𝘚𝘪𝘯𝘨𝘶𝘭𝘢𝘳𝘪𝘵𝘺
Відкрити в Telegram
در جستجوی خویش Playlist Daily : @calffee Movies Daily : @FAINALYSISS https://t.me/BiChatBot?start=sc-ac573e501f
Показати більше1 349
Підписники
-124 години
-37 днів
-1830 днів
Архів дописів
1 349
هیس،ساکت، گوش کن
توهم صداشو میشنوی؟!
آره بالاخره رسید این مسافر خسته ما
بلاخره پاییز از راه رسید.
هرموقع به این قسمت سال میرسم چشمام رو میبندم و یه نفس عمیق میکشم و میگم خدایا شکرت که دووم آوردم، شکرت که بازم این فصل رو دیدم.
آروم میرم لباس پاییزه هامو درمیارم.
هندزفری رو برمیدارم، دوباره چهرازی پلی میکنم و دوباره جمشیدی که حال و هواش خزونِ،نارنگیارو پوست میگیرم و با هر پوستی که میگیرم اون رو به بینیم نزدیک میکنم و یه نفس عمیق میکشم.
میرم بیرون تو خیابونا قدم میزنم و حواسم هست که حتما هر قدمی که برمیدارم یه برگِ خشک رو له کنم
تا صدای خش خشش کل وجدم رو پر از ذوق و شوق کنه.
پاییز رسید ولی من یه چیزی توم تغییر کرده، دیگه خدا خدا نمیکنم که این پاییزم آدما از زندگیم نرن، میشینم یه گوشه یه چایی دم میکنم و کتابی که قراره بخونم رو میگیرم دستم و شروع میکنم به خوندنش، هندزفریامو برمیدارم و شروع میکنم به گوش کردن یه پادکست ناب، برای لباسای جدیدم ذوق میکنم و دلم براشون آب میشه.
پاییز میشه دوباره امید بستن به قشنگیِ درختای زرد و قرمز تجریش و خیابون ولیعصر، من مدت هاست که منتظر آدما نمیمونم، دیگه چشم به راه نیستم کسایی که رفتن برگردن.
از کل این زندگی همین لذت بردن از پاییز برا من بسه.
پاییز اومده پنجره هارو بازمیکنم.
با نگاه به زرد و نارنجیا میفهمم که تغییر چیز زیباییه،میگن پاییز همه میرن ولی من میخوام برگردم برگردم به خودم، به آدمی که قراره بسازم، به این که قراره چجوری زندگیم رو قشنگ تر کنم.
پاییز رسیده من میخوام برگردم.
@IDsingularity
23 вер 2021, 01:48
1 349
𝑻𝒉𝒆𝒓𝒆'𝒔 𝒂 𝒏𝒐𝒐𝒔𝒆 𝒓𝒐𝒖𝒏𝒅 𝒎𝒚 𝒏𝒆𝒄𝒌 𝒂𝒏𝒅 𝒕𝒉𝒆 𝒇𝒖𝒓𝒕𝒉𝒆𝒓 𝑰 𝒈𝒆𝒕 𝑰𝒕'𝒔 𝒉𝒂𝒓𝒅𝒆𝒓 & 𝒉𝒂𝒓𝒅𝒆𝒓 𝒕𝒐 𝒃𝒓𝒆𝒂𝒕𝒉𝒆 𝑪𝒂𝒏 𝑰 𝒇𝒊𝒏𝒅
𝒂 𝒘𝒂𝒚 𝒕𝒐 𝒄𝒖𝒕 𝒕𝒉𝒆 𝒓𝒐𝒑𝒆?
" @IDsingularity"
20 вер 2021, 14:12
1 349
ما نوعی از تنهایی رو تجربه کردیم
که رفت و آمد هیچ کس در زندگیمان تغییری ایجاد نمیکند، ما نه دیگر خوشحال میشویم از آمدن آدمها و نه ناراحت از رفتن ها، ما به طرز غریبانه ای با تنهاییِ خود خو گرفتهایم.
- @IDsingularity
20 вер 2021, 14:08
1 349
کاش میتونستم فقط برای چند ساعت
ذهنم رو از همهی فکر و خیال ها و دغدغه ها و آرزوها و اهدافم خالی کنم.
تهش فقط یه صفحه سفیدِ سفید بمونه
آروم، بدون استرس، ساکت.
تهش یه نفس عمیق بکشم و ریه هام پرشه از بوی نارنگی و پوست پرتقالِ روی بخاری.
- @IDsingularity
20 вер 2021, 14:07
1 349
همیشه وجود بیگانه ای را در درونش احساس میکرد. همیشه بخشی از وجودش آکنده از آن بود که شرارت عظیمی را وقف این جهان کند.
بیگانه هرروز رأس ساعت بی خوابی برمیخاست و نگاهی به او می انداخت نیشخندی مرموز میزد و شروع میکرد رقصی سر دادن، رقصی که نه آسمانی بود و نه زمینی، رقصی که اسمش را گذاشته بود رهایی از خویشتن.
بیگانه همان بُعد خاموشی بود
بیگانه به خویشتن نگاهی میانداخت
دستانش را میگرفت و به خود نزدیکش میکرد و با بوسه ای طولانی به استقبالش میرفت.
چیزی در درون خویشتن تغییر کرده بود.
شعلهی آتشی سیاه رنگ در وجودش روشن گشته بود و او دیگر خودش را به خاطر نمیآورد، فقط یک چیز یادش مانده بود، طعم بوسه ای شیرین آمیخته با غرور و شرارت بوسه ای ترسناک و دوست داشتنی.
از خواب پرید.
دریافت چیزی در درونش عوض شده.
دریافت که دو بُعدِ بیگانه اش به هم رسیده اند، حال نه آسمانی بود نه زمینی، بلکه چیزی بود حاصل از آمیختگیِ سیاهی و سپیدی،
نور و تاریکی.
درآخر خودش را یافته بود.
- @IDsingularity
20 вер 2021, 14:02
1 349
How the winds are laughing
They laugh with all their might
Laugh and laugh the whole day through
And half the summer's night
"Stop complaining!" said the farmer
"Who told you a calf to be?
Why don't you have wings to fly with
Like the swallow so proud and free?"
- @IDsingularity
18 вер 2021, 08:24
1 349
میبینی!
آدمی چشمهایش را میبندد و ناگهان خودش را در جایی میابد که هیچگاه حضور نداشته
18 вер 2021, 08:22
1 349
من!
در مکان هایی که حضور نداشتم ولی در آنها بیشتر زندگی کردم،. پیش کسانی که عمیقاً دوستشان میداشتم و هیچوقت نداشتمشان.
18 вер 2021, 08:22
1 349
داشتم کتاب سیذارتای هرمانِ عزیزم رو میخوندم که یجاییش میگفت :
"زندگی ما دایره وار پیش نمی رود، ما به سمت بالا در حرکتیم. مسیر، یک مارپیچ است؛ ما تا همین الان هم بسیاری از پله ها را بالا آمده ایم."
و حالا منی که پشت سَرِ خودم رو نگاه میکنم و پله های بیشماری رو میبینم.
یکسری پله ها درخشان و صافَند
، یکسری شکسته و ترک خورده
و من که همچنان در تقلای پشت سر گذاشتن پله های بیشتری هستم.
@IDsingularity
18 вер 2021, 08:21
1 349
مسئله ای که همیشه در ذهنم وجود داشت این بود که زندگی کردن با آدمها و آن چیزی که از آنها در تصورت هست بسیار لذت بخش تر است تا چیزی که واقعا آنها هستند.
یک حُسنِ بسیار بزرگی هم دارد
آن هم اینکه هرگاه دلت خواست آن تصویر را در ذهنت مجسم میکنی و همیشه در دسترس هست.
@IDsingularity
18 вер 2021, 08:21
1 349
تفسیر زیبایی بود ممنون بابتش.
من خوبم/خوب میشم.
[قلبِ سبز]
17 вер 2021, 11:15
17 вер 2021, ~13:30
1 349
سلام
آقا لعنتی تو مثل طوفانی
نیستی، نیستی، نیستی، یهو میای همه چیزو زیر و رو میکنی و میری. مرسی بابت بودنت. امیدوارم حالت خوب باشه.
17 вер 2021, 11:14
17 вер 2021, ~13:30
1 349
ما آدم های وفاداری بودیم.
به غم ها و اندوهِمان، همان اندوه هایی که شب ها قلب آدم را به آتش میکشند.
به زخم هایی که دیگران به ما زده بودند
به آن زخم ها و آدم ها.
آدم هایی که به قول و قرار هایمان به آدم هایی که رفته اند هنوز وفا داریم.
آدم هایی که از چشم دیگران و از بیرون
انسان های ساده لوح و اَبلهی دیده شدیم
اما به چشم خود هنوز هم وفادار بودیم.
با من از مزایای وفاداری حرف نزن
چون وفاداری هیچ چیز جز غم های
بی نهایت و زخم های عمیق ندارد.
@IDsingularity
17 вер 2021, 11:07
1 349
ولی تو این قرنطینه ای من به یه نتیجه ای رسیدم اونم این که رفتن همیشه راه چاره نیست باید موند و جنگید
باید موند و اوضاع رو همونطور که باید تغییر داد.
@IDsingularity
17 вер 2021, 11:06
1 349
بیدار شدم
خودم را میان ویرانههای این شهر خاکستری یافتم. انگار تنها بازماندهی شهر من بودم که بر سر مردم شهر خراب شده بودم.
دلم میخواست فریادی بزنم اما برای چه کسی؟!
چه کسی قرار بود صدای من را بشنود؟!
چهکسی قرار بود دستی برای کمک دراز کند؟!
هیچکس
میخواستم از همه جا محو شوم و کسی مرا نبیند، میخواستم وجود نداشته باشم.
من در گیر تاریکیِ این شهر شده بودم
هر روز در اقیانوسی از ناگهان ها و روزمرگی دست و پا میزنم.
صدای فرسودگی و پوسیدگیِ روحَم را به وضوح میشنیدم و دنبال چیزی میگردم. دنبال راه فراری،کنجی،خلوتی، سکوتی.
که بتوان غرق شد، که به توان محو شد
از روی این زمین خاکستریِ همیشه تار.
@IDsingularity
17 вер 2021, 11:05
1 349
خسته شدیم
بیا یه چند لحظه آروم بشینیم یه گوشه بدون دغدغه و انتظار برای اتفاقی یِکَم زندگی رو تماشا کنیم.
17 вер 2021, 11:03
1 349
But my greatest fear is feeling nothing at all
Yeah my greatest fear is feeling nothing at all
- @IDsingularity
15 вер 2021, 10:58
