آموزش پرستاری و علوم پزشکی | ردمدپلاس

💡 نکته آموزشی که میشه از این مقاله استخراج کرد: در نوزاد نارس، نمی‌توان همان منطق ضدعفونی پوست بزرگسال را بدون تغییر اجرا کرد. پوست، به‌خصوص در ۲ تا ۳ هفته اول زندگی، نفوذپذیرتر و آسیب‌پذیرتر است؛ بنابراین هنگام انتخاب آنتی‌سپتیک باید هم اثربخشی ضد میکروبی و هم احتمال آسیب پوستی و جذب سیستمیک در نظر گرفته شود. هرچه نوزاد نارس‌تر و کم‌وزن‌تر باشد، این ملاحظه اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. 🍼 💉 نکته مهم‌تر: پیام اصلی این مطالعه این نیست که «یک محلول مشخص همیشه بهترین انتخاب است». برعکس، نویسندگان تأکید می‌کنند که برای نوزادان نارس، به‌خصوص Very Low Birth Weight و Extremely Low Birth Weight، هنوز شواهد کافی برای تعیین یک آنتی‌سپتیک ایده‌آل و واحد وجود ندارد. یعنی کاهش عفونت باید در کنار خطر سوختگی، تحریک پوست و جذب سیستمیک سنجیده شود؛ تصمیمی که در این گروه حساس نیاز به پروتکل دقیق NICU و شواهد اختصاصی نوزادان دارد. ⚕️ 🆔 @redmedplus_ir

#وریدی عنوان مقاله: A literature review of selection of appropriate antiseptics when inserting intravenous catheters in premature infants: The challenge in neonatal intensive care unit خلاصه مقاله: انتخاب محلول ضدعفونی‌کننده برای گذاشتن کاتتر وریدی در نوزاد نارس خیلی ساده‌تر از چیزی که به نظر می‌رسد نیست. 👶🩸 از یک طرف باید کلونیزاسیون پوست و خطر عفونت مرتبط با کاتتر را کم کنیم، و از طرف دیگر پوست نوزاد نارس به‌خصوص در هفته‌های اول زندگی هنوز کاملاً بالغ نشده و می‌تواند نسبت به مواد ضدعفونی‌کننده آسیب‌پذیرتر باشد. این مرور ادبیات با بررسی مطالعات منتشرشده از سال ۲۰۱۰، در نهایت ۱۴ مقاله را برای مقایسه آنتی‌سپتیک‌های مورد استفاده در NICU بررسی کرد. در مطالعات بررسی‌شده، محلول‌های مختلفی استفاده شده بودند؛ از جمله Chlorhexidine یا CHG با غلظت‌های ۰٫۰۵ تا ۲٪، CHG الکلی، Povidone-iodine 10%، Isopropyl alcohol و Alcohol 70%. نکته مهم این بود که بین NICUها حتی در کشورهای مختلف، یک روش واحد وجود نداشت و انتخاب محلول گاهی بر اساس سن حاملگی، وزن تولد یا پروتکل همان مرکز انجام می‌شد. ⚠️ مسئله مهم‌تر، عوارض احتمالی این مواد در نوزاد نارس است. در گزارش‌های مختلف، عوارض پوستی مرتبط با CHG شامل قرمزی، تحریک، التهاب، تاول و حتی سوختگی پوست گزارش شده بود، مخصوصا‌ً در نوزادان کم‌وزن‌تر و نارس‌تر. از طرف دیگر، جذب سیستمیک بعضی آنتی‌سپتیک‌ها هم نگرانی ایجاد می‌کند؛ چون سد پوستی نوزاد نارس در هفته‌های ابتدایی زندگی کامل نیست. برای ترکیبات یددار نیز جذب ید و اثر بر عملکرد تیروئید یکی از نگرانی‌های مطرح‌شده بود. 🧪 مطالعات مقایسه‌ای هم نتیجه یکسانی نداشتند. مثلا‌ً در یکی از مطالعات، CHG با غلظت ۰٫۲٪ نسبت به CHG با غلظت ۰٫۵٪ سوختگی پوستی کمتری ایجاد کرد، بدون اینکه تفاوت معنی‌داری در عفونت خون بین دو گروه دیده شود. در مطالعه‌ای دیگر، Alcohol 70%، Povidone-iodine 10% و یک محلول دیگر از نظر کاهش بار باکتریایی پوست مقایسه شدند و تفاوت آماری واضحی بین گروه‌ها دیده نشد. 🔗 منبع: https://www.researchgate.net/publication/343504961_A_literature_review_of_selection_of_appropriate_antiseptics_when_inserting_intravenous_catheters_in_premature_infants_The_challenge_in_neonatal_intensive_care_unit ⸻ 🆔 @redmedplus_ir

دوره هارمونی تزریقات کامل‌ترین دوره است، به‌خاطر اینکه همیشه و مادام‌العمر آپدیت می‌شود و آپدیت‌ها برای دانشجوها همیشه رایگانه🆓 ویدیوها به صورت تئوری و عملی هستند که به‌تدریج در اسپات‌پلیر قرار می‌گیرن📹

دوره از ۶ فصل تشکیل شده که هر کدوم کلی ویدیو دارن و مطالب به ویدیو های کوتاه تقسیم شده تا بتونین بین شیفت ها و کاراموزی ها براشون وقت بزارین🙂‍↔️

ثبت نام دوره هارمونی تزریقات شروع شد🥳 دوره به صورت افلاین در اسپات پلیر قرار داره و محتوای دوره مادام العمر اپدیت میشه 😎 مبلغ دوره ۳.۹۰۰ که به مناسبت روز پرستار تا فردا شب ساعت ۲۴ با تخفیف ویژه به مبلغ ۹۹۰ هزارتومان قابل تهیه اس😌 برای تهیه دوره میتونید از طریق سایت اقدام کنید👇🏻 www.asmakargar.ir برای پرداخت دو مرحله و هرگونه سوال به ایدی زیر پیام بدید👇🏻 @asmak_a

💡 نکته آموزشی که میشه از این مقاله استخراج کرد: قبل از گذاشتن هر کاتتر وریدی در کودک، بهتر است اول از خودمان بپرسیم: این بیمار دقیقاً چه درمانی، برای چه مدت و با چه شرایطی نیاز دارد؟ 🤔 اگر از همان ابتدا وسیله‌ای انتخاب شود که با طول درمان و نوع دارو سازگار نیست، ممکن است کودک مجبور به چند بار رگ‌گیری، تعویض زودهنگام کاتتر یا حتی قرار دادن وسیله‌ای تهاجمی‌تر در ادامه شود. miniMAGIC سعی می‌کند انتخاب VAD را از یک تصمیم واکنشی به یک تصمیم برنامه‌ریزی‌شده تبدیل کند. 💉 نکته مهم‌تر: یکی از ارزشمندترین پیام‌های این راهنما این است که هیچ کاتتری برای همه کودکان و همه درمان‌ها بهترین انتخاب نیست. حتی یک PIVC که ساده‌ترین انتخاب به نظر می‌رسد، ممکن است برای درمان طولانی یا دارویی که برای ورید محیطی مناسب نیست، انتخاب خوبی نباشد. 🚫 در مقابل، استفاده بی‌دلیل از وسایل مرکزی هم می‌تواند بیمار را در معرض خطرهای اضافه قرار دهد. بنابراین انتخاب وسیله باید بر اساس «مناسب‌ترین دسترسی برای همان بیمار و همان درمان» انجام شود، نه صرفاً راحت‌ترین گزینه در لحظه. 🆔 @redmedplus_ir

#وریدی عنوان مقاله: The Michigan Appropriateness Guide for Intravenous Catheters in Pediatrics: miniMAGIC خلاصه مقاله: انتخاب نوع دسترسی عروقی در کودکان همیشه ساده نیست؛ چون باید سن کودک، نوع درمان، مدت درمان، شرایط بالینی، محل رگ و حتی ترجیح بیمار و خانواده را همزمان در نظر گرفت. 👶🩸 مقاله miniMAGIC با هدف ایجاد یک راهنمای مبتنی بر شواهد برای انتخاب مناسب کاتتر وریدی در نوزادان، شیرخواران، کودکان و نوجوانان تدوین شده است. نویسندگان برای این کار از روش RAND/UCLA Appropriateness Method و یک پنل چندتخصصی از متخصصان استفاده کردند. در این راهنما، فقط نوع کاتتر مطرح نیست؛ بلکه ویژگی وسیله، تکنیک گذاشتن آن، محل insertion و حتی استفاده از ابزارهای کمک‌کننده برای پیدا کردن رگ هم بررسی شده است. دامنه توصیه‌ها از کاتترهای نافی در نوزادان تا PIVC، Midline، PICC، CVC و پورت‌های کاملاً کاشتنی را شامل می‌شود و انتخاب هرکدام باید بر اساس سن، تشخیص، نوع درمان و شرایط بالینی انجام شود. یکی از مهم‌ترین پیام‌های miniMAGIC این است که هدف نباید صرفاً «گرفتن یک رگ» باشد. انتخاب وسیله باید طوری انجام شود که در کنار تأمین درمان، خطرهایی مثل عفونت، ترومبوز، آسیب عروقی و قطع ناخواسته درمان تا حد ممکن کاهش پیدا کنند. مفهوم Vessel Preservation یا حفظ سلامت عروق هم یکی از محورهای اصلی این راهنماست. 👨‍👩‍👧 نکته قابل توجه دیگر این است که miniMAGIC، ترجیحات کودک و خانواده را هم بخشی از تصمیم‌گیری می‌داند. یعنی انتخاب دسترسی عروقی فقط یک تصمیم تکنیکی نیست؛ بلکه باید نیاز درمانی، ایمنی، طول مدت درمان و شرایط خود بیمار در کنار هم دیده شوند. 🔗 منبع: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32482739/ ⸻ 🆔 @redmedplus_ir

#عضلانی عنوان مقاله: Effect of Skin-To-Skin Contact During Caesarean Section on Pain and Stress in Newborns: A Randomized Controlled Trial خلاصه مقاله: این کارآزمایی تصادفی‌سازی‌شده آینده‌نگر بررسی کرده که آیا تماس پوست‌به‌پوست (Skin-to-Skin Contact) کوتاه‌مدت حین سزارین می‌تواند درد و استرس نوزاد را هنگام اولین تزریق عضلانی کمتر کند یا نه. ۶۰ نوزاد سالم و ترم که با سزارین انتخابی تحت بی‌حسی نخاعی متولد شدند، به دو گروه تقسیم شدند: تماس پوست‌به‌پوست و مراقبت روتین. در گروه مداخله، حدود ۳ دقیقه تماس پوست‌به‌پوست استاندارد حین سزارین انجام شد. امتیاز درد و استرس با مقیاس ALPS-Neo در چهار زمان ارزیابی شد. امتیازها در شروع بین دو گروه مشابه بود؛ اما در گروه تماس پوست‌به‌پوست، درست قبل از تزریق، حین تزریق و بعد از آن کمتر بود. بیشترین اختلاف بین گروه‌ها هم دقیقاً حین اقدام دردناک دیده شد. حین تزریق، میانگین امتیاز ALPS-Neo در گروه تماس پوست‌به‌پوست ۲٫۶۳۳ واحد کمتر بود و اندازه اثر استانداردشده نیز بزرگ گزارش شد (Hedges’ g = -2.68). 💡 نکته آموزشی که میشه از این مقاله استخراج کرد: 👶 تماس پوست‌به‌پوستِ کوتاه، حتی در حد حدود ۳ دقیقه و در همان اتاق عمل سزارین، ممکن است به کاهش درد و استرس نوزاد در اولین تزریق عضلانی کمک کند. این یافته نشان می‌دهد آماده‌سازی نوزاد برای اقدامات دردناک، فقط از لحظه تزریق شروع نمی‌شود. 🩺 ارزش مقاله اینجاست که یک راهبرد ساده و غیردارویی را در شرایط سزارین بررسی کرده است؛ البته اجرای آن باید زمانی انجام شود که شرایط بالینی و حرارتی مناسب فراهم باشد. 🔗 منبع: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42830547/?utm_source=Other&utm_medium=rss&utm_campaign=pubmed-2&utm_content=1LQ7EyUJYZpFHAADs7nJ5-Evi7LgKMRIajb_BfpFrDG864nogC&fc=20260809103853&ff=20261007033004&v=2.20.1 ------------------ 🆔 @redmedplus_ir

#زیرجلدی عنوان مقاله: Denecimig (Mim8) prophylaxis over 52 weeks in adolescents and adults with hemophilia A: FRONTIER2 extension study خلاصه مقاله: این مطالعه، اثربخشی و ایمنی Denecimig (Mim8) را طی ۵۲ هفته در نوجوانان و بزرگسالان مبتلا به هموفیلی A، با یا بدون مهارکننده، بررسی کرده است. Denecimig یک آنتی‌بادی دوویژه‌ای کاملاً انسانی و تقلیدکننده Factor VIII فعال است که برای پیشگیری زیرجلدی از خونریزی در حال توسعه است. در فاز اصلی ۲۶ هفته‌ای، ۲۸۱ بیمار وارد مطالعه شدند و ۲۷۲ نفر وارد فاز تمدید شدند. افرادی که قبلاً درمان درخواستی می‌گرفتند، یا همان درمان را ادامه دادند یا Denecimig را به‌صورت هفتگی یا ماهانه دریافت کردند. بیمارانی که پیش‌تر پروفیلاکسی با کنسانتره فاکتور انعقادی داشتند نیز Denecimig هفتگی یا ماهانه گرفتند. نرخ سالانه خونریزی‌های درمان‌شده در طول ۵۲ هفته در گروه‌های دریافت‌کننده Denecimig از ابتدا، به‌ترتیب ۰٫۳۷ و ۰٫۲۱ برای رژیم هفتگی و ماهانه پس از درمان درخواستی، و ۲٫۰۲ و ۱٫۶۵ برای رژیم هفتگی و ماهانه پس از پروفیلاکسی با کنسانتره فاکتور بود. بیشتر مفاصل هدفِ اولیه برطرف شدند. واکنش حساسیتی، رویداد ترومبوآمبولیک یا شواهد بالینی از آنتی‌بادی خنثی‌کننده علیه Denecimig گزارش نشد. واکنش محل تزریق در ۱٫۸۱٪ از دریافت‌کنندگان رژیم هفتگی و ۱٫۳۴٪ از دریافت‌کنندگان رژیم ماهانه رخ داد. عملکرد فیزیکی گزارش‌شده توسط بیماران بهتر شد و بار درمان و درد مفصل کاهش یافت. 💡 نکته آموزشی که میشه از این مقاله استخراج کرد: 🩸 در این مطالعه، Denecimig با تجویز زیرجلدی هفتگی یا ماهانه، طی ۵۲ هفته با نرخ پایین خونریزی همراه بود؛ آن هم در بیماران هموفیلی A با یا بدون مهارکننده. همچنین بیشتر مفاصل هدفِ موجود در شروع مطالعه برطرف شدند. 👩‍⚕️ ارزش خواندن مقاله اینجاست که فقط به تعداد خونریزی‌ها نگاه نکرده: عملکرد فیزیکی، درد مفصل و بار درمان از دید خود بیمار هم بهتر شده‌اند. برای تیم درمان، این یعنی ارزیابی موفقیت پروفیلاکسی باید فراتر از کنترل خونریزی باشد و تجربه بیمار از درمان را هم دربر بگیرد. 🔗 منبع: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42824064/?utm_source=Other&utm_medium=rss&utm_campaign=pubmed-2&utm_content=1LuCQHj6kRF6j0m8UxJ86C5tcwfEJje5vn4QwIl-JEGDltrUN2&fc=20260809045109&ff=20261005033003&v=2.20.1 ------------------ 🆔 @redmedplus_ir

#داخل_جلدی عنوان مقاله: Intradermal Injections of 10% Glucose (Sihler G) for Scalp Hair Regrowth: A Randomized, Evaluator-Blinded Pilot Study خلاصه مقاله: این کارآزمایی تصادفیِ پایلوت بررسی کرده که تزریق داخل‌پوستی گلوکز ۱۰٪ همراه با هیالورونیک‌اسید غیرکراس‌لینک‌شده (NHA)، برای رشد موی پوست سر در افراد مبتلا به آلوپسی آندروژنتیک (AGA) چه اثری دارد. ۴۰ بزرگسال با AGA خفیف تا متوسط وارد مطالعه شدند و به‌صورت ۱:۱، یا گلوکز ۱۰٪ + NHA دریافت کردند یا فقط NHA. هر فرد ۵ جلسه درمان با فاصله ۳ هفته داشت و ارزیابی اصلی در هفته ۱۸ انجام شد؛ ۳۸ نفر مطالعه را کامل کردند. در هفته ۱۸، تراکم موی ترمینال در گروه گلوکز+NHA به‌طور میانگین ۱۹٫۳ مو در هر سانتی‌متر مربع افزایش داشت؛ این عدد در گروه NHA تنها ۶٫۲ مو/cm² بود. اختلاف بین دو گروه ۱۳٫۱ مو/cm² و از نظر آماری معنی‌دار بود. قطر ساقه مو هم در گروه ترکیبی ۱۲٫۸٪ افزایش پیدا کرد، در مقابل ۴٫۱٪ در گروه NHA تنها. همچنین ۷۴٪ افراد گروه گلوکز+NHA به افزایش حداقل ۱۵٪ در تراکم مو رسیدند؛ در گروه NHA تنها این میزان ۲۶٪ بود. عوارض گزارش‌شده خفیف و گذرا بودند و عارضه جدی دیده نشد. با این حال، پژوهشگران تأکید کرده‌اند که برای نتیجه‌گیری محکم‌تر، مطالعات بزرگ‌تر و با پیگیری طولانی‌تر لازم است. 💡 نکته آموزشی که میشه از این مقاله استخراج کرد: 💉 در این مطالعه، اضافه‌کردن گلوکز ۱۰٪ به NHA با بهبود بیشترِ شاخص‌های عینی مو، یعنی تراکم موی ترمینال و قطر ساقه مو، نسبت به NHA به‌تنهایی همراه بود. این یعنی هنگام تفسیر نتایج درمان‌های تزریقی AGA، فقط عکس‌های قبل‌و‌بعد کافی نیستند؛ شاخص‌های قابل‌اندازه‌گیری مثل تراکم و قطر مو هم مهم‌اند. 🔬 ⚠️ ارزش خواندن مقاله اینجاست که یک گزینه تزریقی را در قالب RCT پایلوت مقایسه کرده، اما حجم نمونه کوچک، تک‌مرکزی بودن و پیگیری کوتاه‌مدت را باید در تصمیم‌گیری بالینی در نظر گرفت. 🔗 منبع: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42432379/?utm_source=Other&utm_medium=rss&utm_campaign=pubmed-2&utm_content=14ipX3fGPZTJtLvG39htGkbsgsYvSMyrcUl7wMvL-BWC63ng5r&fc=20260809100544&ff=20261003033003&v=2.20.1 ------------------ 🆔 @redmedplus_ir

💡 نکته آموزشی که میشه از این مقاله استخراج کرد: در اطفال، انتخاب و مدیریت مسیر وریدی باید بر اساس سن و مرحله تکاملی کودک انجام شود، نه فقط بر اساس اینکه «کدام رگ راحت‌تر دیده می‌شود». 🧒👶 مثلاً کاتتری که برای یک کودک مدرسه‌ای مناسب است، الزاماً برای یک نوزاد یا کودک نوپای پرتحرک انتخاب خوبی نیست. اندازه رگ، حجم خون، وضعیت پوست، میزان تحرک، توانایی بیان درد و حتی سطح مشارکت کودک در درمان باید در تصمیم‌گیری لحاظ شوند. ⚖️🩺 💉 نکته مهم‌تر: مفهوم کلیدی این مقاله Vessel Health and Preservation است؛ یعنی رگ کودک را فقط برای تزریق امروز نبینیم. 🌱🛡️ بعضی کودکان مبتلا به بیماری‌هایی مثل سرطان، فیبروز کیستیک، نارسایی روده یا بیماری‌های خونی ممکن است سال‌ها و حتی تا بزرگسالی به دسترسی عروقی مکرر نیاز داشته باشند. بنابراین هر آسیب غیرضروری، انتخاب نامناسب وسیله یا از دست دادن مسیر وریدی می‌تواند روی گزینه‌های درمانی آینده کودک تأثیر بگذارد. ⚠️ به همین دلیل، حفظ عروق باید از همان اولین رگ‌گیری بخشی از برنامه درمانی باشد. ❤️‍🩹 🆔 @redmedplus_ir

#وریدی عنوان مقاله: Developmental Stages and Clinical Conditions for Vascular Access in Pediatrics خلاصه مقاله: دسترسی عروقی در کودکان فقط نسخه کوچک‌شده‌ی مراقبت از بزرگسالان نیست. 👶🩸 و روی این نکته تأکید می‌کند که تفاوت‌های آناتومیک، فیزیولوژیک و تکاملی از دوره نوزادی تا نوجوانی مستقیماً روی انتخاب، گذاشتن و مراقبت از وسایل دسترسی عروقی یا VADها اثر می‌گذارند. هدف اصلی هم فقط گرفتن یک رگ موفق نیست؛ بلکه باید از همان اولین مواجهه کودک با سیستم درمان، به حفظ سلامت عروق برای سال‌های آینده فکر کرد. در نوزادان، رگ‌ها کوچک‌تر و دیواره عروقی هنوز در حال تکامل است؛ بنابراین استفاده از کاتترهای متناسب با اندازه کودک اهمیت زیادی دارد. حجم خون در گردش هم بسیار پایین است؛ به‌طوری‌که در یک نوزاد ترم معمولاً حدود ۲۵۰ تا ۴۰۰ میلی‌لیتر خون در گردش وجود دارد. به همین دلیل، هم تجویز مایعات و داروها باید با دقت پایش شود تا Fluid Overload ایجاد نشود و هم خون‌گیری‌های مکرر می‌تواند خطر کم‌خونی ناشی از اقدامات درمانی را افزایش دهد. 🩸 همچنین پوست نوزاد نازک و نابالغ است و استفاده از محلول‌هایی مثل کلرهگزیدین، الکل یا چسب‌ها می‌تواند احتمال تحریک، سوختگی یا آسیب پوستی را افزایش دهد. با بزرگ‌تر شدن کودک، چالش‌ها تغییر می‌کنند. در شیرخواران و کودکان نوپا، افزایش بافت چربی می‌تواند دیدن و لمس رگ‌ها را سخت‌تر کند و استفاده از فناوری‌هایی مانند Ultrasound یا Infrared vein visualization کمک‌کننده باشد. در کودکان نوپا، تحرک زیاد خطر جابه‌جایی یا خارج‌شدن کاتتر را بیشتر می‌کند؛ بنابراین محل انتخاب‌شده و روش فیکس‌کردن اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. در کودکان پیش‌دبستانی و مدرسه‌ای، کاهش اضطراب، حواس‌پرتی و مشارکت خود کودک در فرایند می‌تواند تجربه و موفقیت پروسیجر را بهتر کند. 👦 در نوجوانان، بسیاری از تفاوت‌های فیزیولوژیک نسبت به بزرگسالان کمتر می‌شود، اما یک مسئله جدید پررنگ‌تر می‌شود: مشارکت خود بیمار در تصمیم‌گیری درباره VAD. نوجوان، به‌خصوص اگر بیماری مزمن داشته باشد، ممکن است سال‌ها تجربه استفاده از کاتتر داشته باشد و نظر او درباره نوع وسیله، محل قرارگیری و نحوه مراقبت می‌تواند نقش مهمی در موفقیت درمان داشته باشد. نویسندگان همچنین تأکید می‌کنند که والدین و مراقبان باید در تمام مراحل، شریک تیم درمان در برنامه‌ریزی و مدیریت دسترسی عروقی باشند. 🔗 منبع: https://link.springer.com/chapter/10.1007/978-3-030-03149-7_13 ⸻ 🆔 @redmedplus_ir

#زیرجلدی عنوان مقاله: Turning distress into distraction: using virtual reality during penicillin injections for rheumatic fever خلاصه مقاله: در نیوزیلند، افراد مبتلا به تب روماتیسمی حاد (ARF) برای پیشگیری از عود بیماری و پیشرفت به بیماری قلبی روماتیسمی، حداقل ۱۰ سال هر ۴ هفته یک‌بار Benzathine penicillin G را به‌صورت عضلانی دریافت می‌کنند. در یک مطالعه پایلوت، پژوهشگران بررسی کردند آیا حواس‌پرتی با واقعیت مجازی فراگیر (immersive VR) می‌تواند تجربه تزریق زیرجلدی Penicillin با دوز بالاتر (SCIP) را بهتر کند یا نه. این نوع تزریق دست‌کم ۱۰ هفته پوشش دارویی فراهم می‌کند. ۱۰ شرکت‌کننده ۹ تا ۲۰ ساله هنگام انجام SCIP از هدست Meta Quest استفاده کردند. همه شرکت‌کنندگان گفتند دوباره از VR استفاده می‌کنند و آن را به دیگران هم پیشنهاد می‌دهند. میانگین درد گزارش‌شده از ۵.۱ در تزریق‌های قبلی به ۳.۳ در تزریق همراه با VR رسید. میانگین اضطراب هم از ۳.۴ پیش از تزریق به ۱.۱ پس از آن کاهش داشت. پرستاران گزارش کردند روند کار سریع‌تر شده و بیماران آرام‌تر به نظر می‌رسیدند؛ مراقبان هم به‌طور قوی موافق بودند که VR ناراحتی مرتبط با تزریق را کم کرده است. 💡 نکته آموزشی که میشه از این مقاله استخراج کرد: 🥽 برای بیمارانی که باید تزریق‌های تکراری و طولانی‌مدت دریافت کنند، تجربه تزریق فقط به دارو و تکنیک محدود نیست؛ درد، اضطراب و آشفتگی بیمار هم بخش مهمی از مراقبته. در این مطالعه کوچک، استفاده از VR فراگیر با درد و اضطراب کمتر و روند آرام‌تر و سریع‌تر تزریق همراه بود. 👩‍⚕️ ارزش خواندن این مقاله اینه که یادآوری می‌کند ابزارهای غیرداروییِ حواس‌پرتی، مثل VR، می‌توانند در کنار مراقبت پرستاری به بهتر شدن تجربه بیمار در اقدامات تزریقی کمک کنند؛ البته نویسندگان تأکید دارند که این رویکرد به بررسی‌های بیشتر نیاز دارد. 🔗 منبع: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42784828/?utm_source=Other&utm_medium=rss&utm_campaign=pubmed-2&utm_content=1LuCQHj6kRF6j0m8UxJ86C5tcwfEJje5vn4QwIl-JEGDltrUN2&fc=20260809045109&ff=20260928033006&v=2.20.1 ------------------ 🆔 @redmedplus_ir

💡 نکته آموزشی که میشه از این مقاله استخراج کرد 📚: در سالمندان، موفقیت Infusion Therapy فقط به پیدا کردن یک رگ مناسب خلاصه نمی‌شود. از انتخاب ورید و تکنیک ورود گرفته تا نوع محلول، سرعت انفوزیون، تحمل قلبی‌ـ‌کلیوی و پایش عفونت، همه باید با تغییرات فیزیولوژیک سالمندی هماهنگ شوند. یعنی «پروتکل یکسان برای همه بزرگسالان» می‌تواند در این گروه کافی نباشد. ⚖️ 💉 نکته مهم‌تر: شاید مهم‌ترین پیام مقاله این باشد که در سالمندان، تکنیک وریدگیری و تصمیمات انفوزیون باید محافظه‌کارانه‌تر و فردمحورتر باشند. عروق شکننده، ظرفیت کمتر برای جبران تغییرات حجم مایعات و تظاهر متفاوت عفونت باعث می‌شوند یک اقدام ظاهراً ساده مثل سرم‌تراپی به ارزیابی دقیق‌تری نیاز داشته باشد. این تفاوت‌ها بخشی از فیزیولوژی سالمندی‌اند و باید از همان زمان انتخاب دسترسی عروقی در نظر گرفته شوند. 👵👴 🆔 @redmedplus_ir

#وریدی عنوان مقاله: Successful Infusion Therapy in Older Adults 🧓 خلاصه مقاله: سالمندان در انفوزیون‌تراپی فقط «بزرگسالان مسن‌تر» نیستند. تغییرات طبیعی مرتبط با سن در پوست، عروق، کلیه‌ها، قلب و سیستم ایمنی می‌توانند هم رگ‌گیری و هم تجویز ایمن مایعات، داروهای وریدی و فرآورده‌های خونی را دشوارتر کنند. این مقاله مروری از Journal of Infusion Nursing به همین تفاوت‌ها پرداخته و توضیح می‌دهد که رویکردهای رایج در بزرگسالان جوان همیشه برای سالمندان مناسب نیستند. 🩸 با افزایش سن، عروق ممکن است شکننده‌تر و کم‌انعطاف‌تر شوند و بافت‌های اطراف هم حمایت کمتری از ورید داشته باشند. در نتیجه، انتخاب ورید، نحوه ثابت‌کردن پوست، زاویه ورود کاتتر و جلوگیری از آسیب به رگ اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. هدف فقط موفق‌شدن در اولین رگ‌گیری نیست؛ بلکه باید از آسیب‌های غیرضروری به شبکه وریدی بیمار هم جلوگیری شود. 💧 مسئله فقط خود کاتتر نیست. تغییرات قلبی و کلیوی مرتبط با سن می‌توانند تحمل سالمند نسبت به مایعات و بعضی انفوزیون‌ها را کاهش دهند؛ بنابراین سرعت و حجم مایعات باید با وضعیت بیمار هماهنگ باشد و علائم اضافه‌بار مایعات، تغییرات فشارخون و وضعیت تنفسی با دقت بیشتری پایش شوند. مقاله همچنین یادآوری می‌کند که تجویز فرآورده‌های خونی و داروهای وریدی در این گروه نیازمند توجه بیشتر به تغییرات فیزیولوژیک ناشی از سالمندی است. 🌡️ نکته مهم دیگر، عفونت است. سالمندان ممکن است هنگام ابتلا به عفونت علائم و نشانه‌های متفاوت و کمتر تیپیک نسبت به افراد جوان‌تر نشان دهند. بنابراین نبود تب واضح یا علائم کلاسیک نباید به‌تنهایی باعث شود عفونت مرتبط با درمان وریدی نادیده گرفته شود. ارزیابی بالینی باید بر اساس تغییرات وضعیت عمومی بیمار و نه فقط علائم کلاسیک انجام شود. 🔗 منبع: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/27828932/ ⸻ 🆔 @redmedplus_ir

💡 نکته آموزشی که میشه از این مقاله استخراج کرد: موفقیت PIVC فقط به مهارت واردکردن کاتتر بستگی ندارد؛ مراقبت بعد از رگ‌گیری، فیکس مناسب، بررسی منظم محل و خارج‌کردن به‌موقع کاتتر غیرضروری هم بخشی از کیفیت دسترسی وریدی هستند. 💉 نکته مهم‌تر: افزایش موفقیت First Attempt نشان می‌دهد که استانداردکردن فرایند رگ‌گیری و مراقبت می‌تواند تعداد تلاش‌های ناموفق را کاهش دهد؛ موضوعی که در کودکان به‌دلیل درد، اضطراب و محدودبودن محل‌های مناسب رگ‌گیری اهمیت بیشتری دارد. 🆔 @redmedplus_ir

#وریدی عنوان مقاله: Implementation of a paediatric peripheral intravenous catheter care bundle: A quality improvement initiative خلاصه مقاله: این مطالعه بررسی کرد که آیا اجرای یک بسته مراقبتی استاندارد برای کاتتر ورید محیطی (PIVC)کودکان می‌تواند کیفیت رگ‌گیری و نگهداری کاتتر را بهتر کند یا نه. این برنامه در بیمارستان تخصصی کودکان اجرا شد و مراحل گذاشتن PIVC و مراقبت بعد از آن را استاندارد کرد. 🩸 قبل از آن، حدود ۴۹٪ کاتترها دچار failure می‌شدند. بعد از آن، موفقیت رگ‌گیری در اولین تلاش به ۶۲٪ افزایش پیدا کرد و مدت میانه ماندگاری به ۵۲ ساعت رسید. این طرح شامل اقدامات: آماده‌سازی کودک، رعایت مهارت و escalation در رگ‌گیری، تمیزکردن محل، فیکس مناسب، مستندسازی، بررسی ساعتی محل، حفظ patency، بهداشت دست و Scrub the hub بود. با وجود این بهبودها، میزان failure کاتتر همچنان بالا باقی ماند. 🔗 منبع: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/30702181/ ⸻ 🆔@redmedplus_ir