آیماه.

من از سالهای دور دچار فروپاشی های عمیقی شدم، فرو ریختم و هربار تکه ای از خودم را در گوشه ای رها کردم، من سالهای پیش به یکباره ساختمای را که با عشق بنا کردم به دست آدمکی خرابش کردم و از آن مدتها میگذرد و من همچنان به دنبال تکه های گمشده از خودم هستم، میگردم تا پیدا کنم خودم را که در گوشه های هستی جا گذاشته ام و هربارش را که به بن‌بست برمی‌خورم تورا به یاد میاورم، قاتلِ جان.

اعصاب و روانتون از پیوند های خونی مهم تره اما این به این معنا نیست که خانواده رو رها کنید یا بخاطر خانواده خودتون رو کنار بگزارید، تعادل داشتند تو هر جایی حرف اول رو میزنه، تعادل داشته باشید.

نرمالیزه کنید کسایی که مشکلات روحی دارند و وسواس دارند هم بیمارن و عین یک بیماری که جسمم درگیره باهاشون رفتار بشه نه اینکه بهشون برچسب روانی بودن و سایکو بودن رو بزنن، نرمالیزه کنید که کسایی که میگن این رفتار، این کج بودن اجسام، این بیرون بودن بین آدمها و اجتماع بهم استرس میده ادا نیست و شاید یکی واقعاً درگیرش باشه و وسیله ای هم نیست که کسی باهاش شوخی کنه و مورد آزار قرار بده اون طرف رو، اون روزی که مردم بفهمن باید چجوری رفتار کنن من اون روز رو جشن میگیرم.

https://telegram.me/TeleCommentsBot?start=sc-388796-eIXMGop یه چندتا کلمه بگید بنویسم، خیلی وقته ننوشتم.

اشتباه خوندمش فکر کنم😂

میگه که تو عشقشو داری بگی یه نفرو داری که بگی عاشقته و بهش محل نمیزاری.

روزی که قتل ناموسی به عنوان خبر روتین تو ایران قلمداد شد ترسیدم، از خودم و از عادتی که برام درست شد، فرزندی که کشته میشد و جون کسی که گرفته میشد به مثال آب خوردنی ازش گرفته میشد، خیلی اوقات به این فکر میکنم که اگر اون دختر به تو کشور دیگه ای بدنیا میومد سرنوشت چطور بود؟ یا حتی اگر تو خانواده ای دیگه ای تو این ایران چشم به جهان باز میکرد، قدرت دست مردان است در این سرزمینی که زنانش یک به یک به دار آویخته میشن به دلایلی که مردانش بی پروا آن را انجام میدهند، اگه شما دخترت رو بکشی قصاص نداری، اگر همسرت رو درحال خیانت ببینی میتونی هر دو رو بکشی و قصاص نداری و .. زبان قاصر است از این همه جهل و ظلم.

کسی را برای خودت نگه دار که دوستت داشته باشد برای روزهایی که خودت هم خودت را دوست نداری.

@InIymahe برام آهنگ بفرستید.

دلم میخواد برگردیم به اون دوران که دغدغه‌ام بزرگ شدن بود نه زنده بودن به شرط ادامه دادن.

من توو زندگیم آدمای زیادی رو از دست دادم. از اعضای خونواده بگیر تا دوست و رفیق و حتی دشمن. هرکدومشونم یه تیکه از منو کندن و با خودشون بردن. من الان هم اینجام هم اونجا؛ هم زنده‌م هم مُرده! جسمم زنده و سر و مر و گنده اینجا تنها لب دریا نشسته عزا گرفته ولی یه تیکه‌هایی از روحم پیششونه که نداشتنشون جسممو ضعیف کرده و حسمو قوی تر! تو آدم بودی. حداقل آدم تر از من. خیلی آدم تر از من..! امروز که رفتی فهمیدم چیزه زیادی از روحم نمونده ولی هنوز یه عالمه جسم دارم که متاسفانه دیگه به کارم نمیاد؛ اونجا اگه کسی یه جسم و چند تا تیکه روح خواست بهم خبر بده! من اینجام. خوب بخوابی. شب بخیر. -آریانفر.

من خودم بودم که اجازه دادم منو بشکنی و تبدیلم کنی به خورده شیشه ای که هر لبه اش میتونه قلبی رو خراش بده، من اجازه دادم توام با کمال رضایت انجامش دادی شاکی نشو ازم این آدم تو آینه که می‌بینم ساخته دست توعه.

نمیدونم ولی یهو به خودم میام میبینم دارم با کسی صمیمی برخورد میکنم که نباید صمیمی برخورد کنم، یهو انگار چک میخوره تو گوشم که باید ساکت باشم و ملو تر برخورد کنم، آره شاید از این سری بعد منو دیدی فکر کنی حالم بده ولی نیست فقط نمیخوام که بیش از حد صمیمی بنظر بیام وقتی که هیچی پشت رفتارام نیست.