「بِه‌ليمـو」

«امیدوارم بدانی، که در پسِ لحظات دشوار، در گذر روزها؛ دیده می‌شوی، ارزشمندی، حمایت می‌شوی و دوست‌داشتني هستی‌.»

یجوری دارم این مدّت پُست و استوری share می‌کنم که اصلاً ای اَماااان. ریلز جدیدو دیدین؟ :)

براش نوشتم؛ عوضش یاد گرفتي. تجربه شد. بزرگ شدی. سخته، درد داره، ولی هرچیزی بهایی داره ‌و شاید بهایِ رُشد، درده.

براش نوشتم؛ عوضش یاد گرفتي. تجربه شد. بزرگ شدی. سخته، درد داره، ولی هرچیزی بهایی داره ‌و بهایِ رُشد، درده.

براش نوشتم؛ عوضش یاد گرفتی. تجربه شد. بزرگ شدی. سخته، درد داره، ولی هرچیزی بهایی داره‌و بهایِ رُشد، درده.

«راستش را بخواهی من از عشق و عاشقی چیزی سر در نمی‌آورَم، فقط جوری دوستم داشته باش که غم با دلم غریبه باشد.»

در نهایت، زندگی رو اون کسي بُرده که بلده دل به جزئیات بده.

در نهایت، دنیارو اون کسي بُرده که بلده دل به جزئیات بده.

خب خیلی خوش‌ اوووومدی🥰 من زهرام، و پرستارم.

من تازه اومدم کجا شیفتی شغلت چیه؟

می ارزه تحمل کردن همه ی اینا که گفتی؟ اونقد چیزی برام داره که ارزششو داشته باشه این دوری و انرژی و سختیاش؟

توو یه دو راهی بدی گیر افتادم اینکه از خانواده م جدا بشم و بیام تهران توو بیمارستانای بزرگ طرحمو بگذرونم و بعدم جاهای بهتر و پیشرفته تری کار کنم یا بمونم پیششون و توو یه بیمارستانی که کارآموزیمم بودم و همه چی برام آشناس طرحمو بگذرونم دوری برام یکم سخته نمیدونم چرا

از کجا می‌دونی که این راه، تموم شده؟ که این مسیر، به آخرش رسیده؟ که این‌جا تهِ داستانه؟ اگه همه چیز جورِ دیگه‌ای شد چی؟ از کجا معلوم؟ ..