شهرزاد
Відкрити в Telegram
3 445
Підписники
+124 години
+37 днів
+13830 днів
Архів дописів
3 445
نام کاوه میرعباسی همیشه در جایگاه مترجم در سایه‌ی نام نویسنده جا خوش کرده است، اما اکنون "سینه‌ریز" را قلم زده‌اند. برای منِ خواننده‌ی معمولی، رمان اول ایشان کشش کافی را داشت و تقریبن تمام تم‌های داستانی را پوشش می‌داد؛ فقر، عشق، جنایت، مکافات و صبر، اما شخصیت‌های دو وجهی و تقابل شرّ و خیر و پیروز بودن خیر از واقع‌گرایانه بودن داستان تا حدی می‌کاست.
راحت‌تر بگویم؛ در هر انسانی ویژگی‌های خوب و بد وجود دارد، اما در این کتاب، داوود فقط بدذات است و ناصر فقط فروتن و خوش‌ذات. افشین لوس و بی‌عرضه و ضعیف است و نوشین باعرضه و مرد.
با این‌همه خواندنش را دوست داشتم.
3 445
Repost from Hαмιd ѕαlιмι
پیشنهادهایی برای آخر هفته
یک فیلم: we live in time
یک سریال: the penguin
یک کتاب فارسی: لی‌لی و باغ‌های جهنم/پیام ناصر
یک کتاب ترجمه: خداحافظ کلمبوس/
فیلیپ راث/سرور کرمپور
یک تاتر: با خشم به گذشته نگاه کن
یک پادکست: کارناوال/داستاکو/جافکری
یک حضور: قدم‌زنی در پاییز، بی‌هدف و بی هراس.
یک کشف: با شفقت و مدارا به خودت نگاه کن.
کس دیگه‌ای حواسش بهت نیست.
یک تجربه: گاهی بشکن، گریه کن. لازم نیست همیشه قوی باشی.
یک پرسه: به محله بچگیت برگرد. دنبال نشانه‌ها بگرد. به یاد بیار که رها و بدون قضاوت بودی.
یک تمرین: یک رابطه‌ی شکسته رو ترمیم یا تموم کن.
یک مبارزه: قفس نساز و قفس‌ساز رو توجیه نکن.
#حمیدسلیمی
@hamid59salimi
3 445
پیرو تصمیمِ خواندن ده کتاب در ده روز متوالی، دیروقت، 'زمان رازداری' سیمون دوبووار را از کتاب‌خانه برمی‌دارم. تابستان است. آسفالت خیابان‌ها زیر سنگینی گرما در حال ذوب شدن هستند و خدا می‌داند تا چه اندازه من در این سرمای کلافه‌کننده‌ی شب، به این گرما محتاجم. پس از خواندن چیزی حدود ۳۰۰۰ صفحه از خاطرات سیمون و سارتر که بخش جدائی‌ناپذیر زندگی او بوده است، می‌توانم رد پای زندگی شخصی او را در تمام داستان ببینم. اندیشه‌ی اگزیستانسیالیسم، چپ‌گرایی، علاقه به سفر به ایتالیا و بالاتر از همه، ترس از کهنسالی زن قصه بر تمام داستان سایه انداخته است. گاهی حتی به نظر می‌رسد این قصه‌ی زندگی خود اوست و آندره‌ی پرکار و مغموم همان سارتر است.
زوجی فرهنگی، فعال در حوزه‌ی سیاست و هم‌چنان عاشق، سال‌هاست صبح خود را با نوشیدن فنجان چای چینی پررنگ و داغی در تخت شروع می‌کنند، در حالی‌که در آرامش نامه‌های ارسال‌شده را می‌خوانند، اما از شبی که یگانه فرزندشان فیلیپ مقابل آن‌ها می‌ایستد و اعتراف می‌کند که به عقاید و تصمیمات آن دو پایبند نیست، صبح‌ها شکل دیگری به خود می‌گیرند. یکی از درس‌گفتارهای کلاس نوشتن این بود که نویسنده باید کنار بماند و اجازه دهد شخصیت‌ها با یک‌دیگر گفت و گو کنند؛ درست اتفاقی که در این کتاب می‌افتد؛ در مکالماتی که در پس خشم، ترس از پیری و تنهایی میان آن دو شکل می‌گیرد که درخشان است و زن و مرد را به یک‌دیگر بازمی‌گرداند. صبح‌های تکراری گذشته که خاطره و شادمانگی تعهدی را در خود دارند تکرار خواهند شد.
3 445
پیرو تصمیمِ خواندن ده کتاب در ده روز متوالی، دیروقت، 'زمان رازداری' سیمون دوبووار را از کتاب‌خانه برمی‌دارم. تابستان است. آسفالت خیابان‌ها زیر سنگینی گرما در حال ذوب شدن هستند و خدا می‌داند تا چه اندازه من در این سرمای کلافه‌کننده‌ی شب، به این گرما محتاجم. پس از خواندن چیزی حدود ۳۰۰۰ صفحه از خاطرات سیمون و سارتر که بخش جدائی‌ناپذیر زندگی او بوده است، می‌توانم رد پای زندگی شخصی او را در تمام داستان ببینم. اندیشه‌ی اگزیستانسیالیسم، چپ‌گرایی، علاقه به سفر به ایتالیا و بالاتر از همه، ترس از کهنسالی زن قصه بر تمام داستان سایه انداخته است. گاهی حتی به نظر می‌رسد این قصه‌ی زندگی خود اوست و آندره‌ی پرکار و مغموم همان سارتر است.
زوجی فرهنگی، فعال در حوزه‌ی سیاست و هم‌چنان عاشق، سال‌هاست صبح خود را با نوشیدن فنجان چای چینی پررنگ و داغی در تخت شروع می‌کنند، در حالی‌که در آرامش نامه‌های ارسال‌شده را می‌خوانند، اما از شبی که یگانه فرزندشان فیلیپ مقابل آن‌ها می‌ایستد و اعتراف می‌کند که به عقاید و تصمیمات آن دو پایبند نیست، صبح‌ها شکل دیگری به خود می‌گیرند. یکی از درس‌گفتارهای کلاس نوشتن این بود که نویسنده باید کنار بماند و اجازه دهد شخصیت‌ها با یک‌دیگر گفت و گو کنند؛ درست اتفاقی که در این کتاب می‌افتد؛ در مکالماتی که در پس خشم، ترس از پیری و تنهایی میان آن دو شکل می‌گیرد که درخشان است و زن و مرد را به یک‌دیگر بازمی‌گرداند. صبح‌های تکراری گذشته که خاطره و شادمانگی تعهدی را در خود دارند تکرار خواهند شد.
3 445
این اواخر این‌قدر تو بدو بدو بودم که به آرامش حالا عادت ندارم. پس چرا چالش ۱۰ روز ۱۰ کتاب نذارم برای خودم؟🤷🏻♀
