عمارت جلالیه

شرایط را در تماس (بین ساعات ۲۰-۱۴) توضیح خواهم داد. ۰۹۱۹۴۷۸۵۷۵۵ محل کارگاه تهران؛ آموزش رایگان است.

اسامی فرزندان شاه اسمعیل صفوی هم جالبه پسرها: تهماسب رستم بهرام سام اَلقاسب* دخترها: خانش بیگم پری‌خان خانم زینب فرنگیس مهین‌بانو القاسب: اسم ابداعی استاد بوده به وزن و شیوهٔ تهماسب از دو بخش الق: درخشنده و اسب منتهی بدتر از من بی‌استعداد در اسم‌گذاری :)))

میشده سی دی ماه سال هشتصد و هشتاد و پنج هجری خورشیدی ۱۸۹۸۵۳ روز پیش :)

‌ ‌ یا علی الحکم لله ابوالمظفر اسمعیل بهادر سجعِ مهر:

بود مهر علی و آل او چون جان مرا در بر غلام شاه مردان است اسمعیل بن حیدر

در این وقت مقرر فرمودیم که چون قطعه زمینی که در جنب انبارخانه واقع است بموجب پروانه همایون ما ملک عمدة‌الحفاظ و قدوة‌الفضلاء المستغنی حافظ کمال‌الدین ملکی است و متصرف شرعی زمین مذکور است و قباله شرعی بعضی از آن اراضی که خودداری نموده در دست دارد. هیچ آفریده به ناحق و نامشروع در آن مدخل نسازد و مراجعت نگردد و اگر کسی به ناحق تصرف نموده باشد بازگرداند و به تصرف او گذارند که بدو متعلق است در این باب قدغن عظیم داند و از فرموده تخلف نورزند و از مخالفت محترز و مجتنب باشد و از شکایت اندیشه نماید. تحریراً فی سادس عشرین شهر شعبان المعظم سنه اثنی عشر و تسعمائه ختم بالخیر

فرمان شاه اسماعیل صفوی دربارۀ بقعۀ شیخ صفی‌الدین اردبیلی به خط تعلیق ۲۶ شعبان ۹۱۲ ه.ق. ۱۵۰۷ میلادی تأکید ملکیت یک قطعه زمینی در جنب انبارخانه [بقعۀ شیخ صفی‌الدین] برای حافظ کمال‌الدین از حفاظ و فضلای آن آستانه

مُهرِ سلطان احمد جلایر معزالدین سلطان احمد بن اویس بن حسن بن حسین بن آغبوغا بن ایلکا بن جلایر ۸۱۳ ه.ق

‌ ‌ قاعدتاً من هم کار نکنم و برم آتیش روشن کنم و اون کلکسیون چای ایرانی دپوشده‌های فی‌الواقع عزیزِ بی‌جهت رو ببینم میشه به ضرب و زورِ دگنک چوب و منقل ازش مزه بگیرم یا نه ‌ ‌

‌ ‌ دیگه حتی ببین چطوریه که صائب هم با اهل ساز و طرب خساست و ناخن‌خشکی می‌کنه و تا یه نمه بارون میزنه و یه نرمه صداش بلند میشه میگه پول پای مطرب ندید، صدای بارون هست...

‌ ‌ ‌ ‌ به روزِ ابر، زرِ مطربان به باده دهید که هیچ نغمهٔ تر چون صدای باران نیست همیشه ابرِ تری هست در نظر صائب خرابهٔ دل ما بی هوایِ باران نیست ‌ ‌ ‌ ‌

‌ ‌۲۲۵۸ روز و این هم ۳۰۰۰مین پست... چقدر عجیب! ‌ فعلا بسه دیگه بریم تا بعدا کی برگردیم

‌ ‌بیتِ مرغ باغ ملکوتم نی‌ام از عالم خاک دو سه روزی قفسی ساخته‌اند از بدنم از همام تبریزیه.

‌غزلِ ‌ روزها فکر من این است و همه شب سخنم که چرا غافل از احوال دل خویشتنم از کجا آمده‌ام آمدنم بهر چه بود به کجا می‌روم آخر ننمایی وطنم مانده‌ام سخت عجب کز چه سبب ساخت مرا با چه بوده‌است مراد وی از این ساختنم مرغ باغ ملکوتم نی‌ام از عالم خاک چند روزی قفسی ساخته‌اند از بدنم؛ الخ ‌ ‌ کمی و کمتر از کمکی کمتر از قطعاً، از مولوی نیست.

‌ ‌ ‌ده سال تمام واقعاً دربه‌در دنبالش گشتم تا به طرز خیلی عجیبی از جایی که انتظارش رو نداشتم پیداش کردم و خریدم و الان دو روزه نمیذاره برم ساز بسازم :) ‌

‌ ‌این عشق چو بارانست، ما برگ و گیا ای جان باشد که دمی باران، بر برگ و گیا کوبد مولوی

شب سکوت کویر