𝘚𝘪𝘯𝘨𝘶𝘭𝘢𝘳𝘪𝘵𝘺

بدی عامه این نیست که نتوانند بخونن و بنویسن بدیشون اینه که نمیتونن چیزایی که یادگرفتن حتی به اشتباه رو ، پاک کنن و از نو یاد بگیرن.

از خرافه های مردم به یه چیز میشه پی‌برد ، اینکه مردم نه بد اند نه خوب ، مردم سبک مغزن.

Only in my darkest moments can I see the light,I think I'm prone to getting blinded when it's bright

آدما تویِ نابود کردن هرچیزی هنر دارن !

می‌خوام بگم متوجه شدم که طبیعیه راهم رو گم کرده باشم. نتونم، ناامید باشم؛ مخصوصا توی این شرایطی که اون موقع بود و کم و بیش الان هم هست و صادقانه بگم، چیزای خوب خیلی کم هستن. اما لازم بود بدونم چی می‌خوام و من اون اصل رو گم و فراموش کرده بودم؛ لابه‌لای حسای بد چال کرده بودمش. لازم بود بدونم تهِ تهِ دلم، وقتی که فقط با خودم صادقم، چی ‌می‌خوام.همه چیزی که می‌خوام و فکر و خیالش دیوونم کرده رو می‌نویسم روی کاغذ ، می‌‌نویسم و نگاهش میکنم، تو ذهنم حروفش رو جدا میکنم و بعدش می‌نویسم از عهده‌ش برمیام اما مشکل او علامت تعجب بزرگیه که درست اون گوشه داره چشمک میزنه. نمی‌دونم این بی‌نقص بودن رو این ترس از شکست و این کمال گرایی رو کی اولین بار کرد تو کله‌مون فقط می‌دونم که با بزرگتر شدنمون و قدکشیدنمون اون هم قد کشید ، رشد کرد اونقدر که قد و قامتش از خودمون زد بالا و تبدیل شد به سایه‌ی یأس و ناامیدی روزای جوونیمون. میرم دست اون یکی خودمو که منطقی تره رو میگیرم می‌شونمش میگم خب حرفی هست؟ محکم یدونه میزنه پس سرم و میگه : دِ آخه زن تو تا الان از پس سخت‌تر از اینش‌هم بر اومدی، دلنگرونی رو کسی باید داشته باشه که کاری نمیکنه دست رو دست گذاشته منتظر مقدراته ، تو که استارت رو خیلی وقته زدی ، پاشو پاشو یه آب بزن به اون دست و روت یه چایی بریز یه آهنگ بزار و بزار دو دقیقه این دلت آروم بگیره ، به خودت هم امید داشته باش قرار نیست ره صد ساله رو توی این یک سال جوونیت بری که. بهش گوش میدم ، پامیشم و دست و صورتم رو آب میزنم و دوباره خودم میشم ناجی خودم.

–Odamda gecelerin huzuru🌘

طعم خیلی چیزها رو تو دنیا رو باید چشید. حتی اگه توی انجام دادن این کار موفق نشدی، طعم شکست رو بچش. ترس از مرگ رو با همه وجود مزه مزه کن. وقتی تونستی به این جا برسی از خودت فراتر میری، میتونی با دید دیگه ای به دنیا نگاه کنی.

توی این دنیا، بهترین روش زندگی این که هم از لذت استفاده کنی و هم از رنج. اون ها تنها محرک هایی هستن که دنیا به ما داده.

ما چیستیم جز تشویش هزار "آیا" ، وسواس هزار "امّا".

با کمال احترام از این به بعد هر چنلی نوشته های منو فوروارد نکنه تو چنلش و فقط کپی پیست کنه لینک چنلش رو برای ریپورت شدن میذارم!!!

داشتم به این فکر میکردم که چقدر هیچ چیز از آدمیزاد دور نیست؛ سردی دلش بعد هزار دلگرمی نا امیدیش بعد از امیدواری ، دل‌گرفتگیش بعد از مدتها هم‌دلی ، راستش این روزا نمی‌دونم که چطور دارم ادامه میدم! این زیست فقط برای بقاست! بقایی تهی از عاقبت ، تهی از دل‌گرمی،تهی از دل خوشی! به قول عزیز آدم اسمش روشه الفش رو از آهِ حسرت گرفتن ، دَمِ‌شم از کوتاهی لحظش.