ ایزنه اوضاع ،که اُشکار خرابه آبان ۱۴۰۴

ایخم ودیاری تو ویسم.... سه تار: ابراهیم همایونی (دستنبوی) کمانچه: حسن منصوری

ایخم ودیاریِ تو ویسم، سرِ نرمو بنویسم ورسم و نسه دُم بروم تا و برفتو بنویسم سی هالویل و قومل و سر وردل توسونیه سرحی سی عامه و سی خاله وسی بو و ککی بو بنویسم سی دی بنویسم و همی زنلِ دی وابیه سی ایل سر ایل ویک رهتیهِ وابییَه هلیهو بنویسم @ ای خشکه یدو د بچه وابوم و بیام. تا سر اویی تا سیر و او روز و او ساعت و او اَو بنویسم ای وای که او غوچل شاخین و ورندیللَ نیسی افسوس نیابو و رَمَی اسپلِ منِ دَو بنویسم خو دیمه تا هم یه نظر سیل مو کردییه و رهتی تا خَورَمَنم ایخمَ ای شویل بی خَو بنویسم صی غایله من دلمه و چن بیله تفینچینَ میارن گل نَی و دو مرزنگ تو یا تیرل برنو بنویسم ؟ نیخونه و نیپیچه صیی هوبره من ورد بهاره تا بار کنم مالِمه بهیُم چَمِ شونو ، بنویسم تَیخم بزنم وت یه کلوم، گتنه اوره، نه بگی چی ور اور درو تا یولا سیر و شرطو بنویسم تیرداد ۱۴۰۴

لَو_شَ تر کِ که وریسم و هوی نار برم و هوی سایه یِ زُرهسَیِه ای دار برم دست ودسم بیه ار، مال بریزیم ویک دسَ دسُم نیه، ایخم سر ای غار برم دلَ بهسم و نهی خم که ودینش بروم ایسو نونم خم و دل کوچو و کو وار برم بهبهون بوم و بگن مال-شَ شونو بهسه برسم من چم شونو پاوپی یار برم خرداد۱۴۰۳

شعری از شاعر با احساس و نجیب جناب علی مرادی

شعر و خوانش: علی مرادی

خوانش غزل فوق توسط شاعر نازنین و با احساس جناب نوازاله احمدی ☝️

او کافر و بی دین همی دینمه برده تهلی تیه لش روزل شیرینمه برده سیلَل کره اسپه سَرَخویِ نگرهتش طاقت دل کم طاقت نوزینمه برده خواسم بدزم اسپشه-وردارمَ کُه-دم سر کرده وریسایه نَمِزینمه برده گتم دمه عی خندنه هر طوره بجورم دییُم و حَسَن هیچ د نی، سینمه برده اوسین کنم ویسه و پیرابو منِ مال پیرش نکنه شک نکو اوسینمه برده بی لویله سرخش تشَ من مال نهایه سرکف زیه وو نارل مارینمه برده یاسیچه ویک رهته و دهیشتَ چِنَکه شیراز وخو کرده و دالینمه برده زرِ مال دلم سگسگه لیلهیه ، شلویه آخی دزِ ناشی، دلِ پرخینمه برده تهل آبیه روزم که و شو سه بتَرابی قندونمه اشکنده و قَنچینمه برده بهلشته نهایم که بنه گل سرَ جفتم بهلشتمه وردایه وُ خالینمه برده سنگینه سرم، دردش دارم نه وحالُم حالِ نه وَ جَی منِ سرِ سنگینمه برده خَو برده پلنگِ دلَ نیجوره شکالی مَی تیله کموتر دلِ شاهینمه برده باهندیهِ باهنده زنی نِکشَ-مِ خل بی ماری منِ قَیکِس دلِ اُفتینمه برده منِ وُرد خم-ایسامِ وُ ای ایل سرم ره تلمیتم وِر دایه ولی، زینمه برده بارل دلم انگار و بندی نَوَگیرن نونم چه خویی زورل گاچینمه برده؟ میزون نیابوهه زمونی نَوَفِرمون انگار یکی سنگ ترازینمه برده *** آذر۱۴۰۲

وشوقت ره نَ ایشورم که ورگردی درود بر همه دوستان عزیزم دوریتان آزمون تلخ زنده بگوری بود. برای تک تکتان شادی ، سلامتی ، آزادی ، رقص و زیبایی آرزومندم 🥀❤️

تقدیم دوستان با کمی ویرایش نسبت به قبل